Wynagrodzenie wypłacone zagranicznemu rezydentowi podatkowemu za użytkowanie oprogramowania w modelu 'end-user' nie jest objęte obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku źródłowego w Polsce, ponieważ nie następuje transfer praw autorskich ani licencjonowanie do modyfikacji oprogramowania. Spółka korzysta z oprogramowania jedynie na potrzeby własne.

Finalnym nabywcą gazowym jest podmiot nabywający LNG, który nie spełnia wymogów rejestracyjnych jako pośredniczący podmiot gazowy. Tym samym zużycie LNG do celów prób statków nie kwalifikuje się jako żegluga i nie jest zwolnione z akcyzy, co wyklucza stawkę zerową na podstawie użytego kodu CN 2711 11 00.

Licencja użytkownika końcowego na oprogramowanie, nieprzenosząca praw autorskich, nie stanowi należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co wyklucza obowiązek poboru podatku u źródła od wypłat na rzecz zagranicznego dostawcy.

Opłaty za licencje użytkownika końcowego na oprogramowanie umożliwiające jedynie korzystanie na własne potrzeby, nie stanowią wynagrodzeń podlegających obowiązkowi poboru podatku u źródła, w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wypłaty z tytułu Licencji użytkownika końcowego na rzecz zagranicznego dostawcy oprogramowania nie mieszczą się w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie powodują obowiązku poboru podatku u źródła, z uwagi na brak transferu majątkowych praw autorskich.

Płatności dokonywane przez spółkę na rzecz zagranicznego dostawcy z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nie generują obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego jako należność licencyjna, gdyż nie obejmują przekazania majątkowych praw autorskich, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Faktura korekcyjna oraz nowa faktura winny być ujęte w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu pierwotnej transakcji, gdyż zmiany danych nabywcy nie wpływają na podstawę opodatkowania ani wymiar podatku. Korekty dokumentacyjne nie przesuwają momentu rozliczenia podatku VAT.

Płatności za licencję na korzystanie z programu komputerowego stanowiącego przedmiot prawa autorskiego, używanego jedynie do własnych celów przez polskiego licencjobiorcę, nie klasyfikują się jako należności licencyjne wymagające poboru podatku u źródła.

Zużycie energii elektrycznej przez spółkę magazynującą energię przed uzyskaniem koncesji nie podlega akcyzie; po uzyskaniu koncesji zużycie energii stanie się opodatkowane, a zwolnienie dla energii zużywanej na cele magazynowania nie znajduje zastosowania.

Zużycie energii elektrycznej przez podmiot przed uzyskaniem koncesji na magazynowanie energii nie podlega opodatkowaniu akcyzą, natomiast po jej uzyskaniu zużycie to staje się przedmiotem opodatkowania akcyzą. Energia zużywana na potrzeby własne magazynu energii elektrycznej nie korzysta ze zwolnienia podatkowego określonego w art. 30 ust. 6 uAKC.

Sprzedaż niezabudowanej działki przez Wnioskodawczynię nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako rozporządzanie majątkiem osobistym, a nie działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Brak przesłanek wykraczających poza zarząd majątkiem prywatnym.

Przychody z tytułu opłat abonamentowych za korzystanie z platformy cyfrowej, nie wynikające z udostępnienia czy przeniesienia praw autorskich, nie podlegają ograniczeniom wynikającym z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o CIT w zakresie estońskiego CIT.

Płatności dokonywane na rzecz zagranicznych dostawców za licencje użytkownika końcowego w modelu SaaS nie stanowią należności licencyjnych i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż dotyczą jedynie użytkowania oprogramowania na własne potrzeby bez możliwości przenoszenia praw.

Zgodnie z §5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, zużycie energii elektrycznej produkowanej przez jednostki samorządu terytorialnego z generatorów o mocy nieprzekraczającej 1 MW podlega zwolnieniu z akcyzy.

Nabycie oprogramowania end user i usług SaaS dla własnego użytku lub przez inne podmioty z grupy nie powoduje powstania obowiązku dokonania poboru podatku u źródła, gdyż nie nabywa się przy tym autorskich praw majątkowych, ani prawa użytkowania w zakresie, jaki wymagałby jego zryczałtowanego opodatkowania.

Wynagrodzenie za licencję użytkownika końcowego na korzystanie z oprogramowania nie rodzi obowiązku poboru podatku u źródła, jako że nie jest obejmowane katalogiem należności licencyjnych określonym w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Należności wypłacane za nabywane oprogramowanie end user oraz usługi SaaS przez Spółkę, które nie obejmują przeniesienia autorskich praw majątkowych, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka nie ma obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat.

Należności z tytułu nabywania oprogramowania "end user" oraz usług SaaS, bez przeniesienia autorskich praw majątkowych, nie mieszczą się w zakresie przychodów opisanych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, zwalniając spółkę z obowiązków płatnika określonych w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Nabycie oprogramowania end user i usług SaaS bez przeniesienia majątkowych praw autorskich nie rodzi obowiązku poboru podatku u źródła. Takie należności nie mieszczą się w przedmiotowym katalogu przychodów określonym w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

Należności wypłacane przez Spółkę za nabycie oprogramowania end user oraz usług SaaS, nie skutkujące przeniesieniem autorskich praw majątkowych, nie stanowią przychodów z praw autorskich podlegających opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

Nabycie oprogramowania end user oraz usług SaaS bez przeniesienia autorskich praw majątkowych nie rodzi obowiązku podatku u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 i art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Należności wypłacane przez Spółkę z tytułu nabycia oprogramowania dla własnego użytku, bez przeniesienia praw autorskich, nie stanowią przychodów z praw autorskich podlegających podatkowi u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.

Należności z tytułu nabycia oprogramowania end user i usług SaaS, które nie obejmują przeniesienia praw autorskich, nie są przychodami, o których mowa w art. 21 ust. 1 CIT; zatem Spółka nie jest zobowiązana do poboru podatku u źródła zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.

Należności z tytułu nabycia oprogramowania końcowego oraz usług SaaS, których zakup nie wiąże się z przeniesieniem autorskich praw majątkowych, nie stanowią przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. W konsekwencji, na spółce nie ciąży obowiązek poboru podatku u źródła zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.