Podatnik posiadający ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, w przypadku dochodów z umowy zlecenia zawartej z polskim zleceniodawcą i wykonywanej głównie za granicą, podlega opodatkowaniu w Polsce, chyba że dostarczy certyfikat rezydencji potwierdzający miejsce zamieszkania podatkowego poza Polską. Brak takiego certyfikatu skutkuje obowiązkiem pobrania podatku dochodowego w formie ryczałtu.
Składki na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne, zapłacone przez rezydenta podatkowego Polski w Norwegii, mogą być odliczone od dochodu opodatkowanego w Polsce, pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek prawnych, w tym braku ich wcześniejszego odliczenia w państwie zapłaty oraz uwzględnienia metod unikania podwójnego opodatkowania.
Osoba fizyczna przebywająca przez większą część roku podatkowego 2025 w Norwegii, z głównym źródłem dochodu tamże, posiadająca powiązania osobiste i gospodarcze w obu krajach, nie spełnia warunków do posiadania miejsca zamieszkania w Polsce, w myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i podlega jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Osoba fizyczna przebywająca w Polsce dłużej niż 183 dni oraz posiadająca tu ośrodek interesów życiowych w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu wszystkie uzyskane dochody.
Świadczenia uzyskane z tytułu pracy za granicą, mimo nieopodatkowania lokalnie w Norwegii, są traktowane jako przychód pracownika podlegający opodatkowaniu w Polsce. Przyjęcie świadczeń musi być dobrowolne i przynosić pracownikowi korzyść w postaci uniknięcia wydatków, co uzasadnia ich doliczenie do przychodu w rozliczeniu podatkowym.
Wnioskodawca nie spełnia wymogu posiadania certyfikatu rezydencji, co stanowi przeszkodę w zastosowaniu ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Marynarz będący polskim rezydentem podatkowym uzyskujący dochody z pracy na statkach, zarządzanych przez norweskie przedsiębiorstwo i eksploatowanych w transporcie międzynarodowym, jest uprawniony do pełnej ulgi abolicyjnej, niezależnie od rejestracji bandery statku.
Osoba fizyczna, która w większości roku przebywa na terytorium Polski i posiada tam centrum interesów życiowych, ma w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy, niezależnie od czasowego zatrudnienia poza krajem.
Dochody z obowiązkowego pracowniczego programu emerytalnego wypłacane przez Norweski Fundusz Emerytalny na rzecz polskiego rezydenta podatkowego są zwolnione z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie muszą być wykazywane w zeznaniu podatkowym PIT-36.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót poprzez zwolnienie z podatku dochodowego do wysokości 85 528 zł rocznie przez cztery lata od momentu przeniesienia rezydencji.
Podatnik, nie posiadając w 2024 roku miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PDOF, nie był zobowiązany do opodatkowania dochodów z pracy wykonywanej w Norwegii w Polsce.
Osoba fizyczna przebywająca i uzyskująca dochody głównie za granicą, niemająca więcej niż 183 dni pobytu ani centrum interesów osobistych w Polsce w danym roku, podlega wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów osiągniętych na terytorium Polski.
Dochody z emerytury wypłacanej z norweskiego prywatnego programu emerytalnego, działającego w oparciu o przepisy pracowniczych programów emerytalnych państw EOG, są zwolnione z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b i ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Osoba fizyczna, która spędza więcej niż 183 dni w Polsce i posiada tu centrum interesów życiowych, uznawana jest za rezydenta podatkowego Polski, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym od całości dochodów, niezależnie od źródła ich pochodzenia.
W przypadku osób, które przeprowadziły się z Polski do Norwegii i planują tam stale mieszkać oraz przebywają w Polsce krócej niż 183 dni w roku, ośrodek interesów życiowych oraz gospodarczych znajduje się w Norwegii; zatem osoby te nie są polskimi rezydentami podatkowymi, a ich obowiązek podatkowy względem Polski jest ograniczony.
Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polska emerytura uzyskana przez rezydenta Norwegii podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, natomiast dochody norweskie są wyłączone z rozliczenia w Polsce.
Emerytura uzyskana przez rezydenta Polski z Norwegii podlega opodatkowaniu w obu krajach, zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego oraz postanowieniami Konwencji polsko-norweskiej, przy czym zastosowanie metody proporcjonalnego zaliczenia pozwala na uniknięcie podwójnego opodatkowania tego dochodu.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium RP w 2024 r., nie spełnia przesłanek „ulgi na powrót” z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeżeli miał miejsce zamieszkania w Polsce w części roku 2021; ulga wymaga braku rezydencji przez pełne trzy lata przed powrotem.
Działalność gospodarcza prowadzona w Norwegii przy użyciu biura domowego oraz wystawianie faktur prowadzi do powstania zagranicznego zakładu według art. 5 Konwencji polsko-norweskiej, co skutkuje opodatkowaniem przypisanych zysków w Norwegii.
Osoba fizyczna, która przeniosła swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do Norwegii, od 1 maja 2024 r. podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w odniesieniu do dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 3 ust. 2a ustawy o PIT).
Nieodpłatne świadczenie usług, w postaci pracy intelektualnej, nie stanowi darowizny w rozumieniu art. 26 ust. 1 pkt 9 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym nie przysługuje prawo do jej odliczenia jako darowizny na cele kultu religijnego.
Ustalenie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej).
Zastosowanie ulgi na powrót do dochodów osiąganych z jednoosobowej działalności gospodarczej, jak i do wynagrodzenia uzyskanego z tytułu umowy o pracę.