Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia, stanowi koszt uzyskania przychodu dla podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i powinna być rozpoznawana po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie w ramach systemu odbioru energii elektrycznej OZE jest kosztem uzyskania przychodu w podatku CIT. Może być rozpoznane w zakończeniu pełnego okresu rozliczeniowego jako koszt pośredni, gdyż ostateczna wartość rozliczenia jest wiążąca dla księgowania i uznania za koszt podatkowy.

Saldo Dodatnie powstałe z aukcyjnej sprzedaży energii elektrycznej, uznawane jest za pośredni koszt uzyskania przychodu, rozpoznawany po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, pod warunkiem ostatecznego potwierdzenia jego wartości.

W systemie podatku dochodowego od osób prawnych, Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodu podlegający rozpoznaniu po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, co pozwala na jego klasyfikację jako koszt pośredni, niezależnie od miesięcznych raportów do organu rozliczeniowego. Interpretacja gwarantuje stabilność podatnika w ramach aukcyjnego systemu wsparcia OZE.

Kwota Salda Dodatniego wynikająca z uczestnictwa w systemie aukcyjnym wsparcia OZE powinna być ujęta jako koszt uzyskania przychodu po zakończeniu okresu rozliczeniowego zgodnie z ostatecznym potwierdzeniem od Zarządcy Rozliczeń. Definitywność i ostateczność rozliczenia tego kosztu następuje z końcem 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie, wynikające z systemu aukcyjnego wsparcia, jest uznawane za koszty uzyskania przychodu w momencie jego księgowego rozliczenia jako zobowiązania, po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Kwota Salda Dodatniego, wynikająca z aukcji OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu jako koszt pośredni rozpoznany po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego na podstawie ostatecznych danych księgowych.

Kwota Salda Dodatniego wynikająca z rozliczeń w aukcyjnym systemie wsparcia OZE, po zakończeniu trzyletniego okresu rozliczeniowego, stanowi koszt uzyskania przychodu w CIT, uznany w księgach rachunkowych jako zobowiązanie wobec Zarządcy Rozliczeń (B.), i kwalifikuje się jako koszt pośredni w rozumieniu ustawy o CIT.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jest uznawana za koszt uzyskania przychodu po zakończeniu pełnego okresu rozliczeniowego, jako koszt pośredni niepowiązany bezpośrednio z uzyskanymi przychodami, lecz związany z całą działalnością gospodarczą podatnika w systemie aukcyjnego wsparcia.

Podatek od nieruchomości, ustalony decyzją w 2025 roku za lata 2020-2025, stanowi koszt uzyskania przychodów rozliczany w roku podatkowym 2025, zgodnie z zasadą poniesienia kosztu, w tym dniem wydania decyzji przez organ.

Podatek u źródła zapłacony przez płatnika może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jeśli spełnia przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, niezależnie od istnienia klauzuli ubruttowienia w umowie, a potrącenie tego kosztu następuje w dacie jego faktycznego poniesienia.

Podatek u źródła zapłacony przez płatnika w wyniku korekty rozliczeń może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a jego ujęcie jako koszt pośredni następuje w momencie jego poniesienia, nawet przy braku klauzuli ubruttowienia w umowach.

Wydatki poniesione na przełożenie wodociągu w nowy ślad stanowią koszty modernizacji istniejącego środka trwałego, a zatem nie mogą być jednorazowo zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów, lecz winny zwiększać wartość początkową tego środka trwałego zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o CIT.

Zapłata podatku u źródła przez spółkę, wynikająca z dokonanych korekt rozliczeń, spełnia przesłanki zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów jako koszt pośredni, potrącalny w dacie jego poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 1 i 4d ustawy o CIT.

Wypłaty dokonywane na rzecz zagranicznego kontrahenta z tytułu nabycia uprawnień do emisji CO2 nie podlegają podatkowi u źródła, a koszty nabycia tych uprawnień są kosztem uzyskania przychodu z chwilą ich umorzenia, co odzwierciedla bezpośredni związek z osiąganymi przychodami.

Moment powstania przychodu z tytułu ugody sądowej nie będącej wynikiem błędu rachunkowego ustala się na dzień wystawienia faktury korygującej (art. 12 ust. 3j CIT).

Nieściągalne wierzytelności mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w kwocie netto, jeśli uprzednio zostały zarachowane jako przychody należne, a ich nieściągalność została udokumentowana postanowieniem o umorzeniu egzekucji. Zaliczenie następuje w momencie uznania postanowienia za zgodne ze stanem faktycznym.

Odroczone składki ZUS w części finansowanej przez płatnika mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich faktycznej zapłaty, a nie w miesiącu, za który są należne, w przypadku opóźnionej płatności po uzyskaniu zgody na odroczenie.

Środki trwałe powinny być wprowadzone do ewidencji nie później niż w miesiącu przekazania do używania, a późniejsze wprowadzenie stanowi ich ujawnienie. Retroaktywne ujmowanie środków z mocą wsteczną i naliczanie zaległych odpisów amortyzacyjnych nie jest dopuszczalne na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odsetki, zarówno zapłacone, jak i skapitalizowane, stanowią na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych koszty uzyskania przychodów pośrednich, zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji, ze względu na ich charakter wynagrodzenia za udostępnienie kapitału.

Wynagrodzenie za zawarcie lub przedłużenie umowy najmu, jako wydatek jednorazowy poniesiony w celu zachowania źródła przychodów, nie podlega rozliczeniu proporcjonalnemu do okresu trwania umowy i winno być uznane za koszt uzyskania przychodów jednorazowo na dzień jego zaksięgowania.

Opłata subskrypcyjna za oprogramowanie nabyte w modelu SaaS może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów w momencie jej poniesienia, nie kwalifikując zakupionego oprogramowania jako wartości niematerialnej i prawnej podlegającej amortyzacji.

Opłata Sublicencyjna poniesiona za korzystanie z oprogramowania na licencji w okresie krótszym niż rok stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT. Oprogramowanie to nie może być zaliczane do wartości niematerialnych i prawnych, ani podlegać amortyzacji z mocy art. 16b ust. 1 CIT.

W podatku dochodowym od osób prawnych momentem powstania przychodu ze sprzedaży biletów na koncerty jest moment otrzymania zapłaty, a nie odbycia się koncertu, chyba że zapłata ma charakter definitywny. Koszty uzyskania przychodów, w tym zaliczki, są rozpoznawane w momencie odpowiadającym uzyskaniu przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 4b i 4c CIT.