Zwrot przez bank nadpłaconych środków związanych z umową kredytową, o ile mieści się w granicach pierwotnie wpłaconych kwot, nie stanowi przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako że nie powoduje nowego przysporzenia majątkowego po stronie kredytobiorcy.

Przychód z tytułu umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację inwestycji mieszkaniowej, pomimo pierwotnych błędów oświadczeniowych, spełnia warunki zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów i może być podstawą do korekty zeznania podatkowego oraz odzyskania nadpłaty podatku.

Zaniechanie poboru podatku dochodowego od umorzonej wierzytelności kredytu hipotecznego obejmuje wyłącznie tę jego część, która odpowiada kredytowi przeznaczonemu na nabycie lokalu mieszkalnego, nie zaś wydatkom na inny majątek, takim jak garaż, który nie jest uznawany za cel mieszkaniowy w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT.

Zwrot kwot wynikających z ugody z bankiem dotyczącej kredytu oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie stanowi przychodu podatkowego, a odsetki ustawowe za zwłokę korzystają ze zwolnienia od podatku; nie występuje obowiązek wykazywania tych kwot w zeznaniu podatkowym.

Zwroty wpłaconych rat kredytowych i powiązanych z nimi kosztów okołokredytowych oraz koszty zastępstwa procesowego uzyskane na mocy ugody nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Zwolnienie podatkowe z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT stosuje się tylko do przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości wydatkowanych na cele mieszkaniowe po uzyskaniu przychodu ze sprzedaży w ustawowym terminie; wydatki przedmiotowe kwalifikują się do zwolnienia, jeżeli spełniają warunki formalne.

Dochód uzyskany ze sprzedaży udziału w lokalu mieszkalnym, nabytego w drodze darowizny przed upływem 5 lat, podlega zwolnieniu z opodatkowania, gdy przychód w całości posłuży zaspokojeniu własnych celów mieszkaniowych w ramach przesłanek art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Sfinansowanie spłaty kredytu i zakup nowego mieszkania ze środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości uprawnia do ulgi mieszkaniowej z art. 21 ust. 1 pkt 131 U.P.D.O.F, nawet gdy istnieje zamiar wynajmu nieruchomości w przyszłości.

Umorzenie kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe może być objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego, zaś kwota wypłacona tytułem ugody nie stanowi przychodu podatkowego, jeśli jest zwrotem świadczeń własnych, nie prowadzącym do dodatkowego przysporzenia majątkowego.

Zwrot nadpłaty z tytułu spłaty kredytu hipotecznego w wyniku ugody z bankiem, w wysokości nieprzekraczającej wpłaconej kwoty, nie generuje przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu, gdyż nie stanowi definitywnego przysporzenia majątkowego.

Wartość umorzenia zobowiązania z tytułu kredytów hipotecznych udzielonych na cele mieszkaniowe, zawartego przed 2015 r., podlega zaniechaniu poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Warunki spełnia szczegółowa regulacja dotycząca jednej inwestycji mieszkaniowej w ramach kredytu hipotecznego.

Dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości jest zwolniony z opodatkowania w części proporcjonalnej do wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, jeżeli te wydatki zostały sfinansowane z przychodu z tego zbycia w terminie trzech lat, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT.

Wydatki na spłatę kredytu, zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego po rozszerzeniu wspólności majątkowej małżeńskiej, stanowią wydatek na własne cele mieszkaniowe, umożliwiając stosowanie zwolnienia podatkowego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umorzenie kredytu hipotecznego przeznaczonego na cele mieszkaniowe, pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w rozporządzeniu resortu finansów, nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu dochodu od osób fizycznych. Pojęcie inwestycji mieszkaniowej nie jest zależne od faktycznego rozpoczęcia budowy.

Wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na spłatę solidarnie zaciągniętego kredytu hipotecznego na nieruchomość, której podatnik jest współwłaścicielem, stanowi wydatki na własne cele mieszkaniowe, uprawniające do zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

Kwota otrzymana w wyniku ugody z bankiem w wysokości 133 498,26 zł, zwrócona z tytułu nadpłat rat kredytu, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Sprzedaż udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat od nabycia, wykorzystująca przychód na spłatę kredytu hipotecznego, kwalifikuje się do zwolnienia z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, proporcjonalnie do wydatków na cele mieszkaniowe.

Spłata kredytu hipotecznego, zaciągniętego po dniu uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości, nie stanowi wydatku na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli nie spełnia ustawowych przesłanek przewidzianych dla celów mieszkaniowych.

Zwrot kwoty 49.326,26 PLN, będący rezultatem rozliczenia kredytu zgodnie z ugodą z 5 listopada 2025 r., nie stanowi przychodu podatkowego, gdyż jest zwrotem nadpłaconych środków, które nie prowadzą do przysporzenia majątkowego wnioskodawczyni i nie skutkują obowiązkiem podatkowym w podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kwoty uzyskane w wyniku ugody z bankiem lub prawomocnego wyroku na rzecz zwrotu świadczeń nienależnych oraz zwrotu kosztów procesowych nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Z kolei odsetki za zwłokę, będące przychodem, są zwolnione z opodatkowania zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwrot przez Bank kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy nadpłaconymi ratami a kapitałem kredytu, wynikającej z ugody, nie jest przychodem podatkowym, nie rodzi obowiązku podatku dochodowego od osób fizycznych, jako że nie powoduje przysporzenia majątkowego (art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).