Podatnik, który w latach 2022-2024 nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce oraz spełnia wymogi przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., nabywa prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku następującego po roku przeniesienia.
Osoba fizyczna, która przenosi swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do innego państwa oraz przebywa tam przez większość roku podatkowego, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i jej dochody osiągane poza Rzeczpospolitą Polską nie podlegają w Polsce opodatkowaniu.
Nabycie środków pieniężnych za granicą na podstawie darowizny przez osobę posiadającą jedynie tymczasowe zezwolenie na pobyt w Polsce nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jeśli środki nie znajdują się na terytorium RP a nabywca nie ma miejsca stałego pobytu ani obywatelstwa polskiego.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełnia określone warunki rezydencji i dokumentacji, nawet bez posiadania formalnego certyfikatu rezydencji z poprzedniego kraju zamieszkania, pod warunkiem zachowania nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia inne ustawowe przesłanki, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniającej określone przychody od podatku dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT).
Zezwolenie na pobyt stały wydane na podstawie Karty Polaka skutkuje jej utratą ważności, co uniemożliwia podatnikowi skorzystanie z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli w momencie zmiany rezydencji nie posiada ważnej Karty Polaka. Posiadanie zezwolenia na pobyt stały nie uznaje się za spełnienie przesłanki posiadania Karty Polaka w kontekście ulgi podatkowej.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zamieszkiwania za granicą przez trzy lata przed powrotem oraz spełnienia pozostałych wymogów ustawowych.
W przypadku ulgi na powrót podatnik musi posiadać obywatelstwo polskie lub Kartę Polaka w momencie przeniesienia zamieszkania do Polski. Samo polskie pochodzenie potwierdzone decyzjami administracyjnymi nie wystarcza do skorzystania z tej preferencji podatkowej.
Brak wykazania nieprzerwanego miejsca zamieszkania poza Polską w okresie krytycznym uniemożliwia skorzystanie z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet przy spełnieniu innych warunków dotyczących przeniesienia rezydencji i nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.
Wnioskodawca, spełniając ustawowe warunki dotyczące przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót w latach podatkowych 2025–2028, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nie można uznać za prawidłowe zastosowanie ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT, gdy w dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski podatnik nie posiadał Karty Polaka i nie spełniał innych przesłanek prawnych dotyczących rezydencji.
Ustanowienie nieodpłatnej służebności mieszkania na podstawie aktu notarialnego, gdzie uprawnionym jest zstępny, korzysta ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn bez konieczności zgłoszenia na formularzu SD-Z2, jeżeli nabywca spełnia warunki dotyczące obywatelstwa lub miejsca zamieszkania na terenie RP, UE lub EFTA.
Podatnik nie spełnia warunków zwolnienia podatkowego w ramach ulgi na powrót, jeśli nie udowodni braku miejsca zamieszkania w Polsce przez pełne trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienia miejsce zamieszkania na Polskę, niezależnie od faktycznej długości pobytu za granicą.
Osoba, która po przynajmniej trzyletnim pobycie za granicą przenosi rezydencję podatkową do Polski, może skorzystać z ulgi na powrót, o ile spełnia przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet przy zmianie formy opodatkowania, gdyż ustawodawca nie uzależnia stosowania ulgi od wyboru określonej formy opodatkowania.
Osoba pozostająca w nieformalnym związku z rodzicem dziecka, który okresowo przebywa za granicą, nie jest uznawana za samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli drugi rodzic utrzymuje kontakt i wspiera w wychowywaniu.”
Sprzedaż udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku, dokonana po upływie 5 lat od końca roku nabycia przez spadkodawcę, nie podlega opodatkowaniu PIT według art. 10 ust. 1 pkt 8 i 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 1 stycznia 2022 r., może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełni wszystkie przewidziane przesłanki, w tym nieprzerwane zamieszkiwanie przez co najmniej trzy lata przed zmianą rezydencji oraz posiadanie innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania, pomimo braku certyfikatu rezydencji.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniający warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PDOF, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 tejże ustawy, z zastrzeżeniem limitu przychodów.
Zwolnieniu od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po dniu 31 grudnia 2021 r., podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, nie korzystał wcześniej z takiej ulgi, a sposród przesłanek prawnych spełnia m.in. posiadanie Karty Polaka.
Emerytura osoby, która mimo czasowego pobytu w Hiszpanii, zachowuje swoje centrum interesów życiowych w Polsce, podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT oraz regulacjami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Podatnik mający zamiar stałego zamieszkania w Polsce i spełniający ustawowe warunki, w tym brak wcześniejszej rezydencji na terytorium RP oraz posiadanie Karty Polaka, jest uprawniony do ulgi na powrót. Zwolnienie obejmuje przychody do 85 528 zł rocznie przez cztery lata podatkowe.
Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i spełnia statuaryjne warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, ma prawo do skorzystania z "ulgi na powrót" w czterech kolejnych latach podatkowych, zaczynając od roku zamieszkania lub następnego.
Osoba fizyczna, która przebywała i pracowała za granicą zgodnie z przepisami określonymi w art. 21 ustawy o PIT, jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, pod warunkiem nieposiadania miejsca zamieszkania w Polsce w wymaganym okresie i spełnienia pozostałych przesłanek formalnych, w tym przeniesienia ośrodka interesów życiowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Podatnik, który ponownie przenosi miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, może korzystać z tzw. „ulgi na powrót”, nawet jeśli chwilowo przebywał w Polsce, o ile jego centrum interesów pozostawało za granicą.