Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonej wierzytelności kredytowej jest dopuszczalne w przypadku spełnienia przesłanek określonych w odpowiednich przepisach wykonawczych, nawet pomimo braku zastosowania do równoczesnej wypłaty środków z ugody niegenerujących przysporzenia podatkowego.

Kwoty zwrócone w ramach ugody z bankiem stanowiące nienależnie pobrane środki oraz koszty zastępstwa procesowego nie powodują powstania przychodu i są obojętne podatkowo, co wyklucza stosowanie zaniechania poboru podatku dochodowego w tym zakresie.

Umorzenie części kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe, jako przychód z nieodpłatnych świadczeń, podlega zasadniczo opodatkowaniu, lecz z uwagi na obowiązujące zaniechanie poboru podatku, podatek nie jest należny. Zwrot nadpłaty kredytu nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie generuje trwałej korzyści majątkowej.

Kwota zwrotu, w związku z unieważnieniem umowy kredytu, oraz odsetki od tych zwrotów, nie stanowią opodatkowanego przychodu z uwagi na brak definitywnego przysporzenia i zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy PIT.

Zwrot środków pieniężnych uprzednio spłaconych przez podmiot w ramach kredytu hipotecznego, będący wynikiem ugody z bankiem, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.

Zwrot przez bank nadpłaconych środków z umowy kredytowej, na mocy ugody sądowej, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zwrócona kwota nie zwiększa majątku odbiorcy; równocześnie, odsetki ustawowe za opóźnienie w wypłacie należności niepodlegającej opodatkowaniu korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy.

Dochodem z tytułu umorzenia kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, udzielonego przed 15 stycznia 2015 r., może być zaniechany pobór podatku dochodowego, gdy kredyt odpowiada wymogom określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów. Umorzenie stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu ustawy.

Kwota zwrotu nadpłaty od banku, wynikająca z ugody związanej z kredytem hipotecznym, nie stanowi przychodu podatkowego dla osób fizycznych w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy PIT, gdyż jest jedynie zwrotem uprzednio spłaconych środków.

Umorzenie części kapitału i odsetek z tytułu kredytu hipotecznego, zaciągniętego na cele mieszkaniowe przed 15 stycznia 2015 r., oraz zwrot poniesionych wydatków w ramach ugody zawartej z bankiem mogą korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

Umorzenie części kredytu hipotecznego oraz zwrot nienależnie pobranych rat nie stanowią przychodów podlegających opodatkowaniu, jeśli spełnione są przesłanki zaniechania poboru podatku wyznaczone w przepisach o kredytach hipotecznych. Zwrot nienależnych płatności nie jest przysporzeniem zwiększającym majątek podatnika.

Korzyść majątkowa wynikająca z ugody, obejmująca zwolnienie z długu oraz wypłatę dodatkowej kwoty, podlega opodatkowaniu jedynie w przypadku faktycznych kredytobiorców, którzy dokonali spłaty kredytu. Spadkobierca, który nie dokonał wpłat, nie osiąga przychodu podatkowego i nie znajduje zastosowania rozporządzenie o zaniechaniu poboru podatku.

Świadczenia restytucyjne wynikające z unieważnienia umowy kredytowej nie stanowią przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzą do realnego przysporzenia majątkowego podatnika, a odsetki za zwłokę oraz zwrot kosztów procesu są zwolnione z opodatkowania.

Kwota zwrócona na mocy ugody pozasądowej dotyczącej zwrotu rat kredytowych nie stanowi przychodu podatkowego i nie podlega opodatkowaniu ani rozporządzeniu dotyczącym zaniechania poboru podatku dochodowego.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku dochodowego w części dotyczącej lokalu mieszkalnego, nie zaś miejsca parkingowego, które nie jest lokum mieszkaniowym; zatem częściowe zobowiązanie podatkowe pozostaje.

Zwrot przez bank rat kapitałowo-odsetkowych kredytu oraz kosztów procesu, w wyniku zawartej ugody, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie wywołuje przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Zwrot środków finansowych przez bank z tytułu nieważności umowy kredytowej oraz odsetki za opóźnienie nie stanowią przychodu podatkowego, ponieważ nie powodują przysporzenia majątkowego będącego podstawą opodatkowania, a zwolnienie odsetek wynika z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwoty wypłacone na mocy ugody kredytowej, w sytuacji gdy rzeczywiste przysporzenie dotyczy tylko jednego z solidarnych współkredytobiorców, nie stanowią przychodu dla wszystkich stron umowy solidarnie zobowiązanych, jeśli brak jest definitywnego przysporzenia w ich majątku.

Przeznaczenie przychodu ze sprzedaży mieszkania znajdującego się w majątku osobistym małżonka na spłatę wspólnego kredytu hipotecznego, zaciągniętego na zakup nieruchomości należącej do majątku wspólnego, uprawnia do ulgi mieszkaniowej na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot środków pieniężnych z banku, z tytułu uprzednio spłaconych rat kapitałowo-odsetkowych oraz kosztów procesu, otrzymany na podstawie ugody, jest neutralny podatkowo, nie kreując przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych; zwrot ten nie stanowi przysporzenia majątkowego.

Kwota otrzymana przez podatnika jako zwrot nienależnego świadczenia w ramach ugody pozasądowej nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, mając charakter neutralny podatkowo, jako że nie generuje przysporzenia majątkowego.

Dochody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości, której nabycie nastąpiło w drodze darowizny przed upływem pięciu lat, mogą być zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, jeśli środki te zostaną przeznaczone na cele mieszkaniowe, takie jak spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego przed uzyskaniem przychodu z tej sprzedaży, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Otrzymanie przez podatnika zwrotu nadpłaty dokonanej na rzecz banku, w ramach ugody dotyczącej kredytu, nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot środków uzyskany wskutek ugody związanej z nieważnością postanowień kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem waluty obcej, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ nie powoduje definitywnego przysporzenia majątkowego.

Zwrot rat kapitałowo-odsetkowych dokonany w ramach ugody przez Bank na rzecz Wnioskodawcy i Poręczyciela, który mieści się w wysokości poniesionych przypadająco na obie strony rat, nie stanowi przychodu podatkowego. Przychód powstanie w części zwrotu, która przekracza połowę wartości poniesionych wcześniej wpłat kredytowych.