Wydatki poniesione na Systemy IT mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów z zysków kapitałowych, nawet jeśli projekt zostanie zaniechany. Przy zróżnicowanym użyciu Systemów IT, koszty te należy rozdzielać w stosunku do przychodów z poszczególnych źródeł zgodnie z kluczem przychodowym.

Wydatki poniesione przez podatnika na współfinansowanie Inwestycji Drogowej, wpływające na zachowanie wartości inwestycyjnej należących do niego nieruchomości, mogą być zaliczone do pośrednich kosztów uzyskania przychodów na zasadzie art. 15 ustawy CIT w momencie ich poniesienia, ponieważ są niezbędne dla osiągnięcia i zabezpieczenia przyszłych przychodów.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Koszty prawne, doradcze i finansowe związane z nabyciem udziałów stanowią koszty pośrednie, które powinny być alokowane pomiędzy źródła przychodów z zysków kapitałowych oraz inne źródła przy zastosowaniu klucza przychodowego, za wyjątkiem sytuacji, gdy brak przychodów z zysków kapitałowych, co powoduje przypisanie kosztów do innych źródeł.

Wydatki poniesione na wtórne Fit-out należy traktować jako koszty pośrednie uzyskania przychodów. Powinny być zaliczane do kosztów w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, a nie proporcjonalnie do okresu obowiązywania umowy najmu.

Nakłady poniesione na remont donżonu mogą być uznane za koszty pośrednie, natomiast inwestycje zwiększające funkcjonalność zabytkowych budowli należy kwalifikować jako ulepszenie środka trwałego, które podlega szczególnym ograniczeniom dotyczącym amortyzacji z uwagi na dzieła sztuki, zgodnie z ustawą o CIT.

Wydatki ponoszone na pakiety medyczne dla współpracowników B2B nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, gdyż stanowią koszty reprezentacji zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

Koszty kredytu zaciągniętego na nabycie udziałów, niebędące wydatkami bezpośrednim, mogą być zaliczone jako pośrednie koszty uzyskania przychodów i alokowane proporcjonalnie do przychodów z różnych źródeł, stosownie do art. 15 ust. 1, 2 i 2b ustawy CIT.

Nie stanowi przychodu wypłacona cena za wierzytelności leasingowe na podstawie cesji, przychodem są opłaty leasingowe uznane w momentach ich wymagalności. Dyskonto jest kosztem uzyskania przychodów, potrącalne jednorazowo w momencie jego poniesienia.

Opłata wstępna w umowie leasingu operacyjnego samochodów osobowych stanowi koszt uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, potrącalny jednorazowo w dacie jego poniesienia, niezależnie od jej wysokości, o ile spełnia warunki definicji leasingu operacyjnego określone w ustawie o CIT.

Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.

Podatek u źródła, uiszczany z własnych środków przez płatnika w ramach mechanizmu "gross-up", stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz jest traktowany jako koszt pośredni, potrącalny w dacie jego poniesienia według art. 15 ust. 4d-e ustawy o CIT.

Wydatki na zakup i utrzymanie konia, poniesione przez spółkę w celu udziału w zawodach jeździeckich oraz jako element programu motywacyjnego dla pracowników, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, przy założeniu ich racjonalnego związku z przychodami spółki.

Świadczenie Earn-Out wypłacane w ramach realizacji zobowiązań kontraktowych związane jest z pośrednimi kosztami działalności operacyjnej, a nie nabyciem udziałów, co skutkuje jego ujęciem jako koszt uzyskania przychodów w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wydatki poniesione na remonty lokali użytkowych, jako koszty pośrednie, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4e i 4d ustawy o CIT, niezależnie od okresu, w jakim przyniosą potencjalne przychody.

Opłaty za niewykorzystane kredyty związane z inwestycjami mogą zwiększać wartość początkową środków trwałych, podczas gdy odsetki naliczane po ich przyjęciu są pośrednimi kosztami uzyskania przychodów potrącanymi w dacie ich zapłaty.

Kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są zarówno koszty bezpośrednio związane z przychodami, jak i koszty pośrednie, o ile spełniają kryteria związku z działalnością gospodarczą. Koszty bezpośrednie są potrącalne w roku, w którym osiągnięto przychody, natomiast koszty pośrednie w dacie ich poniesienia, chyba że obejmują okres dłuższy niż rok podatkowy

Zgodnie z art. 12 ust. 3j ustawy o CIT, zwrot niewykorzystanych środków prepaid na podstawie art. 331 PKE uprawnia do bieżącej korekty przychodów, a środki przekazane do UKE są kosztami uzyskania przychodów o charakterze pośrednim.

Wydatki na usługi doradcze poniesione przez podmiot w celu uczestnictwa w projekcie realizowanym przez jednostkę samorządu terytorialnego, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli przyczyniają się do zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów podatnika.

Opłaty przyłączeniowe ponoszone przy budowie farmy wiatrowej stanowią koszty bieżącej działalności potrącalne w dacie ich poniesienia, gdyż służą wyłącznie zasilaniu farmy i nie wpływają na wartość początkową środka trwałego, który stanowi farma wiatrowa, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a moment jego rozpoznania przypada na czas otrzymania ostatecznego rozliczenia od Zarządcy Rozliczeń, kończącego 3-letni okres rozliczeniowy.

Wydatki na Fit-Out i Cash Contribution należy korygować jako wynikłe z błędów rachunkowych lub oczywistych omyłek, poprzez retrospektywne rozliczenie w okresie, w którym pierwotnie rozpoznano te koszty, zgodnie z art. 15 ust. 4i ustawy o CIT, nie zaś jednorazowo w bieżącym okresie podatkowym.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.