Zwolnienia podatkowe z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmują jedynie te przychody, które pochodzą ze sprzedaży nieruchomości faktycznie służących własnym celom mieszkaniowym podatnika, i zostały wydatkowane na spłatę kredytu zaciągniętego na te cele.

Zwrot środków pieniężnych otrzymany w wyniku ugody sądowej, będący wyrównaniem nienależnie wpłaconych kwot, nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie powoduje faktycznego przyrostu majątkowego u podatnika w rozumieniu art. 11 ustawy o PIT.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, przy spełnieniu określonych warunków, korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego, natomiast zwrot nadpłaty kredytu oraz zwrot kosztów postępowania procesowego są neutralne podatkowo dla kredytobiorcy.

Podatnik, który otrzymał zwrot odsetek od kredytu hipotecznego odliczonych jako ulga podatkowa, jest zobowiązany do doliczenia uzyskanych kwot do dochodu w roku podatkowym, w którym nastąpił zwrot, niezależnie od upływu okresu przedawnienia pierwotnych zobowiązań podatkowych.

Nienależnie wpłacone środki, zwrócone w wyniku ugody, są neutralne podatkowo, natomiast odsetki ustawowe za opóźnienie, mimo iż są przychodem z innych źródeł, korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy.

Zwolnienie z długu kredytowego na mocy ugody jest przysporzeniem majątkowym, które stanowi przychód podatkowy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 oraz art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot prowizji od kredytu zmarłego dokonany na rzecz spadkobiercy za wcześniejszą spłatę tego kredytu nie stanowi części masy spadkowej, a więc nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Kwota wypłacona w ramach ugody jako 'kwota dodatkowa', stanowiąca częściowy zwrot środków wpłaconych z tytułu spłaty kredytu hipotecznego, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w świetle art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na dwie inwestycje mieszkaniowe nie kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, a uzyskane z tego tytułu przychody podlegają opodatkowaniu jako przychody z innych źródeł.

Kompensacja wzajemnych roszczeń kredytowych nie generuje przychodu podatkowego; nie znajduje zastosowania zwolnienie z zaniechania poboru podatku związanego z kredytem mieszkaniowym, a zwrot kosztów sądowych nie stanowi przychodu podatkowego.

Umorzenie kwoty kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, spełniającego warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z 2022 r., nie skutkuje obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego przez kredytobiorcę. Tym samym, zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do przychodów wynikających z umorzenia takiego kredytu.

Zwrot środków z tytułu nadpłaty kredytu w ramach ugody bankowej, wykonywanej przez jednego z kredytobiorców, nie stanowi dla współkredytobiorców, którzy nie ponosili kosztów rat kredytowych, przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup akcji oraz wydatki związane z IRS mogą być kwalifikowane jako koszty podatkowe i alokowane do dwóch źródeł przychodów, zgodnie z ustawą o CIT, ale nie mogą być klasyfikowane jako przychody z działalności operacyjnej.

Zwrot nienależnie pobranych świadczeń przez bank, w tym odsetek ustawowych oraz kosztów zastępstwa procesowego, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie przynosi realnego przysporzenia majątkowego dla kredytobiorcy.

Kwota umorzona z tytułu kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe, gdy spełnione są przesłanki rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r., nie jest objęta opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zwrot nadpłaconych rat nie generuje przychodu podatkowego.

Zwrot przez bank środków wpłaconych w ramach ugody dotyczącej kredytu denominowanego w walucie obcej, nienależnie uiszczonych na poczet kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PIT, gdyż nie powoduje przysporzenia majątkowego oraz nie prowadzi do wzrostu wartości majątku podatnika.

Zwrot środków pieniężnych uzyskany przez kredytobiorcę w wyniku ugody z bankiem, będący zwrotem kwoty zapłaconej ponad kapitał kredytu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Kwota 50.000 zł otrzymana przez podatnika w wyniku ugody z bankiem, jako zwrot świadczenia nienależnego, nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.

Wypłata kwoty 40 000 zł w części 28 106,25 zł z ugody z bankiem nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego, gdyż jest ekwiwalentem wcześniejszych nakładów, a pozostała część, dotycząca odsetek ustawowych, podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT. Umorzenie kredytu z zastosowaniem zaniechania poboru podatku jest prawidłowe.

Przedawnienie zobowiązania kredytowego nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, nie stanowi bowiem nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie kredytu hipotecznego przeznaczonego na cele mieszkaniowe kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku dochodowego, z wyjątkiem kwot przeznaczonych na usługi dodatkowe, takie jak ubezpieczenia, które stanowią opodatkowany przychód.

Podatnik przy spełnieniu wszystkich przewidzianych warunków prawnych, w tym dokonaniu korekty zeznania podatkowego za 2023 rok, może zmienić wybór kredytu objętego zaniechaniem poboru podatku dochodowego, uzyskując prawo do zastosowania zaniechania wobec Kredytu 2.

Zwrot niesłusznie zapłaconych na rzecz banku środków nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy PIT; jest sytuacją neutralną podatkowo i nie podlega zwolnieniu zawartemu w Rozporządzeniu Ministra Finansów dotyczącym zaniechania poboru podatku od dochodów związanych z kredytem hipotecznym.

Zwrot środków z unieważnionego kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie dochodzi do realnego przysporzenia majątkowego z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W takiej sytuacji przepisy o zaniechaniu poboru podatku nie mają zastosowania.