Dochody uzyskane z działalności gospodarczej zarejestrowanej w Serbii, lecz wykonywanej na terytorium Polski od 23 listopada 2025 r., podlegają opodatkowaniu w Polsce jako dochody nieograniczonego obowiązku podatkowego Wnioskodawcy.

Ojciec ma prawo do odliczenia ulgi prorodzinnej na młodszą córkę w wysokości 50% za okres od stycznia do grudnia 2025 r., a na starszą córkę: 50% za okres styczeń-maj oraz 100% za okres czerwiec-grudzień 2025 r.

Osoba fizyczna, która przeniosła centrum interesów osobistych i gospodarczych do Norwegii, podlega norweskiemu rezydentowi podatkowemu, o ile nie spełnia przesłanek rezydencji podatkowej w Polsce określonych w art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz na mocy polsko-norweskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W sytuacji, gdy brak porozumienia między rodzicami co do podziału ulgi prorodzinnej, prawo do odliczenia 100% ulgi kończy się na korzyść rodzica, u którego dzieci mają miejsce zamieszkania i który faktycznie ponosi koszty ich utrzymania (art. 27f ust. 4 ustawy o PIT).

Podatnik, który przez krótki okres posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce w trakcie trzech lat poprzedzających rok powrotu do Polski, nie może skorzystać z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT.

Rodzic rozwiedziony, samotnie wychowujący dziecko, uprawniony jest do preferencyjnego rozliczenia według art. 6 ust. 4d ustawy o PIT, jeśli dziecko zamieszkuje u niego. Ulga prorodzinna za czas wspólnego zamieszkiwania z obojgiem rodziców podlega równej dystrybucji, zaś w pozostałym czasie przysługuje w całości rodzicowi, z którym dziecko mieszka permanentnie.

Tymczasowy wynajem mieszkania nie wyklucza możliwości zakwalifikowania wydatku związanego z zakupem nieruchomości jako poniesionego na realizację własnych celów mieszkaniowych na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli ostatecznym celem nabycia mieszkania jest jego wykorzystanie do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

Podatnik, wnioskujący o ulgę na powrót, musi przedstawić dokumenty potwierdzające nieprzerwane miejsce zamieszkania poza Polską w wymaganych przepisami okresach; brak takich dokumentów uniemożliwia przyznanie zwolnienia podatkowego.

Podatnik, który w latach 2022-2024 nie posiadał centrum interesów życiowych w Polsce oraz spełnia wymogi przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r., nabywa prawo do ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, począwszy od roku następującego po roku przeniesienia.

Osoba fizyczna, która przenosi swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych do innego państwa oraz przebywa tam przez większość roku podatkowego, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i jej dochody osiągane poza Rzeczpospolitą Polską nie podlegają w Polsce opodatkowaniu.

Nabycie środków pieniężnych za granicą na podstawie darowizny przez osobę posiadającą jedynie tymczasowe zezwolenie na pobyt w Polsce nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, jeśli środki nie znajdują się na terytorium RP a nabywca nie ma miejsca stałego pobytu ani obywatelstwa polskiego.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., może skorzystać z ulgi na powrót, jeżeli spełnia określone warunki rezydencji i dokumentacji, nawet bez posiadania formalnego certyfikatu rezydencji z poprzedniego kraju zamieszkania, pod warunkiem zachowania nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r. i spełnia inne ustawowe przesłanki, może skorzystać z ulgi na powrót, zwalniającej określone przychody od podatku dochodowego (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT).

Zezwolenie na pobyt stały wydane na podstawie Karty Polaka skutkuje jej utratą ważności, co uniemożliwia podatnikowi skorzystanie z ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, jeśli w momencie zmiany rezydencji nie posiada ważnej Karty Polaka. Posiadanie zezwolenia na pobyt stały nie uznaje się za spełnienie przesłanki posiadania Karty Polaka w kontekście ulgi podatkowej.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski po 31 grudnia 2021 r., jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem nieprzerwanego zamieszkiwania za granicą przez trzy lata przed powrotem oraz spełnienia pozostałych wymogów ustawowych.

W przypadku ulgi na powrót podatnik musi posiadać obywatelstwo polskie lub Kartę Polaka w momencie przeniesienia zamieszkania do Polski. Samo polskie pochodzenie potwierdzone decyzjami administracyjnymi nie wystarcza do skorzystania z tej preferencji podatkowej.

Brak wykazania nieprzerwanego miejsca zamieszkania poza Polską w okresie krytycznym uniemożliwia skorzystanie z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet przy spełnieniu innych warunków dotyczących przeniesienia rezydencji i nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.

Wnioskodawca, spełniając ustawowe warunki dotyczące przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót w latach podatkowych 2025–2028, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie można uznać za prawidłowe zastosowanie ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT, gdy w dniu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski podatnik nie posiadał Karty Polaka i nie spełniał innych przesłanek prawnych dotyczących rezydencji.

Ustanowienie nieodpłatnej służebności mieszkania na podstawie aktu notarialnego, gdzie uprawnionym jest zstępny, korzysta ze zwolnienia z podatku od spadków i darowizn bez konieczności zgłoszenia na formularzu SD-Z2, jeżeli nabywca spełnia warunki dotyczące obywatelstwa lub miejsca zamieszkania na terenie RP, UE lub EFTA.

Podatnik nie spełnia warunków zwolnienia podatkowego w ramach ulgi na powrót, jeśli nie udowodni braku miejsca zamieszkania w Polsce przez pełne trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienia miejsce zamieszkania na Polskę, niezależnie od faktycznej długości pobytu za granicą.

Osoba, która po przynajmniej trzyletnim pobycie za granicą przenosi rezydencję podatkową do Polski, może skorzystać z ulgi na powrót, o ile spełnia przepisy art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nawet przy zmianie formy opodatkowania, gdyż ustawodawca nie uzależnia stosowania ulgi od wyboru określonej formy opodatkowania.

Osoba pozostająca w nieformalnym związku z rodzicem dziecka, który okresowo przebywa za granicą, nie jest uznawana za samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli drugi rodzic utrzymuje kontakt i wspiera w wychowywaniu.”

Sprzedaż udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku, dokonana po upływie 5 lat od końca roku nabycia przez spadkodawcę, nie podlega opodatkowaniu PIT według art. 10 ust. 1 pkt 8 i 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.