Kwota 78.000 zł, jako część świadczenia w wyniku ugody, stanowi przychód podatkowy, skoro przekracza zwrot wpłat przewyższających wypłacony kapitał kredytowy, zatem podlega opodatkowaniu.

Kwota uzyskana przez kredytobiorców na mocy ugody sądowej, będąca zwrotem wcześniej wniesionych środków do banku w ramach nienależnych rat kredytowych, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego jest stosowane, gdy kredyt zaciągnięto przed styczniem 2015 r. na jedną inwestycję mieszkaniową. Zwrot nadpłaty kredytu nie tworzy przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Zwrot nienależnie pobranych świadczeń przez bank, ani odsetki za opóźnienie takich zwrotów, w związku z nieważnością umowy kredytowej nie stanowią przychodu podatkowego i są wolne od podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, nie powodując obowiązku składania informacji określonych w art. 42a ust. 1 tej ustawy.

Otrzymana kwota w ramach ugody jako zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych od kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdy nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego w rozumieniu ustawy o PIT.

Kwota zwrotu uzyskana na mocy ugody pozasądowej z bankiem, dotyczącej zwrotu bezpodstawnie zapłaconych rat kredytowych wynikających z nieważnej umowy, nie stanowi przychodu podatkowego po stronie beneficjentów zwrotu, gdyż ma charakter zwrotny i nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego.

Zwrot środków w ramach ugody sądowej dotyczącej kredytu walutowego nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż jest refundacją kosztów poniesionych z własnych środków przez podatnika, a tym samym nie generuje definitywnego przyrostu majątku w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwota uzyskana na mocy ugody z bankiem w wyniku zwrotu nienależnie zapłaconych środków, wynikającej z nieważności umowy kredytu, nie stanowi przychodu w rozumieniu podatkowym, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; brak przysporzenia majątkowego wyklucza obowiązek podatkowy.

Kwota zwrotu przekazywana kredytobiorcy na podstawie ugody dotyczącej kredytu walutowego, zawartej z bankiem, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc nie rodzi obowiązku sporządzenia informacji PIT-11 przez bank.

Zwrot świadczeń z nieważnej umowy kredytu hipotecznego i odsetki za opóźnienie nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu. Nie mieszczą się jednak w zakresie zaniechania poboru podatku, gdyż brak umorzenia długu. Bank nie musi wystawiać PIT-11 z tego tytułu.

Kwota 8 000 zł zwrócona przez bank w wyniku ugody, jako część nadpłaty pozostała ponad kwotę kapitału kredytu, nie stanowi przychodu, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu, gdyż jest zwrotem uprzednio uiszczonych środków.

Z uwagi na rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r., zaniechanie poboru podatku dochodowego dotyczy tylko tych części umorzonego kredytu hipotecznego, które są przeznaczone na cele mieszkaniowe zgodne z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT. Wypłata kwoty 41.000 PLN jako zwroty nadpłaty jest neutralna podatkowo.

Kwota 57 000 PLN, otrzymana w wyniku ugody z bankiem przez kredytobiorcę, stanowi zwrot środków nadpłaconych i nie generuje przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie kredytu mieszkaniowego w części dot. zakupu lokalu mieszkalnego można objąć zaniechaniem poboru podatku dochodowego, natomiast kwota umorzona na miejsce postojowe podlega opodatkowaniu. Wypłata dodatkowej kwoty w ugodzie nie stanowi przychodu, gdyż jest zwrotem uprzednio wpłaconych środków.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego przeznaczonego na jedną inwestycję mieszkaniową odpowiada kryteriom zaniechania poboru podatku dochodowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów, uzasadniając zaniechanie opodatkowania. Zwroty nienależnych środków oraz kosztów procesowych nie podlegają opodatkowaniu jako przychód.

Umorzenie części kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku, o ile dotyczy kosztów zgodnych z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT. Zwrot nadpłaconych kwot spłaconego kredytu przez bank nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot środków pieniężnych i kosztów zastępstwa procesowego w ramach ugody dotyczącej kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie dochodzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie Kredytobiorcy.

Zwrot przez bank na rzecz podatnika części rat kapitałowo-odsetkowych w ramach ugody nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie skutkuje obowiązkiem podatkowym, jako że nie prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego.

Zwrot środków wpłaconych tytułem spłaty kredytu hipotecznego, dokonany na podstawie ugody, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zawarcie takiej ugody nie skutkuje umorzeniem wierzytelności, a tym samym nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Potrącenie wzajemnych roszczeń oraz wypłata pozostałych wierzytelności przez bank na podstawie ugody nie stanowią dla podatnika przychodu podatkowego, gdyż brak jest definitywnego przysporzenia majątkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot przez bank kwot uprzednio zapłaconych przez podatnika na poczet spłaty kredytu, zgodnie z zawartą ugodą sądową, nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwoty te nie przewyższają uprzednio wpłaconych rat. Świadczenie to nie kreuje więc obowiązku podatkowego.

Zwrot środków uzyskany w wyniku ugody, dotyczący wcześniej spłaconego kapitału kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie powoduje definitywnego przysporzenia majątkowego dla podatnika.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r. i przeznaczonego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, podlega zaniechaniu poboru podatku od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, natomiast zwrot nadpłaconych środków w formie kwoty dodatkowej nie skutkuje przychodem podatkowym.

Umorzone wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego mogą podlegać zaniechaniu poboru podatku dochodowego, jeśli spełnione są przesłanki określone w rozporządzeniu; natomiast zwrot kosztów procesowych jest podatkowo neutralny do faktycznie poniesionej wartości tych kosztów, patomiast nadwyżka tej kwoty stanowi przychód.