Wydatki poniesione przez podatnika nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli płatność została dokonana na rachunek niezgłoszony do wykazu podmiotów, chyba że podatnik dokonuje zawiadomienia w terminie 7 dni od zlecenia przelewu do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla wystawcy faktury.
Wydatki poniesione na zakup walut wirtualnych w czasie rezydencji podatkowej w innym kraju mogą zostać zaliczone jako koszty uzyskania przychodów w Polsce po zmianie rezydencji podatkowej, jeżeli nie zostały uprzednio odliczone oraz spełniają wymogi dokumentacyjne i przeliczenia na walutę krajową zgodnie z polskimi przepisami.
Wydatki na doradztwo oraz badania geologiczne, poniesione w ramach przygotowań do zrealizowania inwestycji, która nie doszła do skutku, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli były racjonalne, niezwrócone oraz związane z prowadzoną działalnością, nawet jeśli inwestycja została zaniechana ze względów ekonomicznych.
Przekazanie przez spółkę budynków mieszkalnych na rzecz gminy w drodze decyzji komunalizacyjnej bez rekompensaty nie pozwala na zaliczenie ich nieumorzonej wartości do kosztów uzyskania przychodów. Dopiero odpłatne zbycie poprzez rekompensatę umożliwia takie zaliczenie. Wyłączenie z art. 16 ust. 1 pkt 14 nie znajduje zastosowania do przekazań administracyjnych, które nie są darowiznami.
Koszty finansowania dłużnego wyłączone z kosztów uzyskania przychodów w danym roku, zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w kolejnych pięciu latach podatkowych w wybranej przez podatnika kolejności, stosując regułę FIFO, w ramach rocznych limitów.
Dopłata I jest wydatkiem na nabycie udziałów, natomiast Dopłata II, na gruncie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, stanowi pośredni koszt uzyskania przychodu, rozliczany w dacie poniesienia.
Wynagrodzenie z tytułu umorzenia udziałów objętych za aport stanowi przychód z kapitałów pieniężnych w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o PIT, wobec czego spółka wypłacająca wynagrodzenie nie jest płatnikiem podatku, lecz ciąży na niej obowiązek informacyjny zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o PIT.
Wydatek poniesiony przez spółkę z tytułu odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania generalnego wykonawcy nie stanowi kosztu uzyskania przychodów, gdyż nie jest on bezpośrednio związany z działalnością gospodarczą podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a także nie spełnia przesłanek definitywności wymaganych dla uznania wydatku za koszt podatkowy.
Nieściągalne wierzytelności zarachowane wcześniej jako przychody należne mogą być zaliczone do kosztów podatkowych w momencie uznania przez spółkę ich nieściągalności potwierdzonej ostatecznym, prawomocnym postanowieniem organu egzekucyjnego, jeśli spełniają przesłanki art. 16 ust. 1 pkt 25 CIT.
Wydatek poniesiony przez spółkę na rzecz Banku w wyniku sądowego orzeczenia, nie stanowi kosztu uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a zwrócone z tego tytułu odszkodowanie wypłacone przez Ubezpieczyciela, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a, nie stanowi przychodu podatkowego.
Wydatek poniesiony na zakup specjalistycznych okularów ochronnych UV przeciwodpryskowych, gdy jest bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością gospodarczą i ma na celu zabezpieczenie źródła przychodów, może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wydatki na nabycie lokalu niemieszkalnego, choćby następnie przekształconego w lokal mieszkalny, nie spełniają przesłanek art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT w zakresie zwolnienia z podatku dochodu ze sprzedaży poprzedniej nieruchomości mieszkalnej, co wyklucza możliwość ulgi podatkowej.
Wydatki na czesne za studia związane kierunkowo z działalnością gospodarczą mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli istnieje związek przyczynowy z przychodem lub zachowaniem jego źródła, oraz jeśli są właściwie udokumentowane.
Odrębne ograniczenia kosztowe na opłaty leasingowe i amortyzację po wykupie samochodu osobowego nie kumulują się; stosowane są niezależnie na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 49a oraz pkt 4 ustawy o CIT.
Sprzedaż nieruchomości, w której obdarowany udział nabył poprzez darowiznę od małżonka, stanowi źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu, jeśli odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat od daty darowizny; koszty nabycia poniesione przez darczyńcę nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu.
Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur, które spełniają inne formalne wymogi przepisów podatkowych, mogą być podstawą do uznania wydatków nimi udokumentowanych za koszty uzyskania przychodów na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych.
Wartość roszczeń odszkodowawczych, z których dochodzenia zrezygnowano nie jest kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Natomiast wydatki związane z przygotowaniem nieruchomości do przekazania gminom mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile są definitywne i racjonalnie uzasadnione gospodarczo.
Koszty poniesione na studia w zakresie prawa, związane przyczynowo-skutkowo z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów, o ile mają na celu zwiększenie, zachowanie lub zabezpieczenie przychodów z tej działalności, a także nie są wymienione w katalogu wyłączeń art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Diety z tytułu podróży służbowej przedsiębiorcy prowadzącego działalność transportową mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w zakresie limitu diet przyznawanych pracownikom, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem bezpośredniego związku z działalnością gospodarczą.
Kosztem uzyskania przychodu są wydatki poniesione przez podatnika w celu osiągania, zachowania albo zabezpieczenia przychodów z działalności gospodarczej, o ile pozostają w związku przyczynowym z prowadzonym przedsiębiorstwem i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako wyłączone z opodatkowania.
Dodatkowe wpłaty dokonywane przez kredytodawców na Fundusz Wsparcia Kredytobiorców, zgodnie z ustawą o finansowaniu społecznościowym, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, jako koszty pośrednie, nie podlegające wyłączeniu z art. 16 ust. 1 pkt 76 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Zużycie surowców pochodzących z własnej produkcji rolnej w pozarolniczej działalności gospodarczej może być uznane za koszt uzyskania przychodów tej działalności, z wyceną według cen rynkowych, potwierdzoną dowodem wewnętrznym, oraz podziałem kosztów wspólnych zgodnie z proporcją przychodów.
Kosztami uzyskania przychodów mogą być wydatki dokumentowane fakturami wystawionymi bez użycia KSeF, o ile spełniają definicję z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, a w szczególności są związane z przychodami oraz właściwie udokumentowane, niezależnie od formy wystawionych faktur.
Zbycie wierzytelności poprzez faktoring generuje przychody i koszty uzyskania tego przychodu, które podlegają opodatkowaniu CIT, nie wpływając na dochód zwolniony z racji działalności w SSE; dochody te należy uwzględniać przy podziale kosztów w proporcji klucza przychodowego.