Wydatki ponoszone przez pracowników, dokumentowane m.in. przez rachunki, potwierdzenia płatności lub oświadczenia, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem dowodowego wykazania ich związku z działalnością gospodarczą oraz właściwej dokumentacji rachunkowej.

Wydatki pracownicze związane z wykonywaniem obowiązków służbowych, nawet gdy dokumenty pierwotne nie są dostępne, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeżeli są udokumentowane raportami zgodnie z wewnętrzną polityką i przepisami rachunkowości, wykazując rzeczywistość i związek kosztów z działalnością gospodarczą podatnika.

Faktury zawierające formalne błędy, takie jak nieaktualna nazwa Spółki czy błędny adres, nie stanowią przeszkody dla zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, jeśli są poprawnie udokumentowane, spełniają kryteria z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz nie występują negatywne przesłanki z art. 16 ust. 1 tej ustawy, pod warunkiem że prawidłowy NIP i rzeczywista transakcja są udokumentowane.

Spółka jawna, której wspólnikami nie są wyłącznie osoby fizyczne, ma obowiązek corocznego składania informacji CIT-15J, aby zachować status transparentności podatkowej na gruncie ustawy o CIT; w przypadku jej niezłożenia podlega opodatkowaniu jako podatnik CIT. Przed zastosowaniem ochrony prawnej z art. 14k Ordynacji podatkowej wymagane jest pełne zastosowanie się do treści interpretacji.

Koszty wynagrodzenia za usługi Centralnego Zaopatrzenia, świadczone przez podmiot powiązany, nie są kosztami usług, o których mowa w art. 15e ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT i nie podlegają ograniczeniom w ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów.

Zatwierdzony Raport wraz z kompletną dokumentacją, potwierdzającą poniesienie wydatku, spełnia wymogi dokumentacyjne pozwalające na zaliczenie wydatków służbowych do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem ich ekonomicznego uzasadnienia i definitywności.

Wydatki ponoszone przez pracowników spółki, dokumentowane w formie raportu, zdjęć/skanów oraz dowodów zastępczych, mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia przesłanek rzeczywistości, definitywności i związku z działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone przez pracowników w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych, udokumentowane zgodnie z polityką wewnętrzną wnioskodawcy, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile umożliwiają identyfikację transakcji oraz jej związek z działalnością gospodarczą spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone przez pracowników spółki zagranicznej, działającej w formie oddziału, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nawet gdy dokumenty dowodowe mają formę elektroniczną i są wystawiane na pracowników, pod warunkiem że są zgodne z przepisami rachunkowości i dokumentują związek z działalnością gospodarczą.

Wydatki udokumentowane fakturami zakupowymi wystawionymi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli spełniają kryteria z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w tym związek z przychodem, udokumentowanie i brak wyłączenia przepisami podatkowymi.

Podatnik ma prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami zakupowymi wystawionymi poza KSeF, jeśli spełniają one inne wymogi formalne i materialne przewidziane przez ustawę o rachunkowości i potwierdzają rzeczywiste transakcje gospodarcze.

Aby zastosować 50% koszty uzyskania przychodów dla działalności twórczej, konieczne jest wyodrębnienie honorarium autorskiego z wynagrodzenia. Brak takiego wyodrębnienia wyklucza możliwość zastosowania preferencyjnych kosztów, nawet przy dokumentowanych twórczych czynnościach pracy.

Podwyższone 50% koszty uzyskania przychodu przy rozliczeniu przenoszenia praw autorskich nie mogą być stosowane, jeśli umowa nie wyodrębnia w sposób jednoznaczny części wynagrodzenia jako honorarium autorskiego. Standardowe koszty wynoszą 20%, zgodnie z przepisami dla umów zlecenia.

Wydatek poniesiony przez spółkę na pokrycie kosztów aplikacji radcowskiej wspólnika, zobowiązanego do świadczeń niepieniężnych o charakterze prawnym, może stanowić koszt uzyskania przychodów, jeżeli poniesienie go, będące w związku z działalnością gospodarczą spółki, spełnia cel zabezpieczenia lub osiągnięcia przychodów oraz nie jest wykluczone w art. 16 ustawy o CIT.

Kosztami uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, są wydatki dokumentowane fakturami, nawet jeśli wystawione zostały poza KSeF, pod warunkiem ich materialnej zgodności z wymogami ustawy.

Przyznanie opcji na akcje w ramach programu motywacyjnego nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego; przychód powstaje przy ich realizacji jako przychód z działalności gospodarczej, a odpłatne zbycie akcji generuje przychód z kapitałów pieniężnych, z uwzględnieniem szczególnych zasad określenia kosztów uzyskania.

Dopuszczalne jest zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków pracowniczych dokumentowanych zgodnie z wewnętrzną polityką firmy, w tym przez skany dokumentów wystawionych na pracowników i dowody zastępcze, o ile spełniają one wymogi rzeczywistości oraz związku z działalnością gospodarczą.

Wynagrodzenie za usługi doradztwa inwestycyjnego stanowi koszt uzyskania przychodów w oparciu o art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jako koszt pośredni, a moment ich zaliczenia do kosztów następuje w momencie ich poniesienia, a nie wykonania usługi.

Straty poniesione z tytułu oszustwa inwestycyjnego nie mogą być kwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu z kapitałów pieniężnych w kontekście rozliczenia podatkowego ze zbycia papierów wartościowych, z uwagi na brak bezpośredniego związku z nabyciem tych papierów.

Kwota waloryzacji kaucji oraz waloryzacji partycypacji, wypłacana przez Spółkę w związku z sprzedażą lokali mieszkalnych, stanowi koszt uzyskania przychodów bezpośrednio związany z przychodami z tej działalności, który należy rozliczać w momencie uzyskania przychodu ze sprzedaży lokalu, zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT.

Wydatki ponoszone przez Spółkę z tytułu mechanizmu earn-out, w tym koszty weryfikacji i obsługi prawnej, w kontekście ustawy o CIT, winny być uznane za pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne w dacie ich poniesienia, jako że nie są to wydatki na nabycie akcji w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT.

Psycholog sporządzający opinie jako działalność osobista nie jest uprawniony do stosowania 50% kosztów uzyskania przychodów; stosować należy 20% koszty wynikające z art. 13 pkt 6 ustawy o PIT, niezależnie od twórczego charakteru opinii.

Darowizny przekazywane przez spółkę na rzecz fundacji, powiązanej osobowo ze spółką, nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w myśl art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Koszty uzyskania przychodu przy zbyciu walut wirtualnych, nabytych w modelu zakupowym lub wynagrodzeniowym przed zmianą rezydencji, przeliczane są według kursu NBP z dnia poprzedzającego zakup; wykazane muszą być w pierwszym polskim zeznaniu PIT-38 po zmianie rezydencji.