Reklama i utrzymanie strony internetowej nie stanowią bezpośrednich kosztów działalności badawczo-rozwojowej, zatem nie mogą być uwzględnione w lit. "a" wskaźnika nexus zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT dla preferencji IP Box. Koszty podwykonawców mogą być uwzględnione w lit. "b" wskaźnika nexus.

Przychody z działalności reżyserskiej i przeniesienia praw autorskich do układów choreograficznych stanowią działalność usługową, opodatkowaną zryczałtowaną stawką 8,5% do 100 000 zł, a następnie 12,5%, bez możliwości zastosowania stawki wytwórczej 5,5%.

Działalność w zakresie produkcji gier komputerowych, w tym DLC, portowanie, oraz prace nad technologią, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, uzasadniającą skorzystanie z ulgi na działalność badawczo-rozwojową.

Wynagrodzenia za nabycie pełnych praw autorskich od zagranicznego kontrahenta w zakresie niebędącym należnościami licencyjnymi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła w Polsce. Usługi techniczne i badawcze świadczone bez doradczych elementów nie mieszczą się w katalogu usług z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o CIT.

Wynagrodzenie wypłacane za licencję użytkownika końcowego oprogramowania komputerowego nie mieści się w katalogu należności licencyjnych wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przez co nie podlega zryczałtowanemu podatkowi u źródła w Polsce.

Przychody z udzielania wyłącznych licencji do utworów literackich, prowadzone w formie działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu stawką ryczałtu 8,5% (100 000 zł) i 12,5% (nadwyżka). Przychody z udziału w spotkaniach autorskich, jako część usług kulturalnych według PKWiU dział 90, podlegają opodatkowaniu stawką 15% ryczałtu.

Opłaty za licencje użytkownika końcowego, nieprzenoszące praw autorskich, nie mieszczą się w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, nie powodując obowiązku poboru podatku u źródła, gdyż są jedynie opłatą za korzystanie na własny użytek, nie stanowiąc należności licencyjnych w rozumieniu UPO.

Wynagrodzenie z tytułu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie użytkowane w modelu SaaS, ograniczone do prawa użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem, nie podlega obowiązkowi poboru podatku u źródła na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie za Licencje użytkownika końcowego, czyli za prawo do korzystania z oprogramowania dla własnych potrzeb nie stanowi należności licencyjnych, zatem nie podlega opodatkowaniu u źródła podatkiem dochodowym w Polsce na mocy art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz obowiązującej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie wypłacane Dostawcy zagranicznemu za licencję użytkownika końcowego na korzystanie z oprogramowania w modelu SaaS przez polskiego rezydenta podatkowego nie skutkuje obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku dochodowego u źródła, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie z tytułu nabycia licencji użytkownika końcowego do oprogramowania niewykorzystujące praw autorskich nie stanowi należności licencyjnej w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, dlatego nie podlega opodatkowaniu u źródła w Polsce.

Sprzedaż praw majątkowych oraz odpłatne udzielanie licencji przez Instytut z tytułu rezultatów działań projektowych podlega opodatkowaniu VAT, co wiąże się z prawem do pełnego odliczenia VAT naliczonego na dokonywane zakupy, gdyż czynności te są podejmowane w ramach działalności opodatkowanej Instytutu.

Wynagrodzenie płacone za licencję użytkownika końcowego na oprogramowanie, ograniczone do użytku wewnętrznego bez przeniesienia pełnych praw autorskich, nie stanowi należności licencyjnych podlegających podatkowi u źródła zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Płatności za licencje end-user na programy komputerowe, nabywane wyłącznie dla użytku własnego, nie kwalifikują się jako należności licencyjne, tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła według art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT oraz polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Wynagrodzenie wypłacane za korzystanie z programu komputerowego na podstawie licencji użytkownika końcowego, bez przeniesienia autorskich praw majątkowych, nie mieści się w zakresie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie podlega opodatkowaniu u źródła w Polsce.

Przychody uzyskiwane przez Spółkę z tytułu świadczenia usług w modelu SaaS, polegających na udostępnianiu oprogramowania, kwalifikują się jako przychody z udzielenia licencji na oprogramowanie i zatem powinny zostać uznane za przychody z zysków kapitałowych zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT.

Wynagrodzenie z tytułu zakupu licencji użytkownika końcowego na oprogramowanie nie stanowi przychodu objętego art. 21 ust. 1 pkt 1 CIT, wobec czego nie rodzi obowiązku poboru podatku u źródła przy wypłacie takich należności zagranicznemu dostawcy.

Działalność spółki w ramach projektu, co do zasady, stanowi działalność badawczo-rozwojową, uprawniającą do ulgi podatkowej na podstawie art. 18d ustawy o CIT, a ponoszone koszty wynagrodzeń, materiałów oraz odpisy amortyzacyjne od licencji są uznane za koszty kwalifikowane, jeśli spełniają wymogi ustawowe.

Dochód osiągany przez wnioskodawcę ze sprzedaży i licencjonowania oprogramowania kwalifikującego się jako kwalifikowane prawo własności intelektualnej podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5% zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, o ile działalność spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej.

Faktury zaliczkowe powinny odzwierciedlać wartość usług przypadającą na odpowiedni okres rozliczeniowy. Zmiana umowy wpływająca na przyszłe wynagrodzenie nie wymaga korekty faktur zaliczkowych, a ostatnia faktura zaliczkowa zamykająca całą transakcję powinna zawierać numery poprzednich faktur dotyczących tego okresu rozliczeniowego.

Licencje przewidziane do użytkowania ponad rok należy traktować jako wartości niematerialne i prawne na gruncie ustawy CIT, amortyzowane przez co najmniej 60 miesięcy. Licencje z okresem krótszym niż rok nie podlegają amortyzacji jako wartości niematerialne i prawne. Strata z niezamortyzowanej wartości licencji może być uznana za koszt uzyskania przychodów.

Otrzymanie przez spółkę nieodpłatnej licencji niewyłącznej od użytkowników platformy stanowi przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Przychód ten wynika z korzyści ekonomicznych uzyskanych przez spółkę bez świadczenia wzajemnego przez użytkowników.

Dochód osiągnięty z tytułu sprzedaży licencji na programy komputerowe, tworzone w ramach działalności badawczo-rozwojowej, jest uprawniającym do zastosowania 5-procentowej stawki podatkowej ulgi IP Box, pod warunkiem spełnienia wymogów ewidencyjnych przewidzianych przepisami ustawy PIT.

Licencja użytkownika końcowego na oprogramowanie, nieprzenosząca praw autorskich, nie stanowi należności licencyjnych w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, co wyklucza obowiązek poboru podatku u źródła od wypłat na rzecz zagranicznego dostawcy.