Umorzenie części kredytu mieszkaniowego przeznaczonego na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, wypełniającego warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., nie powoduje obowiązku uiszczenia podatku dochodowego, w sytuacji gdy wcześniej z takiego zaniechania nie korzystano.

Kwota wypłacona w ramach ugody pozasądowej dotyczącej kredytu frankowego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, stanowiąca zwrot nienależnych świadczeń bankowych, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Kwoty zwrócone Wnioskodawcom z banku w wyniku ugody nie stanowią przychodu zdefiniowanego w art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem są to restytucje wcześniej uiszczonych opłat, a nie nowe przysporzenia majątkowe.

Umorzenie przez bank części kredytu mieszkaniowego stanowi przychód podatkowy. Zaniechanie poboru podatku dochodowego znajduje zastosowanie do umorzonych kwot kredytu przeznaczonego na cele mieszkalne, z wyłączeniem kosztów niekwalifikujących się w ramach art. 21 ust. 25 PDOF. Wypłacone kwoty nadpłacone nie stanowią przychodu.

Zwrot środków pieniężnych dokonywany na podstawie ugody zawartej z bankiem, stanowiący restytucję wpłat kredytobiorców, nie stanowi przychodu podatkowego od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do realnego przysporzenia majątkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Kwota 100 000 PLN, otrzymana przez Kredytobiorcę w wyniku Ugody z bankiem jako zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest to przysporzenie o trwałym charakterze, lecz restytucyjny zwrot środków.

Zwrot nienależnie zapłaconych rat kredytu oraz umorzenie odsetek związanych z nieważną umową kredytu w ramach zawartej ugody sądowej, jak również zwrot kosztów zastępstwa procesowego, nie stanowią przychodu podatkowego, wobec czego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Kwota 10 000 zł wypłacona na podstawie ugody pozasądowej, będąca elementem rozliczenia umowy kredytowej, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest definitywnym przysporzeniem majątkowym.

Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadkach gdy nie doszło do faktycznego zwrotu odliczonych odsetek, brak jest podstaw do doliczania tych kwot do dochodu na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy o PIT; korekty wsteczne w takiej sytuacji są bezzasadne.

Umorzenie kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe może być zwolnione z opodatkowania, jeżeli spełnione są przesłanki z Rozporządzenia Ministra Finansów. Zwrot nadpłaconego kapitału nie stanowi przychodu podatkowego i nie podlega zaniechaniu poboru podatku.

Umorzenie kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe, zgodnie z warunkami określonymi w Rozporządzeniu Ministra Finansów, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, natomiast wypłata środków pieniężnych z ugody stanowi przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu.

Kwota zwrócona podatnikowi przez bank w wyniku ugody, stanowiąca część wcześniej nadpłaconych rat kredytowych, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest definitywnym, nieodwracalnym przysporzeniem majątkowym.

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwrot rat kredytu hipotecznego w części pochodzącej z wpłat byłego małżonka, dokonanych po ustanowieniu rozdzielności majątkowej, stanowi przychód podatkowy. Część taka stanowi realne i definitywne przysporzenie majątkowe dla podatniczki.

Kwota otrzymana w ramach ugody, stanowiąca zwrot nadpłaconych rat kredytowych, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie skutkuje powstaniem nowego przysporzenia majątkowego dla podatnika.

Zwrot odliczonych odsetek w wyniku unieważnienia umowy kredytu obliguje podatnika do doliczenia ich do dochodu w roku otrzymania zwrotu, obejmując cały okres odliczeń, niezależnie od przedawnienia. Korekty wcześniejszych zeznań nie są wymagane, a doliczenia mają być proporcjonalne dla każdego z małżonków.

Ugoda sądowa dotycząca zapłaty rekompensaty w formie kary umownej nie stanowi podstawy do zwolnienia podatkowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o PIT, ponieważ kara umowna nie jest równoznaczna z odszkodowaniem ani zadośćuczynieniem.

Umorzenie kredytu hipotecznego przeznaczonego na wydatki mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku w części celów mieszkaniowych, podczas gdy umorzenie dotyczące inwestycji nie związanych z celami mieszkaniowymi podlega opodatkowaniu, zaś zwrot nadpłaty oraz kosztów procesowych są neutralne podatkowo.

Dochód ze sprzedaży nieruchomości przeznaczony na zakup mieszkania, remont oraz spłatę kredytu hipotecznego, spełniające warunki art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, podlega zwolnieniu podatkowemu jeśli wydatki te zostaną poniesione przed upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż.

Umorzenie kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe jest zwolnione z opodatkowania jedynie w części spełniającej warunki rozporządzenia, czyli dotyczącej lokalu mieszkalnego, a nie obejmuje indywidualnych nieruchomości niemieszkalnych, jak garaże, posiadających odrębne księgi wieczyste.

Wydatki poniesione na nadpłatę kredytu hipotecznego oraz na budowę domu jednorodzinnego, finansowane w całości z przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, stanowią wydatki na własne cele mieszkaniowe, uprawniające do skorzystania z ulgi podatkowej przewidzianej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie przez bank wierzytelności wynikającej z kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, które spełnia przesłanki rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, z wyłączeniem części kredytu przeznaczonego na inne cele, które należy opodatkować.

Kwota zwrócona wnioskodawcom na mocy ugody jako zwrot nadpłaty kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie jest definitywnym przysporzeniem majątkowym, a jedynie przywróceniem stanu posiadania.

Zwrot przez bank należności oraz odsetek zasądzonych po unieważnieniu umowy kredytowej nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a odsetki zwolnione są z opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy.

Zwolnienie kredytobiorcy z długu w drodze ugody bankowej, jako przysporzenie majątkowe, stanowi przychód podatkowy w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT; natomiast zwrot nadpłaconych rat kredytowych nie skutkuje powstaniem przychodu, gdyż nie prowadzi do definitywnego zwiększenia majątku podatnika.