Zwrot środków pieniężnych przez bank wynikający z ugody w sprawie kredytu frankowego nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie generuje dla podatnika realnego przysporzenia majątkowego.

Kwoty umorzone z tytułu kredytu hipotecznego potrącone przez bank nie stanowią przychodu, co nie pozwala na zaniechanie poboru podatku dochodowego na mocy rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zaniechanie nie dotyczy ugód, w wyniku których nastąpi zwolnienie z długu poprzez potrącenie.

Otrzymanie "kwoty dodatkowej" na podstawie ugody z bankiem, będącej zwrotem nadpłat ponad nominalną wartość kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie powoduje definitywnego przyrostu majątkowego, a zatem jest neutralne podatkowo.

Kwota będąca wynikiem zawarcia ugody, stanowiąca częściowy zwrot wpłaconych rat kredytu, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego warunkującego powstanie przychodu podatkowego.

Umorzenie kredytu hipotecznego w części pokrywającej wydatki mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku; refinansowanie nie jest zwolnione, stanowi przychód podatkowy.

Zwrot kwoty nienależnie pobranej przez bank z tytułu nadpłaconego kapitału w ramach kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF nie stanowi dla kredytobiorcy przychodu w rozumieniu ustawy o PIT i nie podlega opodatkowaniu.

Zwrot przez bank nienależnie pobranych środków z tytułu kredytu hipotecznego nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, gdyż nie stanowi przysporzenia majątkowego o charakterze definitywnym.

Zwrot środków pieniężnych w ramach ugody z bankiem, dotyczącej spłaty kredytu hipotecznego, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest to jedynie zwrot wcześniej uiszczonych kwot i nie powoduje przysporzenia majątkowego.

Kwota wypłacona w ramach ugody ze względu na uznanie umowy kredytowej za nieważną nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż jest to zwrot nadpłaconych środków, a nie przysporzenie majątkowe, tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie części kredytu hipotecznego i zwrot części spłaconych rat, związane z kredytem na cele mieszkaniowe, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie powodują realnego przysporzenia, a dotyczą zaniechania poboru podatku na mocy właściwego rozporządzenia.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego oraz zwrot wpłaconych kwot, przy spełnieniu określonych warunków, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, co czyni te kwoty neutralnymi podatkowo dla kredytobiorcy.

Kwota wypłacona na rzecz podatnika w ramach ugody z bankiem, stanowiąca zwrot nadpłaconych środków z tytułu kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie podlega opodatkowaniu.

Zwrot nadpłaconych rat kredytu hipotecznego przez bank nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego, a jedynie do restytucji środków uprzednio wniesionych przez kredytobiorców.

Zwrot przez bank nadpłaconych środków z umowy kredytowej, na mocy ugody sądowej, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zwrócona kwota nie zwiększa majątku odbiorcy; równocześnie, odsetki ustawowe za opóźnienie w wypłacie należności niepodlegającej opodatkowaniu korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy.

Otrzymanie przez podatnika zwrotu nadpłaty dokonanej na rzecz banku, w ramach ugody dotyczącej kredytu, nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego stanowi przychód, który jest zwolniony z opodatkowania na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, o ile kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i nie korzystano wcześniej z analogicznego zwolnienia dla innego kredytu.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego oraz otrzymanie kwoty 50 000 zł w wyniku ugody, z tytułu nadpłaconych rat kredytu, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdy spełnione są warunki z Rozporządzenia MF dotyczące zaniechania poboru podatku.

Zawarcie ugody z bankiem w celu zwrotu nadpłaconych środków tytułem rat kredytowych, składek ubezpieczeniowych oraz odsetek nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż zwracane środki mają charakter zwrotny, co powoduje, że nie stanowią rzeczywistego przysporzenia majątkowego.

Zwrot nienależnie opłaconej bankowi kwoty stanowi ekwiwalent wcześniejszych wydatków podatnika i nie kreuje przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowiąc podstawy do obliczenia obowiązku podatkowego.

Kwota 78.000 zł, jako część świadczenia w wyniku ugody, stanowi przychód podatkowy, skoro przekracza zwrot wpłat przewyższających wypłacony kapitał kredytowy, zatem podlega opodatkowaniu.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego jest stosowane, gdy kredyt zaciągnięto przed styczniem 2015 r. na jedną inwestycję mieszkaniową. Zwrot nadpłaty kredytu nie tworzy przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Zwrot nienależnie pobranych świadczeń przez bank, ani odsetki za opóźnienie takich zwrotów, w związku z nieważnością umowy kredytowej nie stanowią przychodu podatkowego i są wolne od podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, nie powodując obowiązku składania informacji określonych w art. 42a ust. 1 tej ustawy.

Otrzymana kwota w ramach ugody jako zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych od kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdy nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego w rozumieniu ustawy o PIT.

Zwrot środków w ramach ugody sądowej dotyczącej kredytu walutowego nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż jest refundacją kosztów poniesionych z własnych środków przez podatnika, a tym samym nie generuje definitywnego przyrostu majątku w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.