Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie, ujmująca różnicę pomiędzy ceną rynkową a ceną aukcyjną, stanowi dla wytwórcy energii odnawialnej koszt uzyskania przychodów, koszt ten należy rozpoznać po ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego.
Kwota stanowiąca Saldo Dodatnie w aukcyjnym systemie wsparcia OZE powinna zostać uznana za koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu okresu rozliczeniowego i otrzymaniu ostatecznego potwierdzenia jej wysokości od operatora.
Wydatki związane z działalnością bieżącą przedsiębiorstwa, takie jak podatki i ubezpieczenia, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów i podlegają rozliczeniu w dacie księgowego ujęcia. Odpisy na ZFŚS uznaje się za koszty podatkowe pod warunkiem faktycznego przekazania na rachunek funduszu.
Opłaty przyłączeniowe do sieci energetycznej, choć związane z inwestycją, nie zwiększają wartości początkowej środka trwałego, lecz stanowią koszty bieżącej działalności, ponoszone w celu zapewnienia dostaw energii i odliczane zgodnie z art. 15 ust. 4-4e ustawy o CIT.
Proporcjonalna alokacja kosztów pośrednich na podstawie art. 15 ust. 2-2b uCIT nie ma zastosowania do dywidend opodatkowanych zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zwolnionych bądź nie z opodatkowania, niezależnie od lokalizacji siedziby spółek dywidendotwórczych.
Na podmiot zobowiązany do rozpoznania przychodów podatkowych wskazuje data powstania przychodu i sukcesja praw podatkowych, przy czym spółka dzielona rozpoznaje przychody powstałe przed Dniem Wydzielenia, a spółka przejmująca - powstałe po tej dacie, zgodnie z art. 93c Ordynacji podatkowej.
Kwota Salda Dodatniego, będąca wynikiem sprzedaży energii OZE po cenie rynkowej przewyższającej cenę aukcyjną w systemie wsparcia, stanowi koszt uzyskania przychodu. Koszt ten należy rozpoznać w momencie ostatecznego rozliczenia 3-letniego okresu rozliczeniowego, na podstawie danych od Operatora, nie zaś według miesięcznych raportów.
Kwota Salda Dodatniego, ustalona po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, stanowi koszt uzyskania przychodu na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podlegając rozpoznaniu w dacie jej ujawnienia w księgach rachunkowych jako zobowiązanie wobec B.
Kwota Salda Dodatniego wynikająca z rozliczeń w aukcyjnym systemie wsparcia OZE, po zakończeniu trzyletniego okresu rozliczeniowego, stanowi koszt uzyskania przychodu w CIT, uznany w księgach rachunkowych jako zobowiązanie wobec Zarządcy Rozliczeń (B.), i kwalifikuje się jako koszt pośredni w rozumieniu ustawy o CIT.
Przychody uzyskane z przeniesienia praw do tokenów użytkowych na określony czas należy zaliczać do przychodów z innych źródeł, a nie do zysków kapitałowych, jako że nie spełniają one przesłanek wymiany według art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT. Wydatki na nabycie tokenów stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami, a więc potrącalne w dacie ich poniesienia
Wydatki na Prace Fit-out, związane z adaptacją wynajmowanych lokali dla potrzeb działalności gospodarczej, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT, podlegające rozliczeniu proporcjonalnie do okresu trwania umowy najmu.
Wydatki poniesione przez X sp. z o.o. na programy motywacyjne LTIP i IPO Bonus, obejmujące pracowników, menedżerów, franczyzobiorców i partnerów biznesowych, mogą zostać uznane jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiąc koszty pośrednie, niemające związku z przychodami z zysków kapitałowych.
Wydatki Okołotransakcyjne, jako koszty pośrednie uzyskania przychodów, powinny podlegać alokacji na dwa źródła przychodów – zyski kapitałowe oraz inne przychody – według proporcji przychodów, na podstawie klucza wskazanego w art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.
Wydatki spółki na składki ubezpieczenia na życie członków zarządu (będących wspólnikami) mogą być uznane za pośrednie koszty uzyskania przychodu, potrącalne w momencie poniesienia, o ile służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów, nie mając charakteru jednostronnego świadczenia (art. 15 ust. 1 i 4d u.p.d.o.p.).
Podatek u źródła zapłacony przez płatnika w wyniku korekty rozliczeń może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a jego ujęcie jako koszt pośredni następuje w momencie jego poniesienia, nawet przy braku klauzuli ubruttowienia w umowach.
Podatek u źródła zapłacony przez płatnika może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jeśli spełnia przesłanki art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, niezależnie od istnienia klauzuli ubruttowienia w umowie, a potrącenie tego kosztu następuje w dacie jego faktycznego poniesienia.
Otrzymując dywidendy od spółek zależnych, które są zwolnione z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 20 ust. 3 ustawy CIT, podatnik nie jest zobowiązany do proporcjonalnego przypisywania kosztów pośrednich do tych przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2-2b ustawy CIT, gdyż przychody te nie wiążą się z poniesieniem kosztów bezpośrednich.
Wynagrodzenie dodatnie typu earn-out w umowach sprzedaży udziałów kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d CIT. W zbyciu udziałów w celu umorzenia koszty nabycia są rozpoznawalne podatkowo, lecz strata nie jest generowana, niepowiązana z art. 12 ust. 4 pkt 3 CIT.
Wydatki pośrednie związane z reorganizacją mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem wypełnienia przesłanek art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, jednocześnie wydatki bezpośrednie związane z podwyższeniem kapitału zakładowego muszą być wyłączone z takich kosztów.
Wydatki na składki ubezpieczeniowe na życie wspólników nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie wykazano związku z uzyskiwanymi przez spółkę dochodami oraz nie zostały one określone w umowie spółki ani uchwale wspólników.
Odsetki, zarówno zapłacone, jak i skapitalizowane, stanowią na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych koszty uzyskania przychodów pośrednich, zaliczane do kosztów uzyskania przychodu w momencie ich zapłaty lub kapitalizacji, ze względu na ich charakter wynagrodzenia za udostępnienie kapitału.
Wydatki na remontowo-adaptacyjne prace Fit-Outu Wtórnego, służące dostosowaniu niezmiennie użytkowych lokali do potrzeb najemców, stanowią koszty pośrednie uzyskania przychodu w CIT, rozliczane jednorazowo w dacie ich poniesienia, bez zwiększania wartości początkowej nieruchomości.
W świetle ustawy o CIT, koszty zakupu części zamiennych nie związanych bezpośrednio z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia, tj. zaksięgowania, jako koszty uzyskania przychodów.
Koszty badań technicznych, będące kosztami pośrednimi, które skutkują dopuszczeniem urządzeń do użytku, są traktowane jako jednorazowe koszty uzyskania przychodów, uznawane w dacie ujęcia w księgach rachunkowych, a nie w dniu wykonania usługi.