Opłata za zarządzanie portfelem inwestycyjnym, jako koszt pośredni, stanowi koszt uzyskania przychodu w zakresie proporcjonalnie do przychodów opodatkowanych według art. 30b Ustawy o PIT, pomniejszających dochód z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych zgodnie z metodą określoną w art. 22 ust. 3 tej ustawy.

Wydatki poniesione na usługi doradcze związane z nabyciem przedsiębiorstwa, które nie są niezbędne do przeprowadzenia transakcji, nie zwiększają ceny nabycia nabytego przedsiębiorstwa i mogą być ujmowane w kosztach uzyskania przychodów zgodnie z ogólnymi zasadami opodatkowania CIT. Interpretacja zgodna z art. 16g ust. 3 w zw. z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wynagrodzenia prowizyjne należne pośrednikom, mimo związku z działalnością Spółki, stanowią koszty pośrednie, gdyż brak bezpośredniego związku z konkretnymi przychodami podatkowymi; zatem są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Wydatki związane z remediacją gruntu ponoszone przez spółkę, nie będące kosztami bezpośrednio związanymi z przychodami, stanowią koszty pośrednie i mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d Ustawy o CIT.

Wydatki Pośrednie, związane z procesem podziału spółki, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, podczas gdy Wydatki Bezpośrednie, związane bezpośrednio z podwyższeniem kapitału zakładowego, muszą być wyłączone z takich kosztów.

Koszty poniesione na usługi doradcze związane z pozyskaniem nowego inwestora, jeżeli są racjonalnie uzasadnione, związane z działalnością gospodarczą i odpowiednio udokumentowane, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W przypadku umowy master franczyzy, wartość początkowa wiedzy przekazanej polskiej spółce franczyzobiorcy powinna zostać ustalona na podstawie ceny jednorazowej opłaty licencyjnej. Zmienne części opłaty uzależnione od przychodów nie mogą być włączone do wartości początkowej, lecz rozliczane jako koszty pośrednie według art. 16g ust. 14 ustawy o CIT.

Koszty finansowania dłużnego na nabycie akcji własnych od podmiotów niepowiązanych mogą stanowić koszty uzyskania przychodu pod warunkiem poszanowania limitów i nieprzeznaczenia na umorzenie akcji, przy czym alokacja do źródła przychodów powinna być ustalana indywidualnie zgodnie z rzeczywistym celem nabycia.

Koszty prowadzenia zagranicznego rachunku bankowego mogą stanowić koszt uzyskania przychodu tylko w zakresie, w jakim pozostają w bezpośrednim związku z przychodami z tytułu zbycia papierów wartościowych rozliczanych w danym roku podatkowym na podstawie art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Koszty ogólnoadministracyjne należy alokować do źródeł przychodów z zastosowaniem przychodowego klucza alokacji na podstawie art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT, jeżeli ich bezpośrednia alokacja nie jest możliwa; podział kosztów powinien być narastający dla całego roku podatkowego.

Wydatki ponoszone przez Spółkę z tytułu mechanizmu earn-out, w tym koszty weryfikacji i obsługi prawnej, w kontekście ustawy o CIT, winny być uznane za pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne w dacie ich poniesienia, jako że nie są to wydatki na nabycie akcji w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT.

Koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z działalnością są potrącalne w dniu ich faktycznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, co znajduje zastosowanie zgodnie z art. 15 ust. 4e Ustawy o CIT, niezależnie od rachunkowego przyporządkowania kosztu do wcześniejszego okresu rozliczeniowego.

Wydatki poniesione przez spółkę na składki ubezpieczenia na życie członka zarządu, będącego jednocześnie wspólnikiem, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jako pośrednie koszty podatkowe potrącalne w momencie ich poniesienia, pod warunkiem istnienia związku z działalnością gospodarczą spółki, zgodnie z art. 15 ust. 1 i art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie

Wydatki na Inwestycję ponoszone przez spółkę deweloperską w ramach przedsięwzięcia budowlanego uznaje się za koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, potrącalne w roku osiągnięcia przychodów ze sprzedaży inwestycji (art. 15 ust. 4 ustawy o CIT).

Wydatki na składki ubezpieczeniowe dla członków zarządu spółki, będących jednocześnie wspólnikami, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu, jeśli są związane z działalnością spółki i przyczyniają się do uzyskiwania przychodów. Składki te nie stanowią ukrytych zysków w systemie CIT estońskiego, o ile określone limity wynagrodzenia nie zostaną przekroczone.

Wynagrodzenie earn-out, nie stanowiące ceny nabycia ani warunkujące skuteczność nabycia udziałów, jest pośrednim kosztem uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, potrącalnym w dacie poniesienia, klasyfikowanym do przychodów operacyjnych, a nie zysków kapitałowych.

Wynagrodzenie z tytułu Rekompensaty stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów, potrącalny jednorazowo w dacie jego poniesienia, tj. dzień ujęcia w księgach rachunkowych na podstawie faktury. Nie stanowi korekty cen transferowych w rozumieniu art. 11e Ustawy o CIT.

Wydatki na zakup Certyfikatów CO2, pomimo ich związku z działalnością gospodarczą, stanowią koszty uzyskania przychodów pośrednio związane z przychodami i powinny być ujęte jako koszty w dacie zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, nie zaś w momencie umorzenia certyfikatów, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wydatki związane z remontem, mające na celu przywrócenie pierwotnych funkcji technicznych zapór wodnych, stanowią koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, o ile przywracają pierwotny stan obiektu bez zwiększenia jego wartości użytkowej.

Koszty związane z nabyciem udziałów służące rozwojowi działalności operacyjnej mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z działalności niestanowiącej zysków kapitałowych, jeśli nie są bezpośrednimi kosztami nabycia udziałów.

Jednorazowe wynagrodzenie zapłacone z tytułu wcześniejszego rozwiązania umowy najmu nie może być uznane za koszt uzyskania przychodów, gdyż nie spełnia przesłanek wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Koszty pośrednie, aby mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w CIT, powinny być potrącane w momencie faktycznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, niezależnie od ujęcia rachunkowego, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT.

Przychód z tytułu realizacji kontraktów długoterminowych powstaje z chwilą podpisania protokołu odbioru danego etapu, a zaliczki na poczet dostaw nie stanowią przychodu podatkowego, dopóki nie są zaliczone na poczet wykonanych prac. Koszty uzyskania przychodów mogą być proporcjonalnie rozliczane zgodnie z metodą uwzględniającą stopień realizacji kontraktu.