Wpłaty dokonane przez wspólnika na kapitał rezerwowy spółki zależnej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż art. 16 ust. 1 pkt 53 ustawy wyłącza dopłaty z kosztów podatkowych, traktując je jako operacje kapitałowe, nie wpływają one na przychód podatkowy.

Wydatki związane z rachunkami powierniczymi, infrastrukturą i umowami deweloperskimi stanowią koszty bezpośrednie, uznawane w momencie uzyskania przychodu. Koszty marketingu i zarządzania sprzedażą to koszty pośrednie, rozliczane w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4-4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Wydatki związane z usługami doradztwa transakcyjnego mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów jako koszty pośrednie w podatku dochodowym od osób prawnych i powinny być przyporządkowane do źródeł przychodów innych niż zyski kapitałowe.

Dywidendy otrzymane od spółek zagranicznych, niezależnie od ich zwolnienia czy opodatkowania, nie powinny być uwzględniane przy alokacji kosztów pośrednich na podstawie art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT z uwagi na ich zryczałtowany i pasywny charakter dochodowy.

Wydatki około kredytowe związane z kredytami innymi niż na wypłatę dywidendy, stanowią koszty uzyskania przychodów potrącalne w dacie poniesienia. Wydatki dotyczące kredytu na wypłatę dywidendy są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu proporcjonalnie do wartości tego kredytu.

Opłaty za udzielenie gwarancji, które dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, nie mogą być rozpoznawane jednorazowo w dacie poniesienia, lecz wymagają alokacji proporcjonalnej zgodnie z okresem, na który gwarancje zostały udzielone.

Przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, niezależnie od ich reżimu podatkowego (zwolnienie czy opodatkowanie ryczałtowe), nie są uwzględniane w kalkulacji proporcji alokacji kosztów pośrednich zgodnie z art. 15 ust. 2, 2a i 2b ustawy o CIT, gdyż nie wpływają na opodatkowany dochód.

Wydatki na nabycie i naprawy części zamiennych oraz części zamiennych wchodzących w skład pakietów naprawczych, traktowane jako koszty pośrednie, są potrącalne w dacie ich poniesienia, tj. w dniu ujęcia w księgach rachunkowych, niezależnie od ich bilansowego rozliczenia i momentu faktycznego zużycia.

Informacje o Klientach, niekwalifikowane jako know-how w rozumieniu art. 16b ust. 1 pkt 7 ustawy CIT, stanowią koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z działalnością, potrącalne w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy CIT.

Koszty transakcyjne poniesione w celu nabycia udziałów lub akcji, niezrealizowane dotychczas, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami i powinny być alokowane do dochodów z zysków kapitałowych oraz innych źródeł przychodów według proporcji przychodów zgodnie z art. 15 ust. 2 w związku z ust. 2b ustawy o CIT.

Kwoty otrzymywane przez spółkę od zamawiającego z tytułu kosztów pośrednich, poniesionych w przedłużonym czasie realizacji umowy, stanowią wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz zamawiającego i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, przy spełnieniu przesłanek wzajemnych świadczeń wynikających z istniejącego stosunku prawnego.

Wydatki poniesione na Systemy IT mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów z zysków kapitałowych, nawet jeśli projekt zostanie zaniechany. Przy zróżnicowanym użyciu Systemów IT, koszty te należy rozdzielać w stosunku do przychodów z poszczególnych źródeł zgodnie z kluczem przychodowym.

Wydatki poniesione przez podatnika na współfinansowanie Inwestycji Drogowej, wpływające na zachowanie wartości inwestycyjnej należących do niego nieruchomości, mogą być zaliczone do pośrednich kosztów uzyskania przychodów na zasadzie art. 15 ustawy CIT w momencie ich poniesienia, ponieważ są niezbędne dla osiągnięcia i zabezpieczenia przyszłych przychodów.

Wydatki związane z kosztami obsługi długu (DSCR) oraz koszty obsługi specjalnego konta rezerwowego (DSRA), jak również związane z nimi odsetki, naliczone przed dniem oddania inwestycji do używania, stanowią koszty pośrednie (OPEX) zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT.

Koszty prawne, doradcze i finansowe związane z nabyciem udziałów stanowią koszty pośrednie, które powinny być alokowane pomiędzy źródła przychodów z zysków kapitałowych oraz inne źródła przy zastosowaniu klucza przychodowego, za wyjątkiem sytuacji, gdy brak przychodów z zysków kapitałowych, co powoduje przypisanie kosztów do innych źródeł.

Wydatki poniesione na wtórne Fit-out należy traktować jako koszty pośrednie uzyskania przychodów. Powinny być zaliczane do kosztów w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, a nie proporcjonalnie do okresu obowiązywania umowy najmu.

Nakłady poniesione na remont donżonu mogą być uznane za koszty pośrednie, natomiast inwestycje zwiększające funkcjonalność zabytkowych budowli należy kwalifikować jako ulepszenie środka trwałego, które podlega szczególnym ograniczeniom dotyczącym amortyzacji z uwagi na dzieła sztuki, zgodnie z ustawą o CIT.

Wydatki ponoszone na pakiety medyczne dla współpracowników B2B nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, gdyż stanowią koszty reprezentacji zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

Koszty kredytu zaciągniętego na nabycie udziałów, niebędące wydatkami bezpośrednim, mogą być zaliczone jako pośrednie koszty uzyskania przychodów i alokowane proporcjonalnie do przychodów z różnych źródeł, stosownie do art. 15 ust. 1, 2 i 2b ustawy CIT.

Nie stanowi przychodu wypłacona cena za wierzytelności leasingowe na podstawie cesji, przychodem są opłaty leasingowe uznane w momentach ich wymagalności. Dyskonto jest kosztem uzyskania przychodów, potrącalne jednorazowo w momencie jego poniesienia.

Opłata wstępna w umowie leasingu operacyjnego samochodów osobowych stanowi koszt uzyskania przychodów o charakterze pośrednim, potrącalny jednorazowo w dacie jego poniesienia, niezależnie od jej wysokości, o ile spełnia warunki definicji leasingu operacyjnego określone w ustawie o CIT.

Koszty finansowania dłużnego związane z nabyciem udziałów w spółkach, realizowane w ramach strategii ekspansji w systemie podatkowej grupy kapitałowej, należy uznać za pośrednie koszty uzyskania przychodów. Podlegają one alokacji do źródeł przychodów – zysków kapitałowych i operacyjnych – zgodnie z kluczem przychodowym z art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.

Podatek u źródła, uiszczany z własnych środków przez płatnika w ramach mechanizmu "gross-up", stanowi koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz jest traktowany jako koszt pośredni, potrącalny w dacie jego poniesienia według art. 15 ust. 4d-e ustawy o CIT.

Wydatki na zakup i utrzymanie konia, poniesione przez spółkę w celu udziału w zawodach jeździeckich oraz jako element programu motywacyjnego dla pracowników, stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, przy założeniu ich racjonalnego związku z przychodami spółki.