Podatnik uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych, co w analizowanym przypadku nastąpiło w październiku 2023 r. Świadczenia dyplomatyczne zwolnione są z opodatkowania, natomiast wynagrodzenie podstawowe podlega proporcjonalnemu odliczeniu. Metoda proporcjonalnego odliczenia stosowana jest w braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Osoba fizyczna posiadająca w Polsce centrum interesów życiowych, nawet przy pobycie przekraczającym 183 dni w Szwecji, zachowuje polską rezydencję podatkową, podlegając nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Dochody uzyskiwane za granicą podlegają metodzie unikania podwójnego opodatkowania poprzez wyłączenie z progresją.

Jednorazowa wypłata z szwajcarskiego systemu BVG, niezwiązana z emeryturą, stanowi przychód z innych źródeł, opodatkowany wyłącznie w Polsce. Nie zastosowano metody unikania podwójnego opodatkowania z uwagi na brak podwójnego opodatkowania.

Osoba fizyczna, będąca obywatelem Polski, przebywająca przeważnie poza jej granicami i posiadająca centrum interesów życiowych w innym państwie nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu."

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Zasiłek sierocy otrzymywany z Belgii przez rezydenta Polski jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, gdy przyznano go na podstawie przepisów belgijskich o świadczeniach rodzinnych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT oraz Konwencją z 2001 r. o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dochód z emerytury uzyskiwany z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych przez rezydenta Polski, podlega opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy polsko-niemieckiej o unikaniu podwójnego opodatkowania, co wyklucza jego uwzględnienie w polskim zeznaniu podatkowym.

Wnioskodawca, przebywając na Ukrainie w latach 2022 i 2023, nie może być uznany za polskiego rezydenta podatkowego, gdyż fizycznie nie osiedlił się w Polsce w związku z działaniami wojennymi, co wyklucza możliwość zastosowania art. 52zj ustawy o PIT oraz wspólnego rozliczenia z małżonkiem.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

Wnioskodawczyni, spełniając przesłanki określone w art. 21 ustawy o PIT dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego po przeniesieniu rezydencji do Polski, używając zaświadczenia o zagranicznej rezydencji, jest uprawniona, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, do tzw. ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienia z opodatkowania określonych przychodów w czterech kolejno następujących latach

Osoba, która od 2018 roku przebywa w Polsce, a w latach 2023-2024 posiadała w tym kraju centrum interesów osobistych i gospodarczych, podlegała tu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu również dochody z renty wojskowej otrzymywanej z Australii. Renta taka, przyznana zgodnie z zagranicznymi przepisami o zaopatrzeniu, korzysta ze zwolnienia podatkowego w Polsce.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.

Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.

Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, pochodzące z usług wykonywanych na rzecz kontrahenta w Holandii, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, pod warunkiem że działalność ta nie jest prowadzona przez zakład w Holandii.

W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".

Podatnik pracujący w Polsce, posiadający czworo małoletnich dzieci pozostających za granicą, jest uprawniony do ulgi dla rodzin 4+ wobec wykonywania faktycznej władzy rodzicielskiej, o ile spełnia dodatkowe kryteria dochodowe określone w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prowadzący działalność gospodarczą w Polsce, ze ściślejszymi powiązaniami osobistymi i gospodarczymi w tym kraju, podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów w RP, mimo wykonywania usług w Holandii, i braku posiadania zakładu na jej terytorium zgodnie z PL-NL UPO.

Dochód Wnioskodawcy z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz Spółki NL, pomimo ich wykonywania w Holandii, podlega opodatkowaniu w Polsce z uwagi na fakt, że Wnioskodawca ma miejsce zamieszkania w Polsce oraz nie prowadzi działalności przez holenderski zakład, co skutkuje jego nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

Z momentem repatriacji do Polski, Zainteresowana nabywa status osoby podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Polski rezydent podatkowy może odliczyć wyłącznie zapłacony amerykański podatek federalny przy dochodach uzyskiwanych w USA. Dochody z pracy wykonywanej w Polsce na rzecz pracodawcy amerykańskiego są opodatkowane wyłącznie w Polsce.

Warunki ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy wymagają, aby podatnik nie zamieszkiwał na terytorium Polski przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu; niespełnienie tego warunku wyklucza prawo do ulgi.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania i rezydencję z Niemiec do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełnia przesłanki do skorzystania z ulgi na powrót zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i spełnia dodatkowe warunki dotyczące rezydencji.

Organizacja obozów tanecznych w ramach pakietu zawierającego transport, zakwaterowanie i wyżywienie (pakiet „A”) kwalifikuje się jako świadczenie usług turystycznych opodatkowanych procedurą marży VAT. Natomiast obozy dla dzieci i młodzieży w ramach pakietów „B” i „C” mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego dla usług opieki, gdy są prowadzone zgodnie z przepisami ustawy o systemie oświaty.

Podatnik, który w latach poprzedzających powrót do Polski nie posiadał rezydencji podatkowej na jej terenie oraz spełnia warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, ma prawo do ulgi na powrót, licząc od roku następującego po powrocie, pod warunkiem spełnienia wszystkich dodatkowych przesłanek formalnych.