Zwrot nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych z tytułu ugody dotyczącej spłaconego kredytu hipotecznego nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego mogą zostać przeznaczone na częściową spłatę kredytu hipotecznego po rozszerzeniu wspólności majątkowej i przystąpieniu do kredytu, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT, uprawniając do zwolnienia podatkowego.

Zwrot kwot z ugody z bankiem, stanowiący częściowy zwrot rat kredytu oraz koszty procesu, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest to zwrot uprzednio poniesionych wydatków, a nie trwałe przysporzenie majątkowe.

Umorzenie wierzytelności kredytu mieszkaniowego jest wolne od podatku dochodowego, jeśli ustanowiono hipotekę przed zawarciem ugody, natomiast umorzenie kredytu na refinansowanie lub na miejsce postojowe podlega opodatkowaniu. Zwrot nadpłaconych rat kredytu nie stanowi przychodu podatkowego.

Umorzenie wierzytelności kredytowej na cele mieszkaniowe, aby było zwolnione z podatku, musi spełniać warunki z § 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Zaniechanie poboru podatku nie dotyczy umorzeń kredytowych, które nie wykazują cech umorzenia wierzytelności lub nie są związane z ujemnym oprocentowaniem.

Kwota wypłacona na rzecz podatnika w ramach ugody z bankiem, stanowiąca zwrot nadpłaconych środków z tytułu kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem nie podlega opodatkowaniu.

Kwota 48.000 zł wypłacona przez bank na rzecz podatniczki w ramach ugody dotyczącej kredytu frankowego nie stanowi przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jest jedynie zwrotem wcześniej nadpłaconych środków, co czyni ją neutralną podatkowo.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonej wierzytelności kredytowej jest dopuszczalne w przypadku spełnienia przesłanek określonych w odpowiednich przepisach wykonawczych, nawet pomimo braku zastosowania do równoczesnej wypłaty środków z ugody niegenerujących przysporzenia podatkowego.

Umorzenie części kredytu hipotecznego na cele mieszkaniowe, jako przychód z nieodpłatnych świadczeń, podlega zasadniczo opodatkowaniu, lecz z uwagi na obowiązujące zaniechanie poboru podatku, podatek nie jest należny. Zwrot nadpłaty kredytu nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż nie generuje trwałej korzyści majątkowej.

Kwoty zwrócone w ramach ugody z bankiem stanowiące nienależnie pobrane środki oraz koszty zastępstwa procesowego nie powodują powstania przychodu i są obojętne podatkowo, co wyklucza stosowanie zaniechania poboru podatku dochodowego w tym zakresie.

Kwota zwrotu, w związku z unieważnieniem umowy kredytu, oraz odsetki od tych zwrotów, nie stanowią opodatkowanego przychodu z uwagi na brak definitywnego przysporzenia i zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy PIT.

Zwrot środków pieniężnych uprzednio spłaconych przez podmiot w ramach kredytu hipotecznego, będący wynikiem ugody z bankiem, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.

Dochodem z tytułu umorzenia kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe, udzielonego przed 15 stycznia 2015 r., może być zaniechany pobór podatku dochodowego, gdy kredyt odpowiada wymogom określonym w rozporządzeniu Ministra Finansów. Umorzenie stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu ustawy.

Zwrot przez bank nadpłaconych środków z umowy kredytowej, na mocy ugody sądowej, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zwrócona kwota nie zwiększa majątku odbiorcy; równocześnie, odsetki ustawowe za opóźnienie w wypłacie należności niepodlegającej opodatkowaniu korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ww. ustawy.

Kwota zwrotu nadpłaty od banku, wynikająca z ugody związanej z kredytem hipotecznym, nie stanowi przychodu podatkowego dla osób fizycznych w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy PIT, gdyż jest jedynie zwrotem uprzednio spłaconych środków.

Umorzenie części kapitału i odsetek z tytułu kredytu hipotecznego, zaciągniętego na cele mieszkaniowe przed 15 stycznia 2015 r., oraz zwrot poniesionych wydatków w ramach ugody zawartej z bankiem mogą korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych.

Korzyść majątkowa wynikająca z ugody, obejmująca zwolnienie z długu oraz wypłatę dodatkowej kwoty, podlega opodatkowaniu jedynie w przypadku faktycznych kredytobiorców, którzy dokonali spłaty kredytu. Spadkobierca, który nie dokonał wpłat, nie osiąga przychodu podatkowego i nie znajduje zastosowania rozporządzenie o zaniechaniu poboru podatku.

Świadczenia restytucyjne wynikające z unieważnienia umowy kredytowej nie stanowią przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzą do realnego przysporzenia majątkowego podatnika, a odsetki za zwłokę oraz zwrot kosztów procesu są zwolnione z opodatkowania.

Umorzenie części kredytu hipotecznego oraz zwrot nienależnie pobranych rat nie stanowią przychodów podlegających opodatkowaniu, jeśli spełnione są przesłanki zaniechania poboru podatku wyznaczone w przepisach o kredytach hipotecznych. Zwrot nienależnych płatności nie jest przysporzeniem zwiększającym majątek podatnika.

Kwota zwrócona na mocy ugody pozasądowej dotyczącej zwrotu rat kredytowych nie stanowi przychodu podatkowego i nie podlega opodatkowaniu ani rozporządzeniu dotyczącym zaniechania poboru podatku dochodowego.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego kwalifikuje się do zaniechania poboru podatku dochodowego w części dotyczącej lokalu mieszkalnego, nie zaś miejsca parkingowego, które nie jest lokum mieszkaniowym; zatem częściowe zobowiązanie podatkowe pozostaje.

Zwrot przez bank rat kapitałowo-odsetkowych kredytu oraz kosztów procesu, w wyniku zawartej ugody, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie wywołuje przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Kwoty wypłacone na mocy ugody kredytowej, w sytuacji gdy rzeczywiste przysporzenie dotyczy tylko jednego z solidarnych współkredytobiorców, nie stanowią przychodu dla wszystkich stron umowy solidarnie zobowiązanych, jeśli brak jest definitywnego przysporzenia w ich majątku.

Zwrot środków finansowych przez bank z tytułu nieważności umowy kredytowej oraz odsetki za opóźnienie nie stanowią przychodu podatkowego, ponieważ nie powodują przysporzenia majątkowego będącego podstawą opodatkowania, a zwolnienie odsetek wynika z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.