Kosztem uzyskania przychodów są racjonalnie uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, takie jak zakup zegarka naręcznego powyżej 10 000 zł, jeśli wykazano jego niezbędność dla poprawy efektywności czasu pracy w kontekście generowania dochodów, podlegające amortyzacji zgodnie z art. 22 ustawy o PIT.

Spółka, stosując art. 15cb CIT, może rozpoznawać koszty uzyskania przychodu z tytułu przekazanych zysków na kapitał zapasowy lub rezerwowy w roku ich przekazania i dwóch kolejnych latach, o ile nie służą pokryciu strat bilansowych, a korekta deklaracji CIT za 2020 r. nie jest uzasadniona.

Zapomoga losowa przyznana pracownikowi, związana z leczeniem i rehabilitacją w celu skrócenia okresu niezdolności do pracy, może być uznana za koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż istnieje racjonalny związek przyczynowo-skutkowy z działalnością gospodarczą oraz potencjalnym generowaniem przychodów przez spółkę.

Kwota uregulowana na rzecz zamawiającego w ramach ugody mediacyjnej może być uznana za koszt uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdy nie podlega wyłączeniom wskazanym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT związanym z wadami towarów, robót i usług.

Wydatki związane z osobistym wyglądem, takie jak makijaż, stylizacja fryzury oraz zakup odzieży do publicznych wystąpień, w kontekście działalności artystycznej i influencerskiej, nie mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jako że zaspokajają one zwykłe, osobiste potrzeby podatnika.

Opłaty marketingowe poniesione w związku z umową zawartą z organizacją pracodawców mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli służą osiągnięciu, zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów oraz nie należą do wyłączeń określonych w art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.

Saldo Dodatnie uznawane jest za pośredni koszt uzyskania przychodu, który powinien być rozpoznawany i księgowany dopiero po zakończeniu i ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii.

Opłaty przyłączeniowe do sieci elektroenergetycznej ponoszone w związku z budową farmy wiatrowej nie mogą być wliczane do wartości początkowej środków trwałych ze względu na ich charakter, lecz powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki ponoszone przez spółkę na rzecz kierowców międzynarodowych z tytułu diet i ryczałtów za noclegi, choć nie stanowią podróży służbowych, mogą być kosztami uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeżeli są ponoszone w związku z działalnością gospodarczą i mają na celu uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a moment jego rozpoznania przypada na czas otrzymania ostatecznego rozliczenia od Zarządcy Rozliczeń, kończącego 3-letni okres rozliczeniowy.

Limit kosztów świadczeń niematerialnych, o którym mowa w art. 15e ust. 1 ustawy o CIT, należy wyliczać bez uwzględnienia przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów ze źródeł wolnych od opodatkowania CIT. Koszty związane z działalnością zwolnioną winny być pominięte w kalkulacji podatkowej EBITDA na potrzeby ustalania tego limitu.

Wydatki na wynagrodzenia pracowników świadczących czynności w ramach wolontariatu pracowniczego w godzinach pracy nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdy brak jest formalnie przyjętej strategii CSR i jednoznacznego wykazania związku z osiąganiem przychodów Spółdzielni.

Koszty związane z transakcjami bezpośrednio dotyczącymi spółki celowej spełniają kryteria kosztów uzyskania przychodów według art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem ich racjonalnego i gospodarczego uzasadnienia, natomiast koszty związane z pośrednimi transakcjami poprzez inne podmioty nie spełniają przesłanki związku z przychodem.

Wydatki na doradztwo transakcyjne, prawne oraz usługi VDD i VDR mogą stanowić koszty uzyskania przychodów jedynie w kontekście bezpośredniej sprzedaży udziałów przez właściciela. Sprzedaż pośrednia zmienia beneficjenta korzyści, uniemożliwiając zakwalifikowanie tych kosztów jako uzasadnionych dla Spółki.

Środki finansowe otrzymane w ramach Polsko-Szwajcarskiego Programu Współpracy jako udział w projekcie korzystają ze zwolnienia z CIT na mocy art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT. Koszty amortyzacji środków dofinansowanych nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu.

Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w drodze darowizny podlega opodatkowaniu, jeżeli sprzedaż nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku, w którym nastąpiła darowizna. Kosztami uzyskania przychodu są wyłącznie nakłady na nieruchomość poniesione przez podatnika, a nie jej wartość rynkowa z dnia darowizny. Nierezydent jest zobowiązany do złożenia zeznania PIT-39.

Saldo Dodatnie, jako koszt uzyskania przychodu, powinno być rozpoznane po zakończeniu okresu rozliczeniowego na bazie ostatecznych danych. Stanowi to koszt pośredni w rozumieniu ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie, z tytułu aukcyjnej sprzedaży energii w systemie OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu po jego ostatecznym i niezmiennym określeniu przez organ rozliczający, jako koszt pośredni, wobec bezpośrednich przychodów Wnioskodawcy, uznawany po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego.

Opłaty marketingowe uiszczane na rzecz Związku za świadczone usługi mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o ile są właściwie udokumentowane i mają związek przyczynowy z osiąganiem przychodów, a nie są jedynie składką członkowską.

Saldo Dodatnie wynikające z uczestnictwa w aukcyjnym systemie wsparcia OZE, zaksięgowane na podstawie ostatecznego rozliczenia z Zarządcą Rozliczeń, stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Moment uznania kosztu przypada na czas zakończenia 3-letniego okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie, powstałe w wyniku sprzedaży energii w aukcyjnym systemie wsparcia, stanowi koszt uzyskania przychodu dla podatnika jako koszt pośredni, i winno być rozpoznawane w księgach rachunkowych po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, na podstawie ostatecznego rozliczenia i raportu od operatora.

Saldo Dodatnie z systemu wsparcia OZE w formie aukcji energii elektrycznej stanowi koszt uzyskania przychodów w CIT jako koszt pośredni, uznawany po zakończeniu okresu rozliczeniowego przez sporządzenie stosownych dokumentów księgowych po potwierdzeniu danych dotyczących tego salda przez operatora.

Wydatki poniesione przez A S.A. na nabycie akcji oraz koszty związane z wdrożeniem programu motywacyjnego nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, ponieważ nie istnieje związek przyczynowy między tymi wydatkami a przychodami tejże spółki, lecz odnoszą się one do korzyści spółek portfelowych.