Odsetki od pożyczki zaciągniętej na zakup udziałów w spółce zależnej mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych jako koszty związane z działalnością operacyjną, a nie jako koszty z tytułu zysków kapitałowych, o ile zakup udziałów służył operacyjnemu rozwojowi działalności wnioskodawcy.

Czynsz najmu nieruchomości ponoszony przez podatnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej może być kwalifikowany jako koszt uzyskania przychodów, pod warunkiem wykazania jego związku z osiągnięciem przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Koszty odsetek i prowizji od kredytów na finansowanie/refinansowanie udziałów w spółce Y należy alokować jako koszty działalności operacyjnej, jeśli zwiększają przychody z działalności gospodarczej, a nie z zysków kapitałowych.

Roczne premie uznaniowe wypłacone przez spółkę zgodnie z regulaminem wynagradzania stanowią koszty uzyskania przychodów w roku ich faktycznej wypłaty, pod warunkiem zgodności z przyjętymi regulaminami, z odwołaniem do literalnej wykładni art. 15 ust. 4g ustawy o CIT.

Sprzedaż nieruchomości nabytej przez zasiedzenie, dokonaną przed upływem pięciu lat od dnia stwierdzenia zasiedzenia, traktuje się jako źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, mimo posiadania nieruchomości w tym samym czasie przez poprzednich prawnych właścicieli od wcześniejszego okresu.

Wydatki na nabycie i eksploatację jachtu żaglowego jako koszty reprezentacyjne, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy CIT, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

Zapłata podatku u źródła przez spółkę, wynikająca z kontroli celno-skarbowej i ubruttowienia odsetek, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów jako koszt pośredni według art. 15 ust. 1 i 4d ustawy o CIT, nawet bez klauzuli ubruttowienia.

Odszkodowanie wypłacone w wyniku naruszeń zakazu konkurencji i nieprawidłowości w działalności spółki partnerskiej nie stanowi kosztu uzyskania przychodu. Brak jest związku przyczynowo-skutkowego między poniesieniem tego kosztu a osiągnięciem przychodu, jego zabezpieczeniem lub zachowaniem źródła. Ryzyko gospodarcze ponosi wyłącznie podatnik, a jego skutków nie można przenosić na skarb państwa.

Wydatki poniesione na przełożenie wodociągu w nowy ślad stanowią koszty modernizacji istniejącego środka trwałego, a zatem nie mogą być jednorazowo zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów, lecz winny zwiększać wartość początkową tego środka trwałego zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy o CIT.

Otrzymując dywidendy od spółek zależnych, które są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy CIT, podatnik nie jest zobowiązany do proporcjonalnego przypisywania kosztów pośrednich do tych przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2-2b ustawy CIT, gdyż przychody te nie wiążą się z poniesieniem kosztów bezpośrednich.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na podstawie umowy cywilnoprawnej, której celem jest promocja działalności gospodarczej, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem wykazania przez podatnika związku przyczynowo-skutkowego z przychodami oraz właściwego ich udokumentowania.

Wydatki poniesione przez podatnika na czesne i materiały dydaktyczne związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu, jeśli służą uzyskaniu, zachowaniu lub zabezpieczeniu przychodów oraz pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Przychody z dywidend zwolnione z CIT, zgodnie z art. 20 ust. 3 Ustawy CIT lub umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie wymagają alokacji pośrednich kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 2-2b Ustawy CIT, z uwagi na ich pasywny charakter niewiążący się z kosztami podatnika.

Wynagrodzenie dodatnie typu earn-out w umowach sprzedaży udziałów kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d CIT. W zbyciu udziałów w celu umorzenia koszty nabycia są rozpoznawalne podatkowo, lecz strata nie jest generowana, niepowiązana z art. 12 ust. 4 pkt 3 CIT.

Sprzedaż nieruchomości nabytych w drodze darowizny w 2018 roku przed upływem 5 lat stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, lecz koszty uzyskania przychodów mogą obejmować udokumentowane nakłady, a przychód przeznaczony na cele mieszkaniowe może korzystać z ulgi mieszkaniowej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.

Zapłata podatku u źródła przez spółkę, wynikająca z dokonanych korekt rozliczeń, spełnia przesłanki zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów jako koszt pośredni, potrącalny w dacie jego poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 1 i 4d ustawy o CIT.

Podatek u źródła zapłacony przez spółkę na podstawie korekt po kontrolach celno-skarbowych może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jako koszt pośredni, potrącany w dacie poniesienia, o ile spełnia ogólne warunki zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Przesunięcie terminu przeniesienia własności lokalu mieszkalnego, będące następstwem opóźnienia dewelopera, nie uprawnia do skorzystania z ulgi mieszkaniowej zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, jeśli nabycie własności nie nastąpiło w okresie 3 lat od końca roku podatkowego, w którym dokonano zbycia nieruchomości.

Wydatki związane z leasingiem operacyjnym kampera, mimo jego funkcji jako mobilne biuro, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów z uwagi na ich osobisty charakter i brak niezbędności w prowadzeniu działalności gospodarczej.

Opłaty marketingowe poniesione przez podatnika w związku z nabyciem usług promocyjno-marketingowych zrealizowanych przez związek pracodawców, pod warunkiem spełnienia przesłanek z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile zachodzi związek przyczynowy z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Straty z tytułu odpłatnego zbycia obligacji, będących papierami wartościowymi, nie są uznawane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, gdyż obligacje inkorporują wierzytelności pożyczkowe.

Korzyść finansowa uzyskana przez spółkę w ramach uczestnictwa w programie partnerskim A., warunkowana zatwierdzeniem zgłoszonych transakcji, stanowi przychód podatkowy, gdyż jest to świadczenie usług. Otrzymanie rebate'u należy traktować jako przychód w momencie wykonania usługi, a nie jako redukcję kosztów uzyskania przychodów.

Wydatki związane z objęciem lub nabyciem obligacji nie mogą zostać w pełni uznane za koszty uzyskania przychodu w przypadku ich sprzedaży poniżej ceny nabycia; kosztem jest tylko część odpowiadająca przychodowi, nie całość wydatków.

Strata z tytułu odpłatnego zbycia obligacji, które uznawane są za wierzytelności, nie stanowi kosztu uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT, chyba że wierzytelność uprzednio została zarachowana jako przychód należny.