Dodatek stażowy dla artysty wykonawcy, mimo że jest częścią wynagrodzenia zasadniczego, nie może być uznany za przychód z praw pokrewnych w rozumieniu art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, jeśli brak jest w dokumentacji pracodawcy wyraźnego przypisania go do przychodów z tych praw.

Podatnik jest uprawniony do uznania wydatków za koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, które zostały udokumentowane fakturami zakupowymi, nawet gdy faktury te, wbrew obowiązkowi, pominięto w Krajowym Systemie e-Faktur, o ile dokumentują rzeczywiste i prawidłowe transakcje gospodarcze.

Strata wynikająca ze sprzedaży nieruchomości zagranicznej, będącej inwestycją długoterminową, nie może być samodzielnie uznana za koszt uzyskania przychodu w Polsce; kalkulację przeprowadza się zgodnie z metodą proporcjonalnego odliczenia, łącząc wszystkie krajowe i zagraniczne przychody oraz koszty.

Wydatki ponoszone przez podatnika na świadczenia ubezpieczeniowe dla osób trzecich nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, jeżeli nie występuje bezpośredni związek z działalnością gospodarczą podatnika i generowanymi przychodami, a korzyść z nich czerpie przede wszystkim podmiot trzeci.

Faktury wystawione poza KSeF mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o ile dokumentują rzeczywiste zdarzenia gospodarcze i spełniają wymogi prawa rachunkowego, niezależnie od naruszeń formalnych wynikających z ustawy o VAT.

Wydatki na usunięcie kolizji infrastruktury kanalizacyjnej, poniesione w kontekście prowadzenia nowych inwestycji, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodu, potrącalne w momencie ich poniesienia, w świetle art. 15 ust. 4d updop, gdy istnieje związek przyczynowo-skutkowy z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz nie zostały wymienione jako wydatki wyłączone w art. 16 ust. 1 updop.

Faktury dokumentujące rzeczywiste transakcje mogą stanowić podstawę uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów, nawet jeśli zostały wystawione bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, pod warunkiem właściwego udokumentowania zgodnego z wymogami ustawy o rachunkowości.

Faktury dokumentujące rzeczywiste zdarzenia gospodarcze mogą być uznane za podstawę dla rozpoznania kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od formy wystawienia, o ile spełnione są warunki wynikające z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT; techniczne wymogi KSeF mają autonomiczne zastosowanie na gruncie Ustawy o VAT i nie wpływają na przepisy dotyczące CIT.

Kwota przekazana w ramach ugody cywilnoprawnej, przewyższająca poniesione nakłady inwestycyjne na cudzym gruncie, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, przy czym przychód powstaje w momencie każdorazowego otrzymania raty zgodnie z zasadą kasową.

Koszty najmu mieszkania wykorzystywanego częściowo do działalności gospodarczej mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów w części przypadającej proporcjonalnie na powierzchnię wykorzystaną w celach działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Spłata rat kredytów hipotecznych, które nie były zaciągnięte na własne cele mieszkaniowe podatnika, nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, ani nie kwalifikuje się do zwolnienia od podatku dochodowego. Koszty sprzedaży, takie jak wynagrodzenie dla pośrednika, mogą zostać uznane jako koszty związane z odpłatnym zbyciem nieruchomości.

Nieodpłatne korzystanie z nieruchomości w miesiącach, gdy nie jest płacony czynsz, stanowi przychód z nieodpłatnego świadczenia. Wydatki prowadzone na zakup takich nieruchomości nie mogą zostać uwzględnione jako koszty uzyskania przychodu, jeśli dotyczą amortyzowanego budynku mieszkalnego.

Wartość początkowa środka trwałego wybudowanego na cudzym gruncie przez spółkę jest podstawą do odpisów amortyzacyjnych, stanowiących koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełnia warunki określone w art. 16a ust. 2 ustawy o CIT.

Koszty związane z kredytem gotówkowym zaciągniętym na nabycie nieruchomości, obejmujące prowizję, ubezpieczenie i odsetki, nie stanowią kosztów uzyskania przychodu z jej odpłatnego zbycia, nie mogą być zaliczone do kosztów nabycia i odliczone od przychodu zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wynagrodzenie uzyskiwane przez polskiego rezydenta z działalności prop tradingu należy kwalifikować jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, podlegające opodatkowaniu według skali podatkowej, z możliwością zastosowania 20% zryczałtowanych kosztów uzyskania przychodów.

Środki finansowe uzyskane na podstawie umowy wsparcia w ramach Krajowego Planu Odbudowy stanowią przychód podatkowy podlegający zwolnieniu z art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT. Odpisy amortyzacyjne od infrastruktury finansowanej ze wsparcia nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Wydatki pośrednie mogą być kosztem uzyskania przychodów, jeśli nie są finansowane z dofinansowania.

Podatnik będzie uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami zakupowymi wystawionymi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), pod warunkiem spełnienia innych przesłanek uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przychody z tytułu wynagrodzenia i odprawy emerytalnej, wypłacone przed rozpoczęciem pobierania emerytury, są zwolnione z opodatkowania w ramach ulgi dla pracujących seniorów (art. 21 ust. 1 pkt 154 ustawy o PIT).

Świadczenie Earn-Out, jako dodatkowe wynagrodzenie warunkowe związane z wynikami finansowymi podmiotu, stanowi pośredni koszt uzyskania przychodu i powinno zostać przypisane do przychodów z innych źródeł niż zyski kapitałowe.

Dopuszczalne jest uznanie za koszty uzyskania przychodów wydatków dokumentowanych fakturami wystawionymi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, jeżeli spełniają ogólne przesłanki przewidziane w ustawie o CIT.

Wydatki ponoszone przez pracowników, dokumentowane m.in. przez rachunki, potwierdzenia płatności lub oświadczenia, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem dowodowego wykazania ich związku z działalnością gospodarczą oraz właściwej dokumentacji rachunkowej.

Wydatki pracownicze związane z wykonywaniem obowiązków służbowych, nawet gdy dokumenty pierwotne nie są dostępne, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, jeżeli są udokumentowane raportami zgodnie z wewnętrzną polityką i przepisami rachunkowości, wykazując rzeczywistość i związek kosztów z działalnością gospodarczą podatnika.

Faktury zawierające formalne błędy, takie jak nieaktualna nazwa Spółki czy błędny adres, nie stanowią przeszkody dla zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, jeśli są poprawnie udokumentowane, spełniają kryteria z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz nie występują negatywne przesłanki z art. 16 ust. 1 tej ustawy, pod warunkiem że prawidłowy NIP i rzeczywista transakcja są udokumentowane.

Zatwierdzony Raport wraz z kompletną dokumentacją, potwierdzającą poniesienie wydatku, spełnia wymogi dokumentacyjne pozwalające na zaliczenie wydatków służbowych do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem ich ekonomicznego uzasadnienia i definitywności.