Zwrot środków pieniężnych w wyniku określonej ugody, stanowiący równowartość nadpłaconych wpłat z tytułu umowy kredytowej uznanej za nieważną, nie jest przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwota 259,000 zł otrzymana na podstawie ugody z bankiem z tytułu rozliczenia nadpłaconego kredytu nie stanowi przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że stanowi zwrot niesłusznie pobranych przez bank środków, a więc przysporzenie zwrotne, niepodlegające opodatkowaniu.

Kwota zwrotu części rat kapitałowo-odsetkowych kredytu hipotecznego, wypłacona na podstawie ugody cywilnoprawnej, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdy nie przekracza sumy uiszczonych wcześniej świadczeń.

Kwota otrzymana przez podatnika w wyniku ugody z bankiem, będąca zwrotem nienależnych świadczeń z tytułu nieważnej umowy kredytowej, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, zważywszy że nie powoduje przysporzenia o charakterze definitywnym.

Umorzenie kredytu konsolidacyjnego w części dotyczącej spłaty kredytu mieszkaniowego podlega zaniechaniu poboru podatku od dochodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń na podstawie rozporządzenia; inne umorzenia stanowią przychód podatkowy.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu skutkuje powstaniem przychodu z nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast zwrot nadpłat z tytułu kredytu nie powoduje powstania przychodu podatkowego.

Umorzona kwota kredytu hipotecznego stanowi przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, jednak zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów, podczas gdy zwrot nadpłaty ponad kapitał kredytu jest neutralny podatkowo.

Zwrot kwoty dokonany przez bank w ramach ugody, jeśli obejmuje zapłacone odsetki od kredytu wcześniej odliczone jako ulga podatkowa, obliguje podatnika do doliczenia tych kwot jako przychodu do podstawy obliczenia podatku w roku otrzymania zwrotu - art. 45 ust. 3a u.p.d.o.f.

Wydatki na wkłady w inwestycje mieszkaniowe i remontowe oraz spłatę kredytów pierwotnych przed uzyskaniem przychodu z odpłatnego zbycia podlegają zwolnieniu podatkowemu zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 ustawy o PIT, natomiast koszty usług wspomagających i kredytów refinansowych nie są objęte zwolnieniem.

Przeznaczenie przychodów ze sprzedaży mieszkania na spłatę kredytu zaciągniętego na budowę domu jednorodzinnego, zaspokajającego własne potrzeby mieszkaniowe podatnika, kwalifikuje się jako wydatek na własne cele mieszkaniowe i uprawnia do zwolnienia z opodatkowania dochodów ze sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, przy spełnieniu warunków przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., skutkuje zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu tego umorzenia.

Zwrot nadpłaconych środków kredytowych oraz odsetki ustawowe z ugody pozasądowej nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, gdyż nie prowadzą do definitywnego przysporzenia majątkowego.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r., spełniającego wskazane warunki, podlega zaniechaniu poboru podatku na mocy rozporządzenia Ministra Finansów, zaś zwrot nadpłaty ponad kapitał nie generuje przychodu do opodatkowania.

Przeniesienie wierzytelności kredytowych wraz z odpisami na straty kredytowe do ewidencji pozabilansowej jest neutralne na gruncie CIT, nie powodując obowiązku rozpoznania przychodu czy utraty prawa do zaliczania odpisów do kosztów uzyskania przychodów.

Umorzenie kwoty wierzytelności kredytu mieszkaniowego, zaciągniętego na cele mieszkaniowe, daje przychód niepodlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeśli zastosowano do niego zaniechanie poboru podatku zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

Umorzenie zadłużenia z kredytu hipotecznego zaciągniętego przed 15 stycznia 2015 r. na cele mieszkaniowe stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz może korzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego, o ile spełnione są warunki rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r.

Przeznaczenie równowartości przychodu ze sprzedaży nieruchomości na spłatę wspólnego kredytu hipotecznego, zaciągniętego w celach mieszkaniowych, uprawnia do zwolnienia z opodatkowania dochodu, niezależnie od rachunku bankowego, z którego dokonywana jest spłata, o ile małżonkowie pozostają we wspólnocie majątkowej.

Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego przeznaczonego na nabycie lokalu mieszkalnego podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast część umorzona związana z refinansowaniem środków własnych stanowi przychód z innych źródeł podlegający opodatkowaniu.

Przychody z tytułu umorzenia kredytu hipotecznego w zakresie kapitału i odsetek podlegają wyłączeniu z opodatkowania na mocy rozporządzenia Ministra Finansów, o ile spełnione są określone przesłanki, natomiast umorzenie opłat za monity stanowi standardowy przychód do opodatkowania. Zwrot nadpłaconych środków nie prowadzi do powstania przychodu w rozumieniu ustawy.

Zwrot nadpłaconych środków pieniężnych wynikający z ugody zawartej z bankiem, stanowiący restytucję stanu majątkowego z uwagi na wadliwy mechanizm indeksacji kredytu, nie generuje przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe wpłaty do Funduszu Wsparcia Kredytobiorców, określone w art. 89 ust. 1 ustawy o finansowaniu, nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 76 ustawy o CIT i mogą być zaliczone jako koszty uzyskania przychodów banku.

Umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu mieszkaniowego stanowi przychód podlegający zasadniczo opodatkowaniu, jednakże na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., zaniechanie poboru podatku dochodowego od takiego przychodu jest możliwe, pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek dotyczących kredytu.

Zwrot odzyskanych własnych środków z unieważnionej umowy kredytowej oraz odsetki ustawowe za opóźnienie wypłaty tych świadczeń są neutralne podatkowo; natomiast zaniechanie poboru podatku z rozporządzenia Ministra Finansów nie znajduje zastosowania do zwrotu rat kapitałowych.

W interpretacji indywidualnej organ podatkowy stwierdził, że rozliczanie instrumentów IRS oraz różnic kursowych powinno być traktowane oddzielnie od standardowych umów kredytowych, zaś FX Forward nie tworzą kosztów finansowania dłużnego, jeśli nie są związane z finansowaniem zewnętrznym.