Wynagrodzenie za zakup oprogramowania z przeniesieniem praw autorskich nie podlega WHT w Polsce, zgodnie z UPO PL-SG; natomiast wynagrodzenie za licencję na korzystanie z oprogramowania podlega WHT przy stawce 5% w myśl art. 12 ust. 2 UPO PL-SG, pod warunkiem spełnienia ustawowych wymogów dokumentacyjnych i należytej staranności.
Działalność polegająca na komponowaniu i produkcji utworów muzycznych, której efekty są wykorzystywane na licencji lub poprzez przeniesienie praw majątkowych, nie stanowi działalności wytwórczej, lecz usługową, i podlega stawkom ryczałtu przewidzianym w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Gry komputerowe wytwarzane przez spółkę stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, co uprawnia spółkę do zastosowania preferencyjnej stawki podatku 5% z zachowaniem zasad alokacji kosztów zgodnie z wskaźnikiem nexus.
Prace rozwojowe polegające na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania mogą stanowić działalność badawczo-rozwojową, co w konsekwencji pozwala na opodatkowanie dochodów z tych działań preferencyjną stawką podatku w wysokości 5% zgodnie z IP Box, o ile spełniają przesłanki ustawowe, w tym prowadzenie odpowiedniej ewidencji.
Wydatki ponoszone przez spółkę na usługi SaaS są kwalifikowane jako przychody z tytułu użytkowania urządzeń przemysłowych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT. Opodatkowane są podatkiem u źródła, z możliwością zastosowania preferencji wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Płatności dokonywane na rzecz zagranicznych dostawców za licencje użytkownika końcowego w modelu SaaS nie stanowią należności licencyjnych i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż dotyczą jedynie użytkowania oprogramowania na własne potrzeby bez możliwości przenoszenia praw.
Przychody Spółki uzyskiwane z tytułu sprzedaży subskrypcji na używanie oprogramowania użytkownikom końcowym nie stanowią przychodu z praw autorskich w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. e Ustawy o CIT, ponieważ nie dochodzi do przeniesienia majątkowych praw autorskich ani do udzielenia licencji obejmującej eksploatację tych praw.
Obowiązek podatkowy w przypadku usług Software Assurance powstaje z upływem okresu świadczenia zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT, jednak uiszczenie płatności przed końcem tego okresu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z chwilą zapłaty.
Usługi polegające na cyfrowej dystrybucji twórczości muzycznej oraz zapewnieniu dostępu do narzędzi AI traktowane są jako kompleksowe świadczenia elektroniczne, dla których miejscem świadczenia na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest ich miejsce zamieszkania, zgodnie z art. 28k ustawy o VAT, a na rzecz podatników – art. 28b ustawy o VAT.
Przychody uzyskiwane z tytułu udzielenia licencji do fotografii mogą być rozliczane jako przychody z praw majątkowych, co uprawnia do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodu, niezależnie od zarejestrowania działalności gospodarczej, o ile przychody te nie są związane z działalnością gospodarczą.
Dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, uzyskane z opłat wynikających z umowy licencyjnej dotyczącej autorskiego programu komputerowego, mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% pod warunkiem spełnienia przesłanek dotyczących działalności badawczo-rozwojowej oraz prowadzenia odpowiedniej ewidencji rachunkowej.
Nabycie oprogramowania end user i usług SaaS dla własnego użytku lub przez inne podmioty z grupy nie powoduje powstania obowiązku dokonania poboru podatku u źródła, gdyż nie nabywa się przy tym autorskich praw majątkowych, ani prawa użytkowania w zakresie, jaki wymagałby jego zryczałtowanego opodatkowania.
Należności płacone za licencje do programów komputerowych, uzyskane przez kontrahentów z Maroka, nie kwalifikują się jako należności licencyjne według Konwencji polsko-marokańskiej. Wobec tego, zgodnie z polskim prawem, nie podlegają one zryczałtowanemu podatkowi dochodowemu u źródła.
Działalność w zakresie opracowywania modeli BIM, wykazująca cechy twórcze i systematyczne, kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, uprawniając do ulgi badawczo-rozwojowej, z zastrzeżeniem ścisłego stosowania się do zamkniętego katalogu kosztów kwalifikowanych.
Wydatki na nabycie autorskich praw majątkowych i licencji do systemu informatycznego oraz modułów zewnętrznych, stanowią odrębne wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji wedle art. 22b ustawy o PIT. Jeżeli ich wartość początkowa nie przekroczy 10 000 zł, mogą one być jednorazowo zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Należności wypłacane za nabywane oprogramowanie end user oraz usługi SaaS przez Spółkę, które nie obejmują przeniesienia autorskich praw majątkowych, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. Spółka nie ma obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od tych wypłat.
Należności z tytułu nabywania oprogramowania "end user" oraz usług SaaS, bez przeniesienia autorskich praw majątkowych, nie mieszczą się w zakresie przychodów opisanych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT, zwalniając spółkę z obowiązków płatnika określonych w art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Nabycie oprogramowania end user i usług SaaS bez przeniesienia majątkowych praw autorskich nie rodzi obowiązku poboru podatku u źródła. Takie należności nie mieszczą się w przedmiotowym katalogu przychodów określonym w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Należności wypłacane przez Spółkę za nabycie oprogramowania end user oraz usług SaaS, nie skutkujące przeniesieniem autorskich praw majątkowych, nie stanowią przychodów z praw autorskich podlegających opodatkowaniu podatkiem u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Nabycie oprogramowania end user oraz usług SaaS bez przeniesienia autorskich praw majątkowych nie rodzi obowiązku podatku u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 i art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Należności wypłacane przez Spółkę z tytułu nabycia oprogramowania dla własnego użytku, bez przeniesienia praw autorskich, nie stanowią przychodów z praw autorskich podlegających podatkowi u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
Należności z tytułu nabycia oprogramowania end user i usług SaaS, które nie obejmują przeniesienia praw autorskich, nie są przychodami, o których mowa w art. 21 ust. 1 CIT; zatem Spółka nie jest zobowiązana do poboru podatku u źródła zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Należności z tytułu nabycia oprogramowania końcowego oraz usług SaaS, których zakup nie wiąże się z przeniesieniem autorskich praw majątkowych, nie stanowią przychodów wymienionych w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT. W konsekwencji, na spółce nie ciąży obowiązek poboru podatku u źródła zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT.
Wynagrodzenie za licencję użytkownika końcowego nabytego oprogramowania komputerowego użytkowanego wyłącznie do własnych celów Spółki nie podlega opodatkowaniu u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie stanowi należności z tytułów praw autorskich czy pokrewnych.