Należności "per diem" wypłacane za pobyt poza miejscem zamieszkania nie podlegają zwolnieniu podatkowemu jako diety, gdyż są integralną częścią wykonania kontraktu o świadczenie usług, a nie wynagrodzeniem za podróż. Do pozostałego wynagrodzenia można zastosować zryczałtowane 20% koszty uzyskania przychodu, jako że przychody te mają charakter działalności wykonywanej osobiście.
Pracownik uzyskujący przychody z tytułu dwóch stosunków pracy, pracujący poza miejscem zamieszkania i nie otrzymujący dodatku za rozłąkę, ma prawo do zastosowania podwyższonych kosztów uzyskania przychodu w maksymalnej rocznej kwocie 5.400 zł, zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nie można zaliczyć spłaty długów spadkowych przez spadkobiercę jako kosztu uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w spadku, zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o PIT, który dopuszcza uwzględnienie jedynie udokumentowanych kosztów nabycia poniesionych przez spadkodawcę.
Opłata za zarządzanie portfelem inwestycyjnym, jako koszt pośredni, stanowi koszt uzyskania przychodu w zakresie proporcjonalnie do przychodów opodatkowanych według art. 30b Ustawy o PIT, pomniejszających dochód z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych zgodnie z metodą określoną w art. 22 ust. 3 tej ustawy.
Opłata planistyczna nie stanowi kosztu uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, gdyż jej uiszczenie nie jest warunkiem transakcji zbycia i nie zwiększa wartości nieruchomości. Dochód z jej sprzedaży nie jest pomniejszany o tę opłatę.
Koszty poniesione na opracowanie projektu architektonicznego nie są uznawane za nakłady zwiększające wartość nieruchomości w rozumieniu art. 22 ust. 6c Ustawy o PIT, chyba że prowadzą do fizycznego ulepszenia nieruchomości.
Opłaty za zarządzanie rachunkami inwestycyjnymi stanowią koszt uzyskania przychodu w ramach art. 30b ustawy o PIT, proporcjonalnie do przychodów podlegających opodatkowaniu według tego przepisu.
Kwota spłaty wypłacona byłej małżonce w ramach podziału majątku wspólnego nie stanowi wydatku nabycia udziałów, a zatem nie może być uwzględniona jako koszt uzyskania przychodu przy zbyciu tych udziałów na rzecz spółki w celu ich umorzenia.
Podatnik, który za pomocą systemu brokera może zidentyfikować konkretne partie papierów wartościowych przy transakcji sprzedaży, nie jest zobowiązany do stosowania zasady FIFO przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodu. Organ zwraca uwagę, że identyfikacja umożliwia przypisanie kosztów rzeczywiście poniesionych na nabycie tych papierów, co wyłącza stosowanie FIFO.
Wydatki poniesione na ekspertyzę, projekt oraz wykonanie instalacji elektrycznej do ładowania samochodu osobowego jako środka trwałego w działalności gospodarczej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów poprzez pełne odpisy amortyzacyjne, bez limitowania wynikającego z mieszanej eksploatacji samochodu.
Wydatki na remont, modernizację oraz zakup wyposażenia nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży w ramach działalności gospodarczej stanowią koszty uzyskania przychodów z tytułu prowadzenia tej działalności, o ile nie są klasyfikowane jako ulepszenie środków trwałych, lecz jako element przygotowania towaru handlowego do sprzedaży.
Podstawą opodatkowania przy sprzedaży nieruchomości nabytej we wspólności majątkowej małżeńskiej jest przychód odpowiadający wielkości udziału we własności sprzedanej nieruchomości przed dokonaniem podziału majątku, a przychody te pomniejsza się o koszty odpłatnego zbycia, które nie obejmują spłaty hipoteki przez kupującego.
Opłaty administracyjne pobierane przez Towarzystwo Ubezpieczeniowe z tytułu uczestnictwa w Ubezpieczeniowym Funduszu Kapitałowym nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, a dochód opodatkowany podatkiem dochodowym stanowi nadwyżka wypłaconego świadczenia nad sumą wpłaconych składek, zgodnie z art. 24 ust. 15 i 15a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Koszty pośrednie, takie jak wydatki na usługi marketingowe, są podatkowo potrącalne w momencie ich poniesienia, co w świetle art. 15 ust. 4d i 4e ustawy CIT oznacza moment ich księgowania na podstawie faktury, bez względu na okres, którego dotyczą świadczone usługi.
Projekt farmy wiatrowej objęty wnioskiem stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, spełniając warunki art. 15c ust. 10 CIT, co uzasadnia wyłączenie kosztów finansowania dłużnego od limitu w kosztach podatkowych.
Wydatki ponoszone przez Spółkę na błękitno-zieloną infrastrukturę (BZI) oraz rozwiązania wspierające, o ile są należycie udokumentowane, stanowią koszty uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, a koszty zieleni uzyskane przez BZI mogą być wliczone do wartości początkowej środków trwałych podlegających amortyzacji.
Spółka zachowuje prawo do amortyzacji Środków Trwałych udostępnionych w ramach umowy toolingowej, gdyż udostępnienie nie stanowi nieodpłatnego używania zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 63 lit. c ustawy o CIT, będąc związane z działalnością gospodarczą.
Honorarium wniosków osiągane przez pracowników za działalność twórczą w zakresie teatru, scenografii oraz reżyserii, jest przychodem z działalności twórczej, kwalifikującym się do zastosowania 50% zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Projekt farmy wiatrowej spełnia przesłanki długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, co pozwala na wyłączenie kosztów finansowania dłużnego z limitu podstawy uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT.
Przychody uzyskiwane z czynności wykonywanych w modelu proprietary trading w środowisku symulacyjnym stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście, nie są kwalifikowane jako przychody z kapitałów pieniężnych ani działalność gospodarcza, i winny być rozliczane w zeznaniu PIT-36.
Wydatki poniesione przez spółkę na proces podziału przez wydzielenie, jeśli spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT i nie są objęte wyłączeniami z art. 16 ust. 1, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, nawet gdy nie prowadzą bezpośrednio do uzyskania przychodów.
Opłata aranżacyjna uiszczana przez Spółkę na rzecz banku, stanowiąca różnicę między standardowymi a promocyjnymi warunkami finansowania, nie mieści się w dyspozycji art. 15 ust. 1 ustawy CIT i nie może być uznana za koszt uzyskania przychodów Spółki.
W przypadku transakcji kryptowalutowych, będących formą transferu kapitału, polski rezydent podatkowy jest zobowiązany do wykazania takich transakcji w zeznaniu PIT-38 i może uwzględnić wydatki na zakup kryptowaluty jako koszty uzyskania przychodów, co prowadzi do rozliczenia straty i eliminuje obowiązek podatkowy z tytułu zbycia kryptowaluty.
Odpisy na koszty obsługi inwestycji i fundusz inwestycyjny, tworzone na mocy statutu Spółdzielni, nie stanowią kosztu uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 CIT przy sprzedaży niedokończonej inwestycji.