Przychody uzyskiwane z usług wspomagających działalność gospodarczą o kodzie PKWiU 82.99.19.0 podlegają opodatkowaniu ryczałtową stawką w wysokości 15% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. v ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, jako usługi inne niż sklasyfikowane w ramach PKWiU 82.9, a nie 8,5% jak twierdził wnioskodawca.

Zwrot przez bank nienależnie pobranych środków z tytułu kredytu hipotecznego nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, gdyż nie stanowi przysporzenia majątkowego o charakterze definitywnym.

Kwoty zwrócone z tytułu ugód kredytowych z bankiem, jako zwrot nadpłat wynikających z klauzul abuzywnych, nie stanowią przychodu podatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie są objęte opodatkowaniem.

Zwrot środków pieniężnych w ramach ugody z bankiem, dotyczącej spłaty kredytu hipotecznego, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest to jedynie zwrot wcześniej uiszczonych kwot i nie powoduje przysporzenia majątkowego.

Zwrot nadpłaconych świadczeń z tytułu umowy kredytowej, który wynika z ugody dokonanej w celu wyrównania należności, nie stanowi przychodu podatkowego, jako że wspomniana kwota nie prowadzi do definitywnego wzbogacenia po stronie podatnika.

Umorzona kwota kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe może skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego, jeśli spełnione są warunki rozporządzenia Ministra Finansów oraz gdy kredyt przeznaczony był na jedną inwestycję mieszkaniową. Zwrot nadpłaty na podstawie ugody z bankiem nie stanowi przychodu podatkowego.

Kwota wypłacona w ramach ugody ze względu na uznanie umowy kredytowej za nieważną nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż jest to zwrot nadpłaconych środków, a nie przysporzenie majątkowe, tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot kwoty kredytu hipotecznego oraz odsetki za opóźnienie wynikające z nieważności umowy kredytowej, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie powodują trwałego przysporzenia majątkowego oraz korzystają ze zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy.

Umorzenie części kredytu hipotecznego i zwrot części spłaconych rat, związane z kredytem na cele mieszkaniowe, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie powodują realnego przysporzenia, a dotyczą zaniechania poboru podatku na mocy właściwego rozporządzenia.

Otrzymana kwota 95 000 zł, stanowiąca zwrot wcześniejszych wpłat do banku, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu, gdyż jest to skutkiem korekty wcześniejszych płatności nienależnych bankowi.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego oraz zwrot wpłaconych kwot, przy spełnieniu określonych warunków, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, co czyni te kwoty neutralnymi podatkowo dla kredytobiorcy.

Kwota zwrócona podatnikowi na mocy ugody z bankiem, jako nadpłata z tytułu spłaty rat kapitałowo-odsetkowych kredytu hipotecznego, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu. Organ uznał, że taka wypłata nie tworzy nowego przysporzenia majątkowego.

Zwrot części wpłat do banku dokonany na podstawie ugody, dotyczący zamkniętego i spłaconego kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie zwiększa majątku podatnika w sposób definitywny.

Kwota wypłacona na rzecz podatnika w ramach ugody z bankiem, stanowiąca zwrot nadpłaconych środków z tytułu kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie podlega opodatkowaniu.

Zwrot nadpłaconych rat kredytu hipotecznego przez bank nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie prowadzi do definitywnego przysporzenia majątkowego, a jedynie do restytucji środków uprzednio wniesionych przez kredytobiorców.

Kwota zwrotu, w związku z unieważnieniem umowy kredytu, oraz odsetki od tych zwrotów, nie stanowią opodatkowanego przychodu z uwagi na brak definitywnego przysporzenia i zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy PIT.

Zwrot przez bank nadpłaconych środków z umowy kredytowej, na mocy ugody sądowej, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zwrócona kwota nie zwiększa majątku odbiorcy; równocześnie, odsetki ustawowe za opóźnienie w wypłacie należności niepodlegającej opodatkowaniu korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy.

Otrzymanie przez podatnika zwrotu nadpłaty dokonanej na rzecz banku, w ramach ugody dotyczącej kredytu, nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego stanowi przychód, który jest zwolniony z opodatkowania na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, o ile kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i nie korzystano wcześniej z analogicznego zwolnienia dla innego kredytu.

Umorzenie zobowiązań z tytułu kredytu mieszkaniowego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, lecz kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów dotyczącym kredytów na cele mieszkaniowe, zaś zwroty nadpłat i kosztów prawnych nie są opodatkowane.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego oraz otrzymanie kwoty 50 000 zł w wyniku ugody, z tytułu nadpłaconych rat kredytu, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdy spełnione są warunki z Rozporządzenia MF dotyczące zaniechania poboru podatku.

Cena jednostkowa netto towaru musi być wykazywana na fakturach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, co zgodnie z art. 106e ust. 11 ustawy o VAT oznacza, że podlega zaokrągleniu do pełnych groszy, niezależnie od możliwości technicznych systemów fakturowych.

Zawarcie ugody z bankiem w celu zwrotu nadpłaconych środków tytułem rat kredytowych, składek ubezpieczeniowych oraz odsetek nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż zwracane środki mają charakter zwrotny, co powoduje, że nie stanowią rzeczywistego przysporzenia majątkowego.

Zwrot nienależnie opłaconej bankowi kwoty stanowi ekwiwalent wcześniejszych wydatków podatnika i nie kreuje przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie stanowiąc podstawy do obliczenia obowiązku podatkowego.