Zwrot przez bank środków uznanych na mocy ugody sądowej za nienależne, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Koszty finansowania dłużnego mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile nie obejmują finansowania uzyskanego w celu nabycia udziałów, które pomniejszałyby podstawę opodatkowania w kontekście kontynuacji działalności nabytego podmiotu, jak określa art. 16 ust. 1 pkt 13e CIT. Koszty muszą być przypisane do odpowiednich źródeł przychodów, a wyłącznie celem nabytego udziału decyduje o kwalifikacji

Środki pieniężne zwrócone w ramach ugody pozasądowej między kredytobiorcą a bankiem, obejmujące zwrot nadpłaconego kapitału oraz faktycznie poniesione koszty procesowe, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ustawy o PIT, gdyż nie prowadzą do definitywnego przysporzenia majątkowego podatnika.

Zaliczenie nadpłaty wynikającej z korekty deklaracji PIT-36 na poczet zobowiązania podatkowego w PIT-38 jest prawidłowe, lecz odsetki za zwłokę są naliczane od należności wynikającej z PIT-38 mimo istnienia nadpłaty z PIT-36, aż do formalnego stwierdzenia nadpłaty poprzez złożenie korekty.

Fundusz emerytalny jako płatnik może potrącać należne wynagrodzenie za terminowe wpłaty podatków do przedawnienia zobowiązań. Jednak brak potrącenia nie uprawnia do korekty wcześniejszych deklaracji PIT-8AR celem odzyskania nadpłaty odpowiadającej niepobranym wynagrodzeniom.

Zwrot środków w ramach ugody z tytułu nadpłaty kredytu oraz zwrot kosztów sądowych i pełnomocnika nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego.

Nadpłacone składki na ubezpieczenia społeczne zwracane przez płatnika z tytułu umowy zlecenia stanowią przychód z działalności wykonywanej osobiście; Spółka winna wykazać je w PIT-11 według źródła i pobrać zaliczki, uwzględniając 20% koszty uzyskania przychodu zgodnie z ustawą o PIT.

Zwrot kwot nienależnie pobranych od kredytobiorcy w związku z nieważnością umowy kredytowej frankowej nie stanowi przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest jedynie zwrotem nienależnie pobranych świadczeń, niewzbogacającym kredytobiorcę.

Kwota zwrócona podatnikowi przez bank w ramach ugody mediacyjnej z tytułu nienależnie pobranych rat kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu według ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie powoduje realnego przysporzenia majątkowego, lecz restytucję uprzednio nabytego majątku.

Kwota umorzonej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego służącego jednemu celowi mieszkaniowemu nie podlega opodatkowaniu z uwagi na zaniechanie poboru podatku dochodowego, według Rozporządzenia Ministra Finansów. Zwrot nienależnej nadpłaty rat kredytu nie stanowi zaś przychodu podatkowego.

W zakresie umorzenia wierzytelności kredytowej dla celów niemieszkaniowych (budynek gospodarczy i usługowy), umorzenie stanowi przychód podlegający opodatkowaniu. Przychody uzyskane z nadpłaty kredytu, jako sama zwrotność, są neutralne podatkowo i nie podlegają opodatkowaniu.

Umorzenie części pożyczki hipotecznej jest przychodem podatkowym, jednak zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie tylko w zakresie przeznaczenia środków na cele mieszkaniowe; zwrot nadpłaty kapitału oraz odsetek nie generuje opodatkowanego przychodu.

Poniesienie wydatków na spłatę kredytu hipotecznego oraz zadatek uzyskany ze zbycia majątku mogą być uznane za wydatki na cele mieszkaniowe, co umożliwia zastosowanie ulgi podatkowej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, z zastrzeżeniem, że dodatkowe wydatki przekraczające zadatek nie spełniają przesłanek do zwolnienia.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, dokonane w ramach ugody restrukturyzacyjnej, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, o ile spełnione są wszystkie warunki przewidziane w odpowiednich przepisach prawa podatkowego.

Kwota dodatkowa otrzymana w ramach ugody z bankiem, która wynika z korekty warunków kredytu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, jeżeli suma tej kwoty oraz innych wypłaconych świadczeń nie przewyższa łącznej wartości uprzednich wpłat dokonanych przez podatnika na poczet umowy kredytu.

Umorzone przez bank wierzytelności kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe są objęte zwolnieniem od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia wymogów przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zwrot kosztów postępowania sądowego nie stanowi przychodu podatkowego, a więc nie podlega opodatkowaniu.

Zwrot kwoty 106 000 zł przez bank w ramach ugody nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie skutkuje definitywnym przysporzeniem majątkowym podatników, lecz jedynie restytucją uprzednio wniesionych świadczeń pieniężnych.

Kwoty wypłacone przez bank w ramach ugody nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż stanowią rozliczenie wcześniejszych świadczeń, które nie prowadzą do prawnie relewantnego przysporzenia majątkowego.

Wypłata kwoty dodatkowego rozliczenia w ramach ugody kredytowej nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż ma charakter zwrotny, a nie definitywny przyrost majątkowy. Nie powoduje ona opodatkowanego przysporzenia po stronie kredytobiorcy.

Umorzona wierzytelność z tytułu kredytu mieszkaniowego na zakup i remont budynku mieszkalnego podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego; część umorzona na zakup udziału w drodze dojazdowej stanowi przychód podlegający opodatkowaniu.

Zwrot środków uprzednio wpłaconych przez podatnika tytułem nienależnych świadczeń nie stanowi przychodu podatkowego, w związku z czym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Zwrot środków pieniężnych dokonywany przez bank jako efekt uzgodnień ugodowych, w których kredytobiorca odzyskuje nadpłacone środki, nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie jest to przyrost majątkowy o charakterze definitywnym.

Kwota uzyskana z umorzenia części kredytu w drodze ugody stanowi przychód podatkowy, podlegający opodatkowaniu, jednakże częściowo objęty zaniechaniem poboru podatku, jeśli spełnia kryteria dotyczące kredytu na cele mieszkaniowe według obowiązujących rozporządzeń.

Zwrot nadpłaty wynikający z ugody dotyczącej kredytu denominowanego nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego podatnika, stanowiąc jedynie restytucyjny charakter świadczenia.