Podatnik, który przeniósł swoje miejsce zamieszkania do Polski i spełnia warunki z art. 21 ust. 43 ustawy PIT, ma prawo do ulgi na powrót w latach 2027-2030. Przysługuje mu zwolnienie z podatku dochodowego od przychodów wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 152, nie przekraczając kwoty 85 528 zł rocznie.

Osoba, która przeniosła swoje miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w 2021 roku, przed 31 grudnia 2021, nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż ulga ta przysługuje podatnikom zmieniającym rezydencję na terytorium Polski po tym terminie.

Podatnik uzyskuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce od momentu przeniesienia centrum interesów życiowych, co w analizowanym przypadku nastąpiło w październiku 2023 r. Świadczenia dyplomatyczne zwolnione są z opodatkowania, natomiast wynagrodzenie podstawowe podlega proporcjonalnemu odliczeniu. Metoda proporcjonalnego odliczenia stosowana jest w braku umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania

Spełnienie warunku nieprzerwanego, 3-letniego okresu zamieszkania za granicą jest konieczne, by skorzystać z ulgi na powrót; zamieszkiwanie w Polsce w części roku wyklucza spełnienie tego wymogu.

Brak spełnienia warunków z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o PIT wyklucza prawo do „ulgi na powrót”, gdy podatnik uzyska Kartę Polaka po faktycznym przeniesieniu miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

Zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce jego siedziby działalności gospodarczej; usługa świadczona przez Podwykonawcę na rzecz Spółki podlega zatem opodatkowaniu w Danii.

Wnioskodawca, jako osoba nieposiadająca centrum interesów osobistych ani gospodarczych w Polsce oraz przebywająca na jej terytorium mniej niż 183 dni, podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co skutkuje nieopodatkowaniem dochodów z zagranicznych źródeł.

Podatnik, który wyjeżdża na stałe za granicę, ale pozostawia rodzinę i część majątku w Polsce, może nie utracić polskiej rezydencji podatkowej, co determinuje jego nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, eliminując możliwość skorzystania z ulgi na powrót.

Dostawa towarów w modelu dropshippingowym, przy czym prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przechodzi na klienta, uznaje się za odpłatną dostawę towarów. Miejscem jej opodatkowania jest państwo trzecie (Chiny), co wyłącza ją z obowiązku ewidencji i opodatkowania VAT w Polsce.

Ulgę prorodzinną na dziecko pełnoletnie nabywa rodzic faktycznie wykonujący władzę rodzicielską, przy czym w przypadku pełnoletniego uczącego się dziecka, prawo do ulgi przysługuje obydwojgu rodzicom w częściach równych, o ile oboje wykonują ciążący obowiązek alimentacyjny.

Osoba, która w latach poprzedzających przeniesienie rezydencji miała centrum interesów osobistych i gospodarczych w Polsce, nie ma prawa do ulgi na powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 u.p.d.o.f., nawet jeśli przez ten czas przebywała i pracowała za granicą.

Osoba fizyczna, która posiada w Polsce centrum interesów życiowych, jest uznawana za rezydenta podatkowego, niezależnie od liczby dni spędzonych za granicą, co skutkuje nieograniczonym obowiązkiem podatkowym w Polsce.

Wnioskodawczyni, spełniając przesłanki określone w art. 21 ustawy o PIT dotyczące nieograniczonego obowiązku podatkowego po przeniesieniu rezydencji do Polski, używając zaświadczenia o zagranicznej rezydencji, jest uprawniona, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy, do tzw. ulgi na powrót, pozwalającej na zwolnienia z opodatkowania określonych przychodów w czterech kolejno następujących latach

W okresie, w którym córka mieszkała z ojcem (styczeń-maj 2021 r.), matka nie wykonywała faktycznie władzy rodzicielskiej, co wykluczało prawo do ulgi prorodzinnej za ten czas. Prawo do pełnej ulgi przysługuje tylko w okresach, gdy dziecko faktycznie zamieszkuje z rodzicem wykonującym władzę rodzicielską.

Świadczenie usług doradczych przez polskiego rezydenta na rzecz kontrahenta spoza UE, przy ustalonym miejscu świadczenia usług poza Polską, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium RP ani nie wpływa na obowiązek rejestracji jako czynny podatnik VAT i VAT-UE.

Sprzedaż lokali mieszkalnych i usługowych Spółki zwolniona jest z VAT, gdyż nie zachodzi pierwsze zasiedlenie, zaś sprzedaż udziałów w garażu wymaga opodatkowania VAT, gdyż dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. (art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT).

Sprzedaż towarów w modelu dropshipping, w którym transport rozpoczyna się poza UE i kończy poza RP, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium RP, gdyż miejscem dostawy jest kraj trzeci. Wnioskodawca nie ma obowiązku ewidencjonowania tej sprzedaży na kasie rejestrującej w Polsce.

Osoba fizyczna, która od daty relokacji do Zjednoczonych Emiratów Arabskich nie posiada centrum interesów życiowych ani nie przebywa w Polsce powyżej 183 dni, nie podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a jedynie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od dochodów osiągniętych na terytorium Polski.

Podatnik, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski i spełnia wymogi art. 21 ust. 43 ustawy o PIT, może skorzystać z ulgi na powrót, zwolnienia podatkowego od określonych przychodów, w czterech latach podatkowych od zmiany rezydencji.

Dochód podatnika z tytułu świadczenia usług spawalniczych na rzecz holenderskiej spółki podlega opodatkowaniu w Polsce na podstawie uznania rezydencji podatkowej w oparciu o centrum interesów w Polsce oraz braku zakładu podatkowego w Holandii.

Dochody osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, pochodzące z usług wykonywanych na rzecz kontrahenta w Holandii, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, pod warunkiem że działalność ta nie jest prowadzona przez zakład w Holandii.

W przypadku, gdy podatnik po dłuższym pobycie zagranicznym przenosi miejsce zamieszkania i centrum swoich interesów życiowych do Polski, spełniając warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 oraz ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przysługuje mu prawo do skorzystania z "ulgi na powrót".

Spółdzielnia mieszkaniowa ma prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencji sprzedaży przy użyciu kasy fiskalnej usług wynajmu miejsc postojowych na rzecz członków, jeśli spełnia warunki wskazane w poz. 29 i 39 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów, w szczególności udokumentowanie fakturami i płatności wyłącznie przelewem.

Usługi wynajmu miejsc postojowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, dokumentowane fakturami i opłacane przelewem, są zwolnione z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących, zgodnie z poz. 29 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów.