Wniesienie wkładu przez cichego wspólnika do spółki o charakterze zwrotnym nie powoduje powstania przychodu podatkowego u wnioskodawcy, zaś wypłaty zysków wspólnikowi nie są kosztami uzyskania przychodu, gdyż stanowią realizację zobowiązania umowy spółki cichej.
Dochody osiągane przez wnioskodawcę ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do oprogramowania, wytworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5%, zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pod warunkiem prowadzenia odpowiedniej ewidencji.
Przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych, do wysokości przysługującej pracownikom, jeżeli wyjazd jest bezpośrednio związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Dowody księgowe, w tym imienne faktury pracowników zrefundowane przez spółkę, jeśli spełniają wymogi art. 15 ust. 1 CIT i są prawidłowo udokumentowane zgodnie z wymogami rachunkowości, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
Wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczą w zakresie wymiany walut wirtualnych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem istnienia związku przyczynowego z osiąganymi przychodami oraz właściwego udokumentowania, o ile nie są wyłączone z tych kosztów przez ustawę.
Koszty nabycia kryptowalut poniesione za granicą mogą być uznawane za koszty uzyskania przychodu po zmianie rezydencji na Polskę, pod warunkiem prawidłowego wykazania ich w pierwotnym zeznaniu PIT-38, a nadwyżka kosztów może być przenoszona na kolejne lata. Korekta zeznania jest zasada tylko, gdy istnieją błędy w pierwotnym zeznaniu.
Opłaty przyłączeniowe do sieci energetycznej, choć związane z inwestycją, nie zwiększają wartości początkowej środka trwałego, lecz stanowią koszty bieżącej działalności, ponoszone w celu zapewnienia dostaw energii i odliczane zgodnie z art. 15 ust. 4-4e ustawy o CIT.
Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z dobrowolnego umorzenia udziałów nabytych zarówno za wkład pieniężny, jak i niepieniężny, zastosowanie ma odpowiednia interpretacja przepisów ustaw o podatku dochodowym, które różnicują te koszty w zależności od sposobu nabycia, a w przypadku braku możliwości przypisania stosuje się zasadę FIFO.
Działalność Wnioskodawcy, opisana w stanie faktycznym, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, a koszty wynagrodzeń, materiałów i surowców powiązane z realizacją tej działalności mogą być zaliczone jako koszty kwalifikowane na mocy art. 18d ust. 2 powołanej ustawy.
Działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu ustawy o PIT, a uzyskiwane dochody mogą być opodatkowane preferencyjną stawką 5% zgodnie z przepisami IP Box, o ile spełnione są wymogi co do ewidencji i wskaźnika Nexus.
Kwota Salda Dodatniego, ustalona po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego w systemie OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu jako koszt pośredni na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Saldo Dodatnie uzyskane w ramach aukcyjnego systemu wsparcia OZE stanowi pośredni koszt uzyskania przychodów, ujmowany w księgach rachunkowych na podstawie ostatecznych danych po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego. Jest to koszt poniesiony w celu zabezpieczenia źródła przychodów podatnika.
Działalność Wnioskodawczyni w zakresie indywidualizacji metod diagnostycznych w weterynarii nie spełnia przesłanek działalności badawczo-rozwojowej określonej w art. 4a pkt 26–28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, co wyklucza możliwość skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej.
Wydatki poniesione przez Spółkę na podstawie umów leasingu, spełniających warunki leasingu finansowego, stanowią koszty kwalifikowane do wsparcia na nową inwestycję w formie zwolnienia podatkowego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, pod warunkiem kontynuacji zakupów leasingowych jako środków trwałych. Wydatki te obejmują wstępną opłatę leasingową, opłatę manipulacyjną, raty leasingowe i kwotę
Saldo Dodatnie, obliczone na zakończenie okresu rozliczeniowego na podstawie ostatecznych danych, stanowi koszt uzyskania przychodu, gdy wartość tego Salda zostanie ostatecznie potwierdzona i zaksięgowana. Moment ten determinowany jest zakończeniem trzyletniego okresu rozliczeniowego i nie może być uznany za koszt podatkowy przed jego zamknięciem.
Jednorazowe wynagrodzenie za użytkowanie gruntu niezbędnego do wytworzenia środka trwałego, stanowi element wartości początkowej tego środka zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, wpływając na amortyzację.
Wydatki związane ze studiami psychologicznymi, nie mające bezpośredniego wpływu na uzyskiwanie przychodów z działalności gospodarczej, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na gruncie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na ich osobisty charakter oraz brak wymogu ich poniesienia dla prowadzenia dotychczasowej działalności.
Saldo Dodatnie wynikające z rozliczeń w aukcyjnym systemie wsparcia OZE stanowi koszt uzyskania przychodu w dacie zaksięgowania w księgach rachunkowych, po ostatecznym potwierdzeniu wartości przez Operatora po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 15 ust. 1 i 4e ustawy o CIT.
Kwota salda dodatniego ponoszona przez wytwórcę energii OZE jest kosztem uzyskania przychodów rozpoznawanym w księgach rachunkowych po zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Saldo Dodatnie, wynikające z różnicy między rynkowymi a aukcyjnymi cenami energii, stanowi koszt uzyskania przychodów, przy czym rozpoznanie podatkowe powinno nastąpić po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego jako koszt pośredni związany z działalnością opartą na systemie wsparcia OZE.
Saldo Dodatnie wynikające z systemu wsparcia aukcyjnego OZE uznaje się za pośredni koszt uzyskania przychodu podatkowego, którego moment uznania przypada na koniec 3-letniego okresu rozliczeniowego, zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz ust. 4d ustawy o CIT, bazując na ostatecznym rozliczeniu sprzedaży energii elektrycznej.
Kwota Salda Dodatniego, jako koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, powinna być uznana za koszt podatkowy w momencie ostatecznego ustalenia jego wysokości po zakończeniu okresu rozliczeniowego w systemie wsparcia OZE.
Saldo Dodatnie, wynikające z różnicy między cenami rynkowymi a aukcyjnymi w kontekście energii elektrycznej OZE, stanowi dla Spółki koszt uzyskania przychodu (koszt pośredni), który należy rozpoznać po zakończeniu całego okresu rozliczeniowego, na podstawie ostatecznych danych Operatora.
Kwota Salda Dodatniego, będąca rezultatem różnic cenowych energii elektrycznej w systemie aukcyjnym OZE, stanowi koszt uzyskania przychodu dopiero po zakończeniu każdego okresu rozliczeniowego, gdy uzyskane są dane ostateczne i niezmienne od operatora X.