W przypadku, gdy dzieci stale zamieszkują z jednym z rodziców, który faktycznie sprawuje nad nimi opiekę, a drugi nie wykonuje stałej pieczy, ten rodzic jest uprawniony do pełnego odliczenia ulgi prorodzinnej na dzieci.

Przeniesienie miejsca zamieszkania podatnika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r. skutkujące powstaniem nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce uprawnia do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem faktycznego i trwałego przeniesienia centrum interesów życiowych do Polski.

Podatnik, przenosząc miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 roku i spełniając warunki określone w art. 21 ust. 43 pkt 1-4 ustawy o PIT, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót, co skutkuje zwolnieniem dochodów do kwoty 85 528 zł rocznie przez cztery lata podatkowe.

Podatnik przenoszący miejsce zamieszkania z zagranicy do Rzeczypospolitej Polskiej, spełniający warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, przy założeniu braku miejsca zamieszkania w Polsce w latach poprzedzających powrót oraz posiadaniu niezbędnych dokumentów potwierdzających zagraniczną rezydencję podatkową.

Podatnik, który powrócił do Polski w 2024 roku i ponownie przeniósł się za granicę w tym samym roku, a następnie wrócił w 2025 roku, nie spełnia warunków dla skorzystania z ulgi na powrót, z uwagi na nieuzyskanie nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Podatnik, u którego dzieci nie mają miejsca zamieszkania ustalonego przez sąd, nie jest uprawniony do odliczenia ulgi prorodzinnej, mimo braku porozumienia z drugim rodzicem i faktycznego wykonywania władzy rodzicielskiej, w sytuacji gdy miejsce zamieszkania dzieci ustalono przy drugim rodzicu (art. 27f ust. 4 ustawy o PIT).

W przypadku braku porozumienia rodziców i umiejscowienia dzieci na stałe u jednego z nich, ulga prorodzinna przysługuje wyłącznie temu rodzicowi, u którego dzieci mieszkają, niezależnie od realnego wykonywania władzy rodzicielskiej przez drugiego rodzica.

W sytuacji, gdy podatnik przeniósł centrum interesów życiowych do innego państwa i spełnia inne ustawowe warunki, brak formalnego zameldowania nie stoi na przeszkodzie do skorzystania z ulgi 'na powrót' zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Wnioskodawca spełnia przesłanki do zastosowania ulgi na powrót według art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dzięki nieprzerwanemu zamieszkaniu na Litwie oraz przeniesieniu centrum interesów do Polski w 2025 roku.

Dochody uzyskane z działalności gospodarczej zarejestrowanej w Serbii, lecz wykonywanej na terytorium Polski od 23 listopada 2025 r., podlegają opodatkowaniu w Polsce jako dochody nieograniczonego obowiązku podatkowego Wnioskodawcy.

Ojciec ma prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej na młodszą córkę w wysokości 50% za okres od stycznia do grudnia 2025 r., a na starszą córkę: 50% za okres styczeń-maj oraz 100% za okres czerwiec-grudzień 2025 r.

Osoba fizyczna, która przeniosła centrum interesów osobistych i gospodarczych do Norwegii, podlega norweskiemu rezydentowi podatkowemu, o ile nie spełnia przesłanek rezydencji podatkowej w Polsce określonych w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz na mocy polsko-norweskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W sytuacji, gdy brak porozumienia między rodzicami co do podziału ulgi prorodzinnej, prawo do odliczenia 100% ulgi kończy się na korzyść rodzica, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania i który faktycznie ponosi koszty ich utrzymania (art. 27f ust. 4 ustawy o PIT).

Podatnik, który przez krótki okres posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w trakcie trzech lat poprzedzających rok powrotu do Polski, nie może skorzystać z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Rodzic rozwiedziony, samotnie wychowujący dziecko, uprawniony jest do preferencyjnego rozliczenia według art. 6 ust. 4d ustawy o PIT, jeśli dziecko zamieszkuje u niego. Ulga prorodzinna za czas wspólnego zamieszkiwania z obojgiem rodziców podlega równej dystrybucji, zaś w pozostałym czasie przysługuje w całości rodzicowi, z którym dziecko mieszka permanentnie.

Tymczasowy wynajem mieszkania nie wyklucza możliwości zakwalifikowania wydatku związanego z zakupem nieruchomości jako poniesionego na realizację własnych celów mieszkaniowych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli ostatecznym celem nabycia mieszkania jest jego wykorzystanie do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

Podatnik, wnioskujący o ulgę na powrót, musi przedstawić dokumenty potwierdzające nieprzerwane miejsce zamieszkania poza Polską w wymaganych przepisami okresach; brak takich dokumentów uniemożliwia przyznanie zwolnienia podatkowego.

Podatnik, który w latach 2022-2024 nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce oraz spełnia wymogi przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., nabywa prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku następującego po roku przeniesienia.

Osoba fizyczna, która przenosi swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do innego państwa oraz przebywa tam przez większość roku podatkowego, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i jej dochody osiągane poza Rzeczpospolitą Polską nie podlegają w Polsce opodatkowaniu.

Nabycie środków pieniężnych za granicą na podstawie darowizny przez osobę posiadającą jedynie tymczasowe zezwolenie na pobyt w Polsce nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jeśli środki nie znajdują się na terytorium RP a nabywca nie ma miejsca stałego pobytu ani obywatelstwa polskiego.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełnia określone warunki rezydencji i dokumentacji, nawet bez posiadania formalnego certyfikatu rezydencji z poprzedniego kraju zamieszkania, pod warunkiem zachowania nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia inne ustawowe przesłanki, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniającej określone przychody od podatku dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT).

Zezwolenie na pobyt stały wydane na podstawie Karty Polaka skutkuje jej utratą ważności, co uniemożliwia podatnikowi skorzystanie z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli w momencie zmiany rezydencji nie posiada ważnej Karty Polaka. Posiadanie zezwolenia na pobyt stały nie uznaje się za spełnienie przesłanki posiadania Karty Polaka w kontekście ulgi podatkowej.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zamieszkiwania za granicą przez trzy lata przed powrotem oraz spełnienia pozostałych wymogów ustawowych.