Wydatki spółki na artykuły spożywcze, gastronomiczne i cateringowe, które przyczyniają się do poprawy komfortu pracy i efektywności procesu biznesowego, mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 PDOP, pod warunkiem, że nie są wydatkami na działalność socjalną oraz spełniają przesłanki określone przez ustawę PDOP.

Wydatki ponoszone przez Spółkę na osoby fizyczne z Ukrainy, wykonujące zdalnie usługi wspierające działalność operacyjną, można uznać za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem braku tworzenia zakładu w rozumieniu umowy polsko-ukraińskiej oraz właściwego udokumentowania.

Opłaty marketingowe ponoszone przez franczyzobiorcę na rzecz związku pracodawców mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile zostanie wykazany adekwatny związek przyczynowy z uzyskaniem przychodów oraz zostaną właściwie udokumentowane.

Wydatki na organizację integracji pracowniczych, wyłączając alkohol, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, zapewniając, że wydatek wpływa na zwiększenie efektywności pracowników i nie stanowi kosztu reprezentacji. (Art. 15 ust. 1 CIT).

Kara umowna zapłacona za opóźnienie w świadczeniu usług przez podatnika może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, jeśli związek z osiąganym przychodem jest bezpośredni i nie mieści się w wykluczeniach zamieszczonych w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W przypadku sprzedaży środka trwałego, który uprzednio został wycofany z ewidencji z powodu decyzji organu podatkowego, podatnik może rozpoznać koszty zakupu tego środka jako koszty uzyskania przychodu, o ile istnieje bezpośredni związek tych wydatków z uzyskanym przychodem.

Opłaty marketingowe ponoszone przez członków Związku, będącemu organizacją pracodawców, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem udokumentowania wydatków, potwierdzenia ich definitywnego i ekwiwalentnego charakteru oraz wykazania przyczynowo-skutkowego związku z działalnością gospodarczą podatnika.

Kwota zwrotu Salda Dodatniego, uzyskana w wyniku aukcyjnego systemu wsparcia OZE, wynika z racjonalnego umotywowania osiągnięcia przychodów jako koszt pośredni podlegający rozpoznaniu po zakończeniu pełnego okresu rozliczeniowego. Potwierdzenie tego kosztu powinno wynikać z ostatecznego raportu od operatora energii.

Kwota salda dodatniego, ustalana ostatecznie po zakończeniu okresu rozliczeniowego na podstawie raportu od Operatora, stanowi koszt uzyskania przychodu dla wytwórcy energii w systemie aukcyjnym, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, wynikająca z systemu aukcyjnego OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 CIT, rozpoznawany w dacie ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie ostatecznego rozliczenia, które nie podlega zmianom po zakończeniu okresu rozliczeniowego (saldo niemożliwe do rozliczenia z Saldem Ujemnym).

Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na benefity dla współpracowników jest uzasadnione, gdy benefity te stanowią dodatkowy element wynagrodzenia za usługi i są ujęte w umowach współpracy. "Benefity nieujęte w takich umowach oraz te, które obciążają współpracowników, nie mogą być kosztem podatkowym."

Oddział prowadzący działalność poprzez zagraniczny zakład ma prawo do wyłączenia wzrostu kosztów nabycia mediów z kalkulacji minimalnego CIT. Osiągnięcie wskaźnika rentowności powyżej 2% w jednym z trzech poprzednich lat umożliwia zwolnienie z CIT minimalnego w kolejnych latach, ale nie w roku osiągnięcia tego wskaźnika.

Sprzedaż nieruchomości przez podatniczkę, dokonana przed upływem pięciu lat od jej nabycia, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, niezależnie od zmniejszenia części udziału w majątku wspólnym w drodze podziału. Zatem obowiązkiem podatniczki jest wykazanie dochodu uzyskanego z takiej transakcji w zeznaniu PIT-39.

Wydatki związane z działalnością bieżącą przedsiębiorstwa, takie jak podatki i ubezpieczenia, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów i podlegają rozliczeniu w dacie księgowego ujęcia. Odpisy na ZFŚS uznaje się za koszty podatkowe pod warunkiem faktycznego przekazania na rachunek funduszu.

Saldo Dodatnie, będące rozliczeniem wynikającym z aukcyjnego systemu wsparcia OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej podmiotu i winno być rozpoznane jako koszt podatkowy w momencie jego księgowania na podstawie wiarygodnego, finalnego potwierdzenia od podmiotu zarządzającego rozliczeniami.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodu w ramach CIT, a moment jego rozpoznania przypada na datę ujęcia w księgach na podstawie ostatecznych rozliczeń z operatorem rozliczeń po każdym zamkniętym 3-letnim okresie wsparcia.

Saldo Dodatnie wynikające z różnicy cenowej w systemie aukcyjnym OZE stanowi koszt uzyskania przychodów dla wytwórcy energii, uznawany w momencie jego księgowego potwierdzenia po zakończeniu ustalonego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 15 ustawy o CIT.

Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia zgodnie z obowiązującymi przepisami, stanowi koszt uzyskania przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych, a jej rozpoznanie powinno nastąpić w momencie ostatecznego rozliczenia po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Dodatek wypłacany pracownikom z tytułu rezygnacji z samochodu służbowego stanowi koszt uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż ma na celu redukcję wydatków związanych z samochodami i zabezpieczenie źródła przychodów.

Kwota zwrotu Salda Dodatniego stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i powinna być rozpoznana jako koszt pośredni w momencie zakończenia okresu rozliczeniowego, gdy wartość Salda Dodatniego jest ostateczna i niezmienna.

Koszt Wynagrodzenia Stałego z umów CDS, ponoszony przez Spółkę, stanowi koszt uzyskania przychodu z innego niż zyski kapitałowe źródła, rozpoznawany jako koszt pośredni w odniesieniu do działalności operacyjnej, w myśl art. 15 ust. 4d ustawy CIT.

Kwota Salda Dodatniego, wynikająca z systemu wsparcia OZE, stanowi koszt pośredni uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 CIT, ujmowany w momencie ostatecznego rozliczenia 3-letniego okresu, co pozwala na właściwe zabezpieczenie źródła przychodów.

Opłaty marketingowe, uiszczane przez spółkę w ramach współpracy ze związaną organizacją pracodawców w celu świadczenia usług promocji i reklamy, spełniają przesłanki uznania za koszty uzyskania przychodów według art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile pozostają w bezpośrednim związku z potencjalnym przychodem i nie są wymienione w katalogu wyłączeń.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodu, kwalifikowany jako koszt pośredni, którego rozpoznanie następuje po zakończeniu okresu rozliczeniowego, co wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz praktyki interpretacyjnej KIS. Tym samym moment uznania kosztu przypada na czas ostatecznego rozliczenia.