Umorzenie części kredytu hipotecznego w wyniku ugody nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego, pod warunkiem, że spełnione są warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów o zaniechaniu poboru podatku. Dodatkowe kwoty i zwrot kosztów procesu nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Umorzenie kwoty zobowiązania wynikającego z kredytu mieszkaniowego stanowi przychód podlegający zaniechaniu poboru podatku dochodowego, jeżeli spełnione są warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów, a art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o PIT nie ma zastosowania jako uchylony.

Przychód z odpłatnego zbycia lokalu, wydatkowany na spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie innego lokalu mieszkalnego, znajduje się w zakresie zwolnienia z opodatkowania, o ile zostanie przeznaczony na własne cele mieszkaniowe w terminie określonym przez przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Organ podatkowy potwierdził, że zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonej kwoty zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego jest możliwe, jeżeli kredyt spełnia wymogi określone w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., a podatnik nigdy wcześniej nie skorzystał z takiego zaniechania dla innej inwestycji mieszkaniowej.

Kwota 57 000 PLN, otrzymana w wyniku ugody z bankiem przez kredytobiorcę, stanowi zwrot środków nadpłaconych i nie generuje przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ulga podatkowa od spłat kredytów gotówkowych z dochodów ze sprzedaży nieruchomości, realizowanych na własne cele mieszkaniowe, jest możliwa pomimo braku wskazania w umowie kredytowej jego celu, o ile faktycznie służyły zaspokojeniu takich celów i pokrywają się z przychodem z transakcji sprzedaży.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, lecz korzysta ze zaniechania poboru podatku na mocy rozporządzenia Ministra Finansów; zwrot nadpłaty kredytu jest neutralny podatkowo, nie powodując przysporzenia majątkowego.

Umorzenie kredytu hipotecznego na rzecz celów mieszkaniowych, zaciągniętego przed dniem 15 stycznia 2015 r., skutkuje powstaniem przychodu z innych źródeł, jednak podlega zaniechaniu poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, jeżeli spełnione są wymogi formalne zawarte w tym akcie.

Umorzenie kredytu mieszkaniowego w części dot. zakupu lokalu mieszkalnego można objąć zaniechaniem poboru podatku dochodowego, natomiast kwota umorzona na miejsce postojowe podlega opodatkowaniu. Wypłata dodatkowej kwoty w ugodzie nie stanowi przychodu, gdyż jest zwrotem uprzednio wpłaconych środków.

Na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatki poniesione ze sprzedaży nieruchomości na budowę domu jednorodzinnego mogą być uznane za wydatki na cele mieszkaniowe. Natomiast, wydatki na spłatę kredytu refinansowego na nabycie innego lokalu mieszkalnego nie są wydatkami na cele mieszkaniowe w rozumieniu tego przepisu.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego przeznaczonego na jedną inwestycję mieszkaniową odpowiada kryteriom zaniechania poboru podatku dochodowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów, uzasadniając zaniechanie opodatkowania. Zwroty nienależnych środków oraz kosztów procesowych nie podlegają opodatkowaniu jako przychód.

Wydatki poniesione na budowę domu całorocznego na działce rekreacyjnej mogą zostać uznane za własne cele mieszkaniowe, uprawniające do zwolnienia podatkowego, jednakże wydatki na spłatę kredytu zaciągniętego na refinansowanie zakupu innej nieruchomości nie są objęte tym zwolnieniem.

Przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości może być objęty zwolnieniem podatkowym, jeśli został przeznaczony na własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie; wydatkowanie przychodu przed sprzedażą nie stanowi podstawy do zastosowania zwolnienia (art. 21 ust. 1 pkt 131 uPIT).

Umorzenie części kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku, o ile dotyczy kosztów zgodnych z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT. Zwrot nadpłaconych kwot spłaconego kredytu przez bank nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Środki uzyskane ze sprzedaży odziedziczonej nieruchomości, przeznaczone na wkład własny do kredytu hipotecznego zaciągniętego przez małżonka, nie kwalifikują się jako wydatki na własne cele mieszkaniowe, przez co ich wydatkowanie nie uprawnia do zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe uznaje się za przychód podlegający opodatkowaniu, jednakże na mocy rozporządzenia Ministra Finansów pobór podatku może być zaniechany. Zmiana ta nie dotyczy umorzenia części zadłużenia dotyczącej lokalu niemieszkalnego.

Zwrot środków pieniężnych i kosztów zastępstwa procesowego w ramach ugody dotyczącej kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie dochodzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego po stronie Kredytobiorcy.

Umorzenie części zadłużenia z tytułu kredytu hipotecznego stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, lecz w niniejszej sprawie zastosowanie ma zaniechanie poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, co zwalnia podatniczkę z obowiązku zapłaty podatku dochodowego od uzyskanego przychodu.

Zwrot przez bank nadpłaconych rat kredytu oraz kosztów ubezpieczeń i prowizji, dokonany w ramach ugody, nie stanowi przychodu podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwrot ten nie kreuje trwałego przysporzenia majątkowego, a odsetki za zwłokę korzystają z odpowiedniego zwolnienia.

Dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości nie jest w całości zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych, jeżeli część wydatków przeznaczona została na spłatę pożyczki u osób fizycznych oraz spłatę kredytu refinansowego, które nie są uznane za wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 ustawy o PIT.

Uwzględniając rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego może korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego, a zwrot nadpłaty kredytu jest neutralny podatkowo, co zwalnia wnioskodawczynię z obowiązku zapłaty podatku dochodowego.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego na podstawie ugody sądowej opartej na abuzywności zapisów umowy skutkuje uzyskaniem przez kredytobiorcę przychodu z nieodpłatnych świadczeń, co podlega opodatkowaniu na mocy art. 11 ust. 1 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, jako przysporzenie majątkowe zmniejszające zobowiązania wobec banku.

Zwrot przez bank na rzecz podatnika części rat kapitałowo-odsetkowych w ramach ugody nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie skutkuje obowiązkiem podatkowym, jako że nie prowadzi do rzeczywistego przysporzenia majątkowego.

Koszty finansowania dłużnego związanego z refinansowaniem wcześniejszego kredytu na zakup udziałów w spółce, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o PDOP, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli mają związek z kontynuacją działalności nabytej spółki.