Działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do skorzystania z ulgi B+R na podstawie art. 18d tejże ustawy.

Wydatki ponoszone na leasing operacyjny samochodu elektrycznego wykorzystywanego do celów mieszanych, którego wartość nie przekracza 225 000 zł, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w 100%. Wydatki eksploatacyjne kwalifikują się do odliczenia w wysokości 75%, niezależnie od posiadania drugiego samochodu.

Zwrot wydatków z tytułu zatrudnienia pracowników IT, poniesionych w ramach wspólnego przedsięwzięcia, między Wnioskodawcą a spółką powiązaną, stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, gdyż istnieje bezpośredni związek świadczenia wzajemnego między stronami, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Działalność X sp. z o.o. prowadzona w ramach projektów, mająca na celu opracowywanie nowych produktów, stanowi działalność badawczo-rozwojową zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia kosztów kwalifikowanych na mocy art. 18d ust. 1 ustawy.

Koszty związane z wdrożeniem i realizacją programu motywacyjnego, w tym odkupu udziałów fantomowych, stanowią koszty uzyskania przychodów o charakterze pośrednim i operacyjnym. Przychody z tytułu zbycia udziałów fantomowych należy zaliczyć do przychodów z kapitałów pieniężnych, a nie operacyjnych.

Koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, obejmujące wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne, mogą być uznane za koszty kwalifikowane na potrzeby ulgi B+R, zgodnie z art. 18d ustawy o CIT, jeśli działalność spełnia kryteria twórczości, systematyczności oraz wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Status podatnika jako Centrum Badawczo-Rozwojowego oraz kategoria wielkości przedsiębiorstwa decydują o limitach kosztów kwalifikowanych w kontekście art. 18d ustawy o CIT. Przepisy te stosuje się od momentu, kiedy status CBR jest prawomocny i w roku poniesienia kosztów.

Wydatki poniesione na wynagrodzenia i usługi związane z bezpośrednią sprzedażą udziałów spółki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Natomiast wydatki związane z pośrednią sprzedażą udziałów poprzez jednego wspólnika nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów spółki.

Wydatki poniesione na egzamin radcowski oraz wpis na listę radców prawnych mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia kancelarii, pod warunkiem ich racjonalnego związku z gospodarczo uzasadnionymi przychodami.

Rozwój i wdrażanie rozwiązań informatycznych oraz sztucznej inteligencji w jednoosobowej działalności od lutego 2026 r. kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, której wydatki na sprzęt uznaje się za koszty B+R. Dochody z IP spełniające warunki ewidencyjne mogą być opodatkowane 5% stawką IP BOX.

Dotacja otrzymana z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 zwolniona jest z opodatkowania PIT, jednakże wydatki pokryte tą dotacją nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, wymagając korekty kosztów podatkowych, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o PIT.

Dochód osiągnięty z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w tym praw autorskich do programu komputerowego, wytworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką w wysokości 5%.

Działalność Wnioskodawcy przy tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej, umożliwiając zastosowanie preferencyjnej stawki 5% dla dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT. Warunkiem koniecznym jest spełnienie obowiązków ewidencyjnych i kontynuacja działalności w zgodzie z opisanymi warunkami.

Działalność badawczo-rozwojowa obejmuje twórczą, systematyczną działalność prowadzącą do zwiększenia zasobów wiedzy oraz tworzenia nowych zastosowań. Koszty projektów B+R mogą być uznane za koszty kwalifikowane, o ile wykazują bezpośredni związek z działalnością innowacyjną. Przekazywanie informacji handlowych nie spełnia kryteriów działalności B+R.

Wydatki ponoszone na najem części lokalu mieszkalnego będącego wyłączną własnością małżonki, z którą podatnik ma rozdzielność majątkową, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli są wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Dochody uzyskiwane z przeniesienia praw autorskich do programów komputerowych, jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej, mogą podlegać preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5%, jeśli spełniają one wymogi działalności badawczo-rozwojowej oraz są stosownie ewidencjonowane zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.

Straty z tytułu likwidacji lub sprzedaży nie w pełni amortyzowanych środków trwałych związanych z produkcją nierentownych grup produktów, które nie wynikają z zmiany rodzaju działalności, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów działalności pozastrefowej opodatkowanej na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT.

Otrzymana należność z tytułu sprzedaży wierzytelności w postaci zachowku stanowi przychód z praw majątkowych dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, podlegający wykazaniu w PIT-36. Koszty uzyskania przychodów nie obejmują równowartości należnego zachowku, jeśli brak jest udokumentowanych wydatków związanych z jego nabyciem.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Instytucja finansowa, uznana zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 7 Prawa bankowego, może kwalifikować przychody z umorzenia certyfikatów i wykupu obligacji jako przychody inne niż zyski kapitałowe w oparciu o art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie, jako koszt pośredni uzyskania przychodu, może zostać rozpoznane jako koszt w dacie jego ostatecznego potwierdzenia przez zarządcę rozliczeń po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, a nie w trakcie prowadzenia bieżących raportów do operatora.