Środki otrzymane przez podatnika w wyniku zawarcia ugody, obejmujące zwrot nadpłaty kredytowej oraz dodatkowe ustępstwo, nie stanowią przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu, o ile nie powodują trwałego przyrostu majątkowego. Odsetki podlegają zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, a zwrot kosztów procesu nie jest opodatkowany.
Kwoty nadpłaty kredytu i dodatkowa, wypłacone na podstawie ugody z bankiem, jako zwrot poniesionych wydatków, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu. Odsetki od nadpłaty są przychodem, ale są zwolnione z opodatkowania. Zwroty kosztów procesu nie mają wpływu na wysokość przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zwrot nadpłaconych kwot z tytułu kredytu frankowego, jak i zwrot kosztów postępowania, nie stanowi przychodu dla podatnika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast połowa odsetek ustawowych za opóźnienie jest zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy.
Zwrot nadpłaty kredytu hipotecznego nie stanowi dla kredytobiorcy przychodu, natomiast odsetki ustawowe za opóźnienie mogą być kwalifikowane jako przychód podatkowy, z wyjątkiem sytuacji objęcia ich stosownym zwolnieniem podatkowym.
Zapłata przez bank kwoty 190.000,00 zł w ramach ugody, stanowiąca zwrot części rat kredytu, nie stanowi przychodu podatkowego i nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Zwrot nadpłaconych rat kredytowych oraz zwrot kosztów poniesionych na opłaty prawnicze i inne związane z umową kredytową, które nie przewyższają faktycznych wydatków, nie stanowi przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega opodatkowaniu.
Środki uzyskane z tytułu rozliczenia nieważnej umowy kredytu, w ramach kompensaty wierzytelności, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT. Podobnie, zwrot kosztów procesu nie tworzy obowiązku podatkowego, jeśli nie przekracza poniesionych wydatków. Zatem, nie ma obowiązku ich wykazywania w zeznaniu PIT.
Przewalutowanie kredytu waloryzowanego kursem waluty obcej na kredyt złotowy w wyniku ugody oraz związane z tym umorzenie części długu, nie powoduje powstania przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie stanowi realnego przysporzenia majątkowego.
Umorzona kwota kredytu hipotecznego, spełniająca przesłanki rozporządzenia Ministra Finansów o zaniechaniu poboru PIT, oraz zwrot nienależnie wpłaconych rat ani koszty procesu, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o PIT oraz są obojętne podatkowo.
Umorzenie kredytu konsolidacyjnego w części dotyczącej spłaty kredytu mieszkaniowego podlega zaniechaniu poboru podatku od dochodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń na podstawie rozporządzenia; inne umorzenia stanowią przychód podatkowy.
Zmienione zdarzenie prawne na skutek umowy ugody pozasądowej, polegające na umorzeniu kredytu hipotecznego oraz zwrocie kosztów procesu, spełnia kryteria pozwalające zastosować zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, a zwrot poniesionych kosztów nie stanowi przychodu. Interpretacja ta jest zgodna z art. 11 i 20 ustawy o PIT oraz rozporządzeniem z 11 marca 2022 r. Ministerstwa Finansów
Wypłaty z tytułu zwrotu kwot wynikających z ugody, które mają charakter restytucyjny, nie stanowią przychodu zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, a więc nie rodzą obowiązku podatkowego po stronie osób fizycznych.
Zwrot nadpłaconych rat kredytu, zwrot kosztów procesu oraz odsetki ustawowe z tytułu kredytów walutowych nie stanowią przychodu podatkowego po stronie kredytobiorcy; odsetki podlegają zwolnieniu podatkowemu, nie nakładając obowiązku informacyjnego na bank w kontekście PIT-11.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego w części przeznaczonej na cele mieszkaniowe korzysta z zaniechania poboru podatku, podczas gdy zwrot kosztów procesowych i nadpłaconych rat kredytu są neutralne podatkowo. Pozostała część umorzonego kredytu, wydatkowana na cele konsumpcyjne, podlega opodatkowaniu.
Kwoty zasądzone wyrokiem sądu, w tym odsetki i zwrot kosztów procesu, stanowią przychody z działalności gospodarczej, które u podatnika powstają z chwilą ich faktycznego otrzymania, uwzględniając odpowiednie przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie tzw. ulgi na złe długi. Ulga ta jest możliwa tylko przed uregulowaniem wierzytelności.
Zwrot otrzymanej kwoty od banku oraz kosztów sądowych, będący zwrotem poniesionych wydatków, nie stanowi przychodu podatkowego. Jednakże otrzymanie zwrotu odsetek podstawowych do ulgi odsetkowej rodzi obowiązek korekty ulgi poprzez doliczenie wcześniejszych odliczeń do dochodu w roku zwrotu.
Zawarcie porozumienia z bankiem, skutkujące wzajemnym zwrotem świadczeń z nieważnej umowy kredytowej, nie prowadzi do uzyskania przychodu opodatkowanego PIT, jako że ma charakter zwrotny. Odsetki za nieterminową wypłatę takiego zwrotu podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT, a zwrot kosztów procesu traktowany jest jako refundacja wydatków niepodlegających opodatkowaniu
Kwoty uzyskane w wyniku ugody z bankiem, wynikające z unieważnienia umowy kredytu hipotecznego, nie stanowią dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż mają charakter restytucyjny. Zwrot kosztów procesowych oraz odsetki za opóźnienie również nie stanowią przychodu podatkowego.
Umorzenie części kredytu hipotecznego stanowi przychód rozpoznawany podatkowo, chyba że może być objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego. Zwrot środków w ramach ugody, będący refundacją wydatków, nie stanowi przychodu podatkowego.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, od którego zaniechano poboru podatku pod warunkiem spełnienia wymogów z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów, poza kwotami związanymi z innymi wydatkami, np. ubezpieczeniami. Zwrot nadpłaty kredytu nie stanowi przychodu podatkowego.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego na cele mieszkaniowe podlega zaniechaniu poboru podatku w zakresie odpowiadającym celom mieszkaniowym, z wyłączeniem wydatków na miejsce postojowe i prowizje. Przewalutowanie kredytu oraz zwrot nadpłaconych rat i kosztów procesu są neutralne podatkowo.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, przy spełnieniu warunków określonych w rozporządzeniu Ministra Finansów, oraz zwrot środków w ramach ugody, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Sformułowane w ugodzie sądowej umorzenie zadłużenia kredytowego stanowi przychód podatkowy, jednakże na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów możliwe jest zaniechanie poboru tego podatku w przypadku spełnienia określonych warunków. Zwrot nadpłaconego kredytu oraz kosztów procesowych nie stanowi przychodu, jako że obejmują one jedynie zwrot poniesionych wcześniej wydatków.
Zwrot świadczenia nienależnego i pozostałych należności z nieważnej umowy kredytowej oraz zwrot kosztów procesu nie podlegają opodatkowaniu PIT jako przychody, będąc restytucją, a naliczone odsetki ustawowe korzystają ze zwolnienia podatkowego.