Zwrot nadpłaconych kwot z tytułu kredytu frankowego, jak i zwrot kosztów postępowania, nie stanowi przychodu dla podatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast połowa odsetek ustawowych za opóźnienie jest zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy.

Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od dochodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania, przeznaczonego na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na tę nieruchomość oraz na kredyt związany z nowym domem, pod warunkiem spełnienia kryteriów art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Zwrot nadpłaty kredytu hipotecznego nie stanowi dla kredytobiorcy przychodu, natomiast odsetki ustawowe za opóźnienie mogą być kwalifikowane jako przychód podatkowy, z wyjątkiem sytuacji objęcia ich stosownym zwolnieniem podatkowym.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych znajduje zastosowanie do umorzonych wierzytelności z tytułu kredytów hipotecznych, o ile zostały one zaciągnięte na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej przed dniem 15 stycznia 2015 r., spełniając warunki określone w odpowiednim rozporządzeniu Ministra Finansów.

Podatnik otrzymujący zwrot uprzednio odliczonych kwot odsetek w ugodzie z bankiem musi doliczyć je do dochodu za rok zwrotu, proporcjonalnie do pierwotnych odliczeń. Rozliczanie małżonków w latach wspólnego odliczenia wymaga równego podziału obowiązku doliczenia zwrotu między niem. Organ potwierdził, że doliczeniu podlega wyłącznie kwota rzeczywiście zwrócona, a nie pełna wartość uprzednich odliczeń

Dochód ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny przed upływem pięciu lat od końca roku nabycia podlega zwolnieniu z opodatkowania, jeśli zostanie przeznaczony na spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przed uzyskaniem przychodu ze zbycia, realizując w ten sposób własne cele mieszkaniowe.

Zapłata przez bank kwoty 190.000,00 zł w ramach ugody, stanowiąca zwrot części rat kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego i nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wydatek poniesiony na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na budowę domu, niezależnie od solidarnej odpowiedzialności kredytowej z małżonkiem i przy współwłasności nieruchomości, jest wydatkiem na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, uprawniającym do ulgi.

Wypłaty z tytułu ugody, które stanowią zwrot nadpłat wynikających z niezgodnych z prawem zapisów umowy kredytu, nie stanowią przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym nie podlegają opodatkowaniu PIT, jako że nie prowadzą do definitywnego wzbogacenia majątkowego.

Umorzona kwota wierzytelności kredytu refinansowego stanowi przychód podlegający PIT, jednak zaniechanie poboru podatku PIT odnosi się tylko do części umorzenia odpowiadającej celom mieszkaniowym określonym w ustawie PIT.

W przypadku otrzymania zwrotu odliczonych odsetek od kredytu hipotecznego w ramach ulgi odsetkowej, podatnik dolicza do rocznego dochodu jedynie faktycznie zwrócone odsetki, które uprzednio obniżyły podstawę opodatkowania, zgodnie z art. 45 ust. 3a ustawy PIT.

Spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup sprzedanej nieruchomości, dokonana ze środków uzyskanych z jej zbycia, stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe, uprawniający do zastosowania ulgi podatkowej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Wydatki na nabycie lokalu mieszkalnego, częściowo finansowane z kredytu bankowego, spełniają warunki uznania ich za wydatki na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, co pozwala na skorzystanie z ulgi mieszkaniowej, o ile środki zostaną wydatkowane w okresie do trzech lat od końca roku podatkowego, w którym dokonano zbycia nieruchomości.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego nie prowadzi do powstania obowiązku podatkowego, jeżeli kredyt został zaciągnięty przed 15 stycznia 2015 r. na jedną inwestycję mieszkaniową, a podatnik dotychczas nie korzystał z zaniechania poboru podatku dla innych umorzonych wierzytelności. Zaniechanie poboru podatku stosuje się na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca

Przedawnione zobowiązanie z umowy kredytu lub pożyczki nie generuje przychodu podlegającego opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., gdyż nie prowadzi do trwałego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika.

Umorzenie kredytu przeznaczonego na cele mieszkaniowe może korzystać z zaniechania poboru podatku wyłącznie w części dotyczącej wydatków na zakup nieruchomości, jednak nie obejmuje refinansowania nakładów ani opłat okołokredytowych; przewalutowanie nie powoduje powstania przychodu.

Kwoty uzyskane w wyniku unieważnienia umowy kredytu hipotecznego, a także odsetki ustawowe za opóźnienie oraz zwrot kosztów procesu, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie stanowią definitywnego przysporzenia majątkowego, przez co są wolne od opodatkowania.

Spłata kredytu hipotecznego zaciągniętego przez inną osobę nie stanowi wydatku na własne cele mieszkaniowe podatnika w rozumieniu art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie uprawnia do zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

Wnioskodawca, wydatkując całkowity przychód ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu oraz cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy o PIT, spełnia warunki zwolnienia z opodatkowania określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Kwoty otrzymane przez podatnika w wyniku ugody z bankiem, dotyczące częściowego zwrotu spłaconych rat pożyczki hipotecznej i umorzenia wierzytelności, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu, o ile pożyczki były na cele mieszkaniowe oraz spełniają warunki zaniechania poboru podatku dochodowego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów.

Umorzenie kredytu hipotecznego niedostatecznie zabezpieczonego przez wpis hipoteczny nie spełnia warunków zaniechania poboru podatku dochodowego, określonych w rozporządzeniu z dnia 11 marca 2022 r. Literalne brzmienie przepisów wymaga zabezpieczenia w formie hipoteki ujawnionej w księgach wieczystych.

Środki ze sprzedaży odziedziczonego mieszkania przeznaczone na nadpłatę kredytu refinansowego wspólnego mieszkania stanowią wydatek na własne cele mieszkaniowe, kwalifikując podatnika do zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wypłata kwoty nadpłaty z tytułu kredytu nie stanowi podatkowego przychodu w rozumieniu ustawy, lecz dodatkowa kwota wynegocjowana w ugodzie z bankiem podlega opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł.

Kwota otrzymana przez podatnika w wyniku ugody z bankiem, będąca zwrotem nadpłaty kredytu hipotecznego, nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jest neutralna podatkowo dla podatnika.