Podatnik, który uzyskał polskie obywatelstwo i przeniósł rezydencję podatkową na terytorium Polski w 2024 roku, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót od 2025 roku, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia pełnych kryteriów nieograniczonego obowiązku podatkowego.
W przypadku rozwodu i braku porozumienia odnośnie podziału ulgi prorodzinnej, ulga przysługuje w równych częściach obu rodzicom, u których dziecko ma miejsce zamieszkania do momentu, gdy jedno z rodziców faktycznie nie wykonuje całościowo pieczy nad dzieckiem, co uprawnia owego rodzica do całościowej ulgi.
Podatnik, który do 28 czerwca 2022 roku posiadał miejsce zamieszkania w Polsce i od 28 czerwca 2025 roku powrócił na stałe do Polski, nie spełnia warunków zastosowania ulgi na powrót z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie była spełniona przesłanka braku zamieszkania w Polsce przez trzy pełne lata kalendarzowe poprzedzające rok powrotu.
Osoba wspólnie zamieszkująca z drugim rodzicem dzieci, mimo organizacyjnej separacji gospodarstw domowych, nie jest uznawana za samotnie wychowującą dzieci w rozumieniu ustawy o PIT. Status ten wymaga faktycznego, wyłącznego udziału w wychowywaniu dzieci.
Zyski uzyskane przez polskiego rezydenta podatkowego z przeniesienia własności nieruchomości położonej na Białorusi podlegają opodatkowaniu w Białorusi, nie powodując obowiązku podatkowego w Polsce.
Przeniesienie centrum interesów życiowych do Zjednoczonych Emiratów Arabskich przez osobę fizyczną skutkuje utratą polskiej rezydencji podatkowej, co prowadzi do ograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce od momentu opuszczenia kraju.
Podatnik, przenosząc stałe miejsce zamieszkania do Zjednoczonych Emiratów Arabskich i nie posiadając w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych ani nie przebywając tam dłużej niż 183 dni rocznie, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania do Polski po 31 grudnia 2021 r., spełniając wszystkie warunki ustawowe, uprawniony jest do skorzystania z ulgi na powrót, co zwalnia z podatku dochodowego przychody do określonej wysokości przez cztery lata podatkowe.
Wnioskodawca nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w RP w 2021 roku, co po przeniesieniu ośrodka interesów życiowych do Polski w 2022 roku uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót od tego roku (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT).
Przeniesienie stałego miejsca zamieszkania do Polski przez cudzoziemców uprawnia do skorzystania z ulgi na powrót, o ile spełnione są przesłanki wynikające z art. 21 ustawy o PIT, w tym posiadanie Karty Polaka i certyfikatów rezydencji.
Zwrot kosztów użytkowania prywatnego samochodu dla celów służbowych, mimo swojej kompensacyjnej natury, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, podlegający opodatkowaniu, gdyż przynosi wymierną korzyść majątkową pracownikowi.
Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r., spełniając przesłanki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, jest uprawniony do skorzystania z ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienie z podatku dochodowego w limicie 85 528 zł rocznie, przez cztery lata, począwszy od roku przeprowadzki.
Ulga na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 PDOF, przysługuje podatnikowi, który przeniósł miejsce zamieszkania do RP po 31 grudnia 2021 r., pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek dotyczących rezydencji, dokumentacji oraz niekorzystania wcześniej z ulgi; jej stosowanie odbywa się w czterech kolejnych latach podatkowych od tego przeniesienia.
Podatnik przenosząc miejsce zamieszkania do Polski po pobycie w UE przez co najmniej trzy lata, spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, nawet przy wcześniejszym składaniu PIT-36 z załącznikiem ZG w Polsce, o ile miejsce zamieszkania było poza RP.
Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski oraz spełnia warunki określone w art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma prawo do skorzystania z ulgi na powrót. Decydujące jest nieposiadanie miejsca zamieszkania w Polsce przez okres 3 lat przed powrotem oraz posiadanie odpowiednich dowodów rezydencji za granicą.
Podatnik, który po 31 grudnia 2021 r. przenosi centrum interesów życiowych do Polski, spełnia warunki ulgi na powrót, pod warunkiem braku rezydencji podatkowej w Polsce przez trzy lata przed powrotem i posiadania dowodów dokumentujących wcześniejszą rezydencję za granicą.
Osoba przenosząca centrum interesów życiowych z Norwegii do Polski we wrześniu 2025 roku podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dnia przeniesienia. Dochód ze sprzedaży nieruchomości położonej w Norwegii, przeprowadzonej po przeniesieniu rezydencji do Polski, podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy o podatku dochodowym. Osoba taka ma także prawo do ulgi na powrót, jeśli spełnienie
Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania na terytorium Polski, nie przebywał w Polsce trzy lata przed przeniesieniem oraz posiadał obywatelstwo polskie, może skorzystać z ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy PIT, o ile spełnia warunki nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Podatnik, który przenosi miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po 31 grudnia 2021 r., spełnia warunki do zastosowania ulgi na powrót, jeżeli w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym nastąpiło przeniesienie, nie posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, przy jednoczesnym przeniesieniu ośrodka interesów życiowych do Polski.
Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o PIT, obywatel Białorusi, który przeprowadził się do Polski z Kartą Polaka, spełnia warunki do skorzystania z ulgi na powrót w latach 2024-2027, mimo późniejszego zwrotu Karty w związku z uzyskaniem stałego pobytu.
Podatnikowi, który nie posiadał Karty Polaka w chwili przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, nie przysługuje ulga na powrót pomimo spełnienia pozostałych przesłanek określonych w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu ulgi na powrót, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, nie dotyczy podatników, którzy nie mogą udokumentować nieprzebywania na terytorium Polski przez wskazane okresy poprzez brak certyfikatu rezydencji lub innych dowodów rezydencji podatkowej za granicą.
Osoba przenosząca miejsce zamieszkania do Polski po dłuższym pobycie za granicą, która przestaje być rezydentem podatkowym innych państw i spełnia warunki z art. 21 ustawy o PIT, może skorzystać z Ulgi na powrót, pod warunkiem posiadania właściwej dokumentacji potwierdzającej wcześniejszą rezydencję podatkową.
Rodzicom rozwiedzionym, w przypadku braku porozumienia i stałego zamieszkiwania dzieci z jednym rodzicem, ulga prorodzinna przysługuje w pełni temu rodzicowi, u którego dzieci faktycznie mają miejsce zamieszkania.