Wniesienie aportu w postaci kontenerów nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, co skutkuje powstaniem przychodu podatkowego zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT.

Kosztem uzyskania przychodu przy sprzedaży udziałów w Spółce Przejmującej, objętych wskutek neutralnego podatkowo podziału przez wyodrębnienie Departamentu, jest wartość aktywów według ewidencji podatkowej bez pomniejszenia o pasywa, z wyłączeniem nominalnej wartości należności, której koszt ustala się na zasadach ogólnych.

Podatnik może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu ze zbycia akcji wydatki poniesione na ich nabycie od znanego sprzedawcy, jeżeli można jednoznacznie zidentyfikować te akcje i przypisać im faktyczny koszt nabycia, pomijając zasadę FIFO, pod warunkiem, że ustalenie rzeczywistego kosztu jest wykonalne.

Przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, spełniającej wymogi trwałości, niezmienności i dostępności, jest wystarczające do uznania poniesionych wydatków za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Koszty zakupu, najmu lub użytkowania urządzeń ładujących, jak również koszty audytu energetycznego i montażu/demontażu tych urządzeń, nie podlegają ograniczeniu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 51 CIT, gdyż nie są to wydatki eksploatacyjne związane z używaniem samochodów.

Stanowisko wnioskodawcy dotyczące zaliczania odsetek wedle zasady FIFO oraz rozpoznania kosztów finansowania dłużnego zgodnie z art. 15c ustawy o CIT uznaje się, po uwzględnieniu wyroku WSA, za prawidłowe.

Kwota spłaconych długów spadkowych może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości jedynie w proporcji odpowiadającej odziedziczonej części udziałów, a spłata takich zaległości nie może być traktowana jako wydatek na własne cele mieszkaniowe dla celów ulgi podatkowej.

Wydatki Transakcyjne ponoszone przez spółkę w związku z usługami doradztwa transakcyjnego mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów według art. 15 ust. 1 ustawy CIT, gdyż spełniają wymogi racjonalności, związku z działalnością gospodarczą oraz nie są wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy CIT.

W przypadku przejścia na metodę rachunkową ustalania różnic kursowych należy w sposób skompensowany ujmować w przychodach lub kosztach podatkowych całokształt różnic kursowych (art. 9b ust. 5 CIT), zarówno zrealizowanych jak i niezrealizowanych, bez wyodrębniania źródeł przychodów.

Wydatki na program kafeteryjny, jako koszt pośredni, stanowią koszty uzyskania przychodów, gdy istnieje związek z przychodami i są one właściwie udokumentowane, wpisując się w przepisy ustawy o CIT.

Wierzytelność uprzednio zarachowana jako przychód należny, a której nieściągalność została udokumentowana zgodnie z art. 16 ust. 2 CIT, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów przez spółkę przejmującą po spełnieniu dwóch warunków: jej odpisania jako nieściągalnej i uprawomocnienia odpowiedniej dokumentacji sądowej. Zaliczenie następuje w roku spełnienia tych warunków.

Wpłacona kaucja na poczet przystąpienia do systemu aukcyjnego, której przepadek nastąpił z powodu rezygnacji ze systemu, stanowi koszt uzyskania przychodu jako pośredni wydatek związany z prowadzoną działalnością gospodarczą, potrącany podatkowo w momencie jego definitywności, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Przychód podatkowy z tytułu Dodatkowego Wynagrodzenia powstaje zgodnie z art. 11 ustawy o PIT w momencie wymagalności wynagrodzenia, uzależnionej od ziszczenia się warunków umowy sprzedaży. Koszty uzyskania przychodów powinny być uwzględnione w momencie odpłatnego zbycia udziałów.

Generowane raporty oraz potwierdzenia przelewów, nawet bez pełnych danych osobowych, mogą stanowić dowody podatkowe w dokumentacji transakcji kryptowalutowych, jeśli potrafią zostać powiązane z przedsiębiorczą wiarygodnością, spełniając przy tym wymogi formalne zgodnie z Ordynacją podatkową.

Wydatki na czynsz i media w proporcji odpowiadającej wykorzystaniu na działalność gospodarczą mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu, natomiast wydatki na leczenie czy pakiet medyczny, z uwagi na ich osobisty charakter, nie mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej.

Budynki mieszkalne jednorodzinne wykorzystywane do działalności gospodarczej, takie jak wynajem krótkoterminowy, nie podlegają amortyzacji, zgodnie z art. 22c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody uzyskiwane z tytułu udzielenia licencji do fotografii mogą być rozliczane jako przychody z praw majątkowych, co uprawnia do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodu, niezależnie od zarejestrowania działalności gospodarczej, o ile przychody te nie są związane z działalnością gospodarczą.

Pobrana od klientów opłata SUP nie stanowi przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych ze względu na jej brak charakteru definitywnego, oraz przekazywana do urzędu marszałkowskiego wpłata nie jest uznawana za koszt uzyskania przychodu bez odpowiednich normatywnych podstaw w przepisach podatkowych.

Kwota otrzymana przez podatnika od dewelopera na naprawę usterek stanowi przychód z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 UPDOF, a poniesione wydatki na usunięcie usterki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów według art. 22 ust. 1 UPDOF, pod warunkiem ich należytego udokumentowania.

Usługi zarządzania ryzykiem, nabywane przez podatnika podatku CIT od podmiotu powiązanego, nie kwalifikują się jako usługi doradcze, badania rynku, reklamowe, zarządcze ani przetwarzania danych podlegające ograniczeniu z art. 15e ust. 1 ustawy o CIT; jednakże klasyfikacja tych usług jako kompleksowe nie jest właściwa.

Sąd przyjął, że ograniczenia art. 15c i 15e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie dotyczą kosztów działalności zwolnionej z opodatkowania na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej, odwołując się do art. 7 ust. 3 tej ustawy oraz popartych orzecznictwem stanowisk sądów administracyjnych.

Odszkodowanie wypłacone w wyniku ugodowego porozumienia za awarię strategicznej instalacji nie spełnia przesłanek zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wykazano należytego zabezpieczenia źródła przychodu oraz związku przyczynowo-skutkowego z osiągnięciem przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 CIT.

Moment zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zaniechaną inwestycję, które nie mogą zostać fizycznie zlikwidowane, przypada na datę uchwały zarządu spółki o trwałym zaniechaniu inwestycji, jeśli likwidacja jest nieuzasadniona ekonomicznie.

Koszty związane z postępowaniem sądowym, poniesione w celu uzyskania odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości, stanowią koszty uzyskania przychodów, podlegające odliczeniu w deklaracji PIT, zgodnie z art. 22 ustęp 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.