Składki na ubezpieczenie na życie opłacane przez pracodawcę na rzecz członka zarządu mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów pod warunkiem spełnienia przesłanek art. 16 ust. 1 pkt 59 updop, co nie miało miejsca w niniejszym przypadku, z uwagi na możliwość wypłaty środków z tytułu dożycia oraz odstąpienia od umowy.

Koszty uzyskania przychodów mogą obejmować wynagrodzenia za usługi doradcze oraz VDD i VDR, o ile bezpośrednio przyczyniają się do osiągnięcia lub zabezpieczenia przychodów Spółki, a nie służą jedynie benefitowi uczestniczącemu we wspólnictwie podmiotowi trzeciemu. Koszty związane z usługami ponoszonymi na zbycie udziałów w jedynym wspólniku nie stanowią podstawy do ich uznania w rachunkach Spółki.

Opłaty marketingowe za usługi marketingowe świadczone przez Związek mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów i właściwie udokumentowane. Opłaty te nie są uznawane za składki członkowskie.

Koszty poniesione tytułem opłat za studia niestacjonarne, podjęte przed rozpoczęciem działalności gospodarczej, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wykazują adekwatnego związku przyczynowo-skutkowego z prowadzoną działalnością gospodarczą (art. 22 ust. 1 ustawy o PIT).

Odpisy amortyzacyjne od ulepszonych środków trwałych, sfinansowane dodatkowo ze środków własnych, wymagają ponownego ustalenia proporcji KUP/NKUP, z uwzględnieniem finansowania dotacyjnego. Każdy przypadek zmiany wartości środka trwałego musi respektować zasadę rozdziału kosztów według źródeł finansowania, niezależnie od późniejszego finansowania ulepszeń.

Podatnik uczestniczący w systemie cash pooling nie ustala różnic kursowych podczas przewalutowania na rachunku docelowym, lecz różnice te są ustalane w momencie spłaty zobowiązań wobec kontrahentów według art. 15a ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. Przewalutowanie samoistnie nie generuje różnic kursowych dla celów podatkowych.

Rozpoznanie kosztów nabycia wierzytelności możliwe jest proporcjonalnie w momencie uzyskania przychodu ze spłat wierzytelności. Koszty te nie mogą przekroczyć wartości przychodu ani wyczerpać ceny nabycia wierzytelności.

Wydatki ponoszone na leasing operacyjny samochodu elektrycznego wykorzystywanego do celów mieszanych, którego wartość nie przekracza 225 000 zł, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w 100%. Wydatki eksploatacyjne kwalifikują się do odliczenia w wysokości 75%, niezależnie od posiadania drugiego samochodu.

Koszty związane z wdrożeniem i realizacją programu motywacyjnego, w tym odkupu udziałów fantomowych, stanowią koszty uzyskania przychodów o charakterze pośrednim i operacyjnym. Przychody z tytułu zbycia udziałów fantomowych należy zaliczyć do przychodów z kapitałów pieniężnych, a nie operacyjnych.

Wydatki poniesione na wynagrodzenia i usługi związane z bezpośrednią sprzedażą udziałów spółki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Natomiast wydatki związane z pośrednią sprzedażą udziałów poprzez jednego wspólnika nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów spółki.

Wydatki poniesione na egzamin radcowski oraz wpis na listę radców prawnych mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia kancelarii, pod warunkiem ich racjonalnego związku z gospodarczo uzasadnionymi przychodami.

Wydatki ponoszone na najem części lokalu mieszkalnego będącego wyłączną własnością małżonki, z którą podatnik ma rozdzielność majątkową, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli są wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Straty z tytułu likwidacji lub sprzedaży nie w pełni amortyzowanych środków trwałych związanych z produkcją nierentownych grup produktów, które nie wynikają z zmiany rodzaju działalności, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów działalności pozastrefowej opodatkowanej na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT.

Otrzymana należność z tytułu sprzedaży wierzytelności w postaci zachowku stanowi przychód z praw majątkowych dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, podlegający wykazaniu w PIT-36. Koszty uzyskania przychodów nie obejmują równowartości należnego zachowku, jeśli brak jest udokumentowanych wydatków związanych z jego nabyciem.

Saldo Dodatnie, jako koszt pośredni uzyskania przychodu, może zostać rozpoznane jako koszt w dacie jego ostatecznego potwierdzenia przez zarządcę rozliczeń po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, a nie w trakcie prowadzenia bieżących raportów do operatora.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Instytucja finansowa, uznana zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 7 Prawa bankowego, może kwalifikować przychody z umorzenia certyfikatów i wykupu obligacji jako przychody inne niż zyski kapitałowe w oparciu o art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Kwota Salda Dodatniego, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, stanowi dla wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów, ujmowany w księgach po ostatecznym rozliczeniu trzyletnim okresie, jako koszt pośredni, nie bezpośredni. Organ zaakceptował tę interpretację, uznając stanowisko za prawidłowe.

Dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości mogą być zwolnione z opodatkowania, jeśli przychód zostanie wydatkowany na własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku, w którym dokonano zbycia, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, pod warunkiem przeznaczenia środków na cel opisany w art. 21 ust. 25.

Prace Fit-out wykonywane w wynajmowanej powierzchni biurowej nie stanowią inwestycji w obcym środku trwałym zgodnie z art. 16a ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. Wydatki te mogą być rozpoznane jako pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne jednorazowo w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wydatki spółki na artykuły spożywcze, gastronomiczne i cateringowe, które przyczyniają się do poprawy komfortu pracy i efektywności procesu biznesowego, mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 PDOP, pod warunkiem, że nie są wydatkami na działalność socjalną oraz spełniają przesłanki określone przez ustawę PDOP.

Kwota Salda Dodatniego, ustalona na podstawie ostatecznego rozliczenia sprzedaży energii w trzyletnim okresie rozliczeniowym, stanowi koszt uzyskania przychodów rozpoznawany po zakończeniu okresu, co wynika z zasady, iż takie rozliczenie jest ostateczne i wiarygodne.