Nieodpłatne przyznanie opcji na akcje, które nie mają wartości rynkowej i nie są przedmiotem obrotu, nie generuje przychodu z tytułu pochodnych instrumentów finansowych. Jednakże, nabycie akcji po realizacji opcji staje się przychodem z działalności gospodarczej, opodatkowanym według różnicy między wartością rynkową akcji a ceną zakupu realizowaną przez instrumenty wyrażone w obcej walucie.
Wynagrodzenia wypłacane w ramach mechanizmu earn-out, po dniu odwrotnego połączenia spółek, stanowią pośredni koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, o ile nie są bezpośrednimi wydatkami na nabycie udziałów.
Kosztem uzyskania przychodu z tytułu zbycia udziałów (akcji) lub papierów wartościowych, otrzymanych w ramach likwidacji spółki, jest wartość rynkowa tych aktywów z dnia ich nabycia, jako wynik świadczenia niepieniężnego, niezależnie od instytucji datio in solutum.
Koszty wdrożenia systemu informatycznego i nabycia licencji kwalifikować należy jako wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, z okresem amortyzacji nie krótszym niż 24 miesiące, co wynika z przepisów art. 16b ust. 1 pkt 5 oraz art. 16m ust. 1 ustawy o CIT.
Przychody z tytułu czasowych licencji na gry autorskie mogą być kwalifikowane jako przychody z praw majątkowych i rozliczane w zeznaniu PIT-36, gdy działalność nie spełnia przesłanek pozarolniczej działalności gospodarczej.
Nie jest dopuszczalne kwalifikowanie jako koszt uzyskania przychodów odpisów na fundusz rekultywacyjny, jeśli środki te są inwestowane w obligacje skarbowe, albowiem narusza to przepisy ustawy o CIT odnośnie do definicji rezerwy i celu funduszu rekultywacyjnego.
Wydatki dokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli spełniają warunki formalne i merytoryczne na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nawet jeśli uchybiono obowiązkowi wystawienia faktury w KSeF od początku.
Przychód z tytułu odpłatnego zbycia praw do opcji na udziały należy kwalifikować jako przychód z kapitałów pieniężnych, podlegający opodatkowaniu w Polsce, bez możliwości odliczenia podatku zapłaconego w Finlandii.
Wydatki na benefity oferowane współpracownikom B2B jako pozapłacowe dodatki, mające charakter motywacyjny i retencyjny, stanowią koszty reprezentacji i nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w myśl art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT, gdyż ich głównym celem jest wykreowanie pozytywnego wizerunku podatnika.
Zwrot kosztów energii elektrycznej za ładowanie samochodów służbowych w miejscu zamieszkania pracownika, przy założeniu użytkowania tych samochodów do celów służbowych i prywatnych, stanowi koszt uzyskania przychodów w wysokości 75% poniesionych wydatków zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT.
W razie dobrowolnego umorzenia za wynagrodzeniem udziałów objętych w wyniku przekształcenia spółki akcyjnej w spółkę z o.o., kosztem uzyskania przychodu jest suma wartości bilansowej składników majątku spółki przekształcanej na dzień przekształcenia, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 Ustawy PIT. Przekształcenie nie jest uznawane jako wniesienie wkładu niepieniężnego.
Podatnik ma prawo zaliczyć wydatki do kosztów uzyskania przychodów, jeśli są one udokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF, pod warunkiem spełnienia wymogów formalnych i materialnych określonych w przepisach o rachunkowości oraz brak przeciwskazań z art. 16 ustawy o CIT.
Zaliczki otrzymane przez wspólnotę lokalową powinny być rozpoznane jako przychód podatkowy w momencie ich otrzymania, a nie na koniec okresu rozliczeniowego; przychody z najmu należy rozpoznawać zgodnie z art. 12 ust. 3c ustawy o CIT, a wszystkie wydatki związane z utrzymaniem nieruchomości i mediami są kosztami uzyskania przychodów zaliczanymi w momencie ich poniesienia.
Przekształcenie spółki z o.o. w prostą spółkę akcyjną nie skutkuje utratą prawa do zaliczania w koszty podatkowe hipotetycznych odsetek ani obowiązkiem korekty tych odliczeń, o ile spełnione są warunki z art. 15cb ustawy o CIT, zgodnie z zasadą sukcesji podatkowej z art. 93a Ordynacji podatkowej.
Podatkowa grupa kapitałowa nie jest uprawniona do zaliczenia kosztów finansowania dłużnego, wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów przed jej utworzeniem, do kosztów podatkowych po jej utworzeniu, z uwagi na brak wyraźnych przepisów prawa podatkowego oraz ograniczenia wynikające z art. 15c ustawy o CIT.
Wystawienie faktury bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie stanowi przeszkody dla uznania jej za dowód poniesienia kosztu uzyskania przychodu zgodnie z ustawą o CIT, o ile spełnione są wszystkie inne przesłanki wymagane dla uznania wydatku za koszt podatkowy.
Spółka Przejmująca, jako sukcesor generalny Spółki Dzielonej, jest uprawniona do rozliczenia kosztów uzyskania przychodu oraz ulgi badawczo-rozwojowej w odniesieniu do kosztów prac rozwojowych poniesionych przed wyodrębnieniem, które nie zostały ujęte przez Spółkę Dzieloną.
Korekty cen transferowych dotyczące działalności produkcyjnej objętej zakresem decyzji o wsparciu, powinny być rozpoznane w okresie, którego dotyczą, i przypisane do działalności zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.
Wydatki poniesione na zakup walut wirtualnych po uzyskaniu polskiej rezydencji podatkowej, finansowane z dochodów uzyskanych w okresie rezydencji maltańskiej, mogą być w pełni zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przy ich późniejszym zbyciu w Polsce.
Wydatki udokumentowane fakturami wystawionymi poza Krajowym Systemem e-Faktur mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na gruncie CIT, jeżeli spełniają przesłanki ogólne dla uznania wydatku za koszt podatkowy, niezależnie od obowiązku użycia KSeF przez dostawcę.
W kalkulacji limitu oraz nadwyżki kosztów finansowania dłużnego na podstawie art. 15c ustawy o CIT uwzględnia się koszty finansowania dłużnego związane z działalnością zwolnioną z opodatkowania, zgodnie z obowiązującymi przepisami, nawet jeśli działalność ta podlega zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.
Nieprzestrzeganie obowiązku wystawienia faktury przez KSeF nie eliminuje możliwości uznania jej za dowód księgowy na potrzeby zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów w CIT, o ile spełnia inne formalne przesłanki określone przez ustawę o CIT.
Odpłatne zbycie nieruchomości, nabytej w ramach umowy dożywocia, przed upływem pięciu lat od daty jej nabycia, konstytuuje źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Wydatki ponoszone na czesne, obowiązkowe opłaty uczelniane oraz materiały dydaktyczne związane z uczestnictwem w studiach LL.M. mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile dotyczą bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej związanej z doradztwem prawnym i podatkowym, a nabyta wiedza będzie wykorzystana do osiągania przychodów.