Wydatki ponoszone na wizyty u fryzjera, kosmetyczki, makijażystki, wizażystki, usługi logopedy oraz szkolenia z zakresu wystąpień publicznych, które noszą znamiona wydatków osobistych, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wypłata nagrody byłemu Członkowi Zarządu, niezwiązana z jego aktualną funkcją w Radzie Nadzorczej, za 2024 rok stanowi w 2025 roku koszt uzyskania przychodu Spółki, pod warunkiem, że nagroda dotyczy okresu jego członkostwa w zarządzie, przy założeniu braku stosowania art. 16 ust. 1 pkt 38a ustawy o CIT. Wypłata podlega zaliczeniu do kosztów w momencie rzeczywistej wypłaty.

Wydatki spółki poniesione na finansowanie składek w ramach programu zakupu akcji pracowniczych spełniają warunki uznania za koszty uzyskania przychodów i mogą być potrącane w dacie ich poniesienia jako koszty pośrednie, niezwiązane bezpośrednio z konkretnym przychodem, zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz powiązanymi przepisami ustawy CIT.

Odsetki od prywatnie zaciągniętego kredytu hipotecznego nie stanowią kosztów uzyskania przychodu działalności gospodarczej, jeśli kredyt nie był bezpośrednio przeznaczony na nabycie nieruchomości używanej w tej działalności, lecz na odzyskanie środków. Zaciągnięcie podobnego kredytu w przyszłości, przy przeznaczeniu środków bezpośrednio na cele działalności, umożliwi zaliczenie odsetek jako kosztów

Odszkodowanie wypłacone z tytułu kradzieży towaru przez przewoźnika oraz równowartość nieodliczonego VAT nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie spełniają wymogów definitywności ani nie są bezpośrednio związane z przychodem, co determinuje brak zgodności z art. 15 ust. 1 ustawy CIT.

Obniżenie wartości nominalnej udziałów spółki powoduje powstanie przychodu z zysków kapitałowych, który podlega opodatkowaniu wedle art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. b w związku z art. 22 ust. 1 ustawy CIT. Koszty nabycia tych udziałów, w proporcji do ich obniżonej wartości, mogą redukować przychód podlegający opodatkowaniu.

Opłaty marketingowe ponoszone przez franczyzobiorców w ramach działań marketingowych nie stanowią składek członkowskich i mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile są związane z realizacją celów przychodowych i prawidłowo udokumentowane.

Niezamortyzowana część wartości początkowej zlikwidowanego środka trwałego, nie wynikająca ze zmiany działalności, stanowi koszt uzyskania przychodu, a koszty rozbiórki zwiększają wartość początkową nowego środka trwałego podlegającą amortyzacji.

Okoliczność, że wydatek wynikający z ugody pozasądowej rozliczenia umowy leasingu może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w dacie zawarcia tej ugody, pod warunkiem jego prawidłowego udokumentowania, nawet jeśli nie jest tradycyjnie fakturowany.

Elektroniczne skany dokumentów źródłowych mogą stanowić prawidłowe potwierdzenie poniesienia wydatku, a co za tym idzie - uznanie wydatku jako kosztu uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia definicji kosztów z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki na nabycie materiałów produkcyjnych, remontowych i logistycznych stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne w dacie ich księgowego ujęcia, niezależnie od rodzaju konta, podlegające korekcie przed przedawnieniem zobowiązania podatkowego.

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziałów spółki z o.o., powstałej z przekształcenia spółki cywilnej, obejmują wydatki historyczne na wkłady, a nie wartość przekształconego majątku, z uwzględnieniem kosztów doradczych i nieodliczonego VAT.

Wydatki spółki na finansowanie benefitów w postaci dofinansowania nauki języka angielskiego, pakietów medycznych i kart sportowych dla pracowników i współpracowników mogą stanowić koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż są związane z działalnością gospodarczą i wpływają na zwiększenie przychodów przez poprawę efektywności pracy i dobrostanu zatrudnionych.

Opłaty marketingowe ponoszone przez franczyzobiorcę za usługi na rzecz Związku Pracodawców mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile ich poniesienie pozostaje w racjonalnym związku z działalnością gospodarczą i przyczynia się do uzyskania przychodów, pod warunkiem braku ustawowych wyłączeń w art. 16 ust. 1.

Opłaty marketingowe ponoszone na usługi reklamowe, promocyjne i marketingowe, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, jeśli spełniają przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, obejmując definitywność, celowość oraz brak wyłączenia w art. 16 ust. 1 ustawy.

Opłaty marketingowe, ponoszone na podstawie umowy cywilnoprawnej w związku z działalnością promocyjno-marketingową, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem spełnienia wymagań określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za usługi zwiększające przychody.

Koszty zakupu energii elektrycznej od Wytwórcy, ponoszone w celu realizacji zobowiązań umownych i mimo braku przychodu z powodu błędów operatora, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Świadczenie wyrównawcze, wypłacone Agencji z tytułu zakończenia umowy agencyjnej przez Bank, stanowi koszt uzyskania przychodu, jeśli spełnia wymogi art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, tj. związane jest z działalnością gospodarczą banku i służy zabezpieczeniu przychodów.

Opłaty marketingowe ponoszone za usługi promocyjno-marketingowe, świadczone przez organizację pracodawców, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem wykazania związku z działalnością gospodarczą i udokumentowania, nie będąc uznane za składki członkowskie.

Opłaty marketingowe, które nie mają charakteru składek członkowskich, lecz dotyczą konkretnych usług promocyjnych, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem ich właściwego udokumentowania oraz wykazania związku z działalnością gospodarczą podatnika.

Ryczałty za noclegi przedsiębiorcy w kabinie pojazdu ciężarowego, niewynikające z dokumentów księgowych, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o PIT.

Podmiot może przechowywać dokumenty źródłowe wyłącznie w formie elektronicznej, spełniając wymogi dotyczące siły dowodowej, co uprawnia do ich uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów zgodnie z ustawą o CIT. Praktyka ta może mieć zastosowanie, jeśli dokumenty pozostają dostępne i weryfikowalne dla organów podatkowych.

Koszty ponoszone na Opłatę marketingową przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia przesłanek określonych w tym przepisie, w szczególności istnienia adekwatnego związku przyczynowego z osiąganiem przychodów.

Poniesione przez Wnioskodawcę opłaty marketingowe mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem, że są uzasadnione i udokumentowane jako wydatki mające związek przyczynowego z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz nie są wyłączone z kosztów podatkowych na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.