Działalność obejmująca budowę prototypów spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, jednakże do odliczenia kosztów w ramach ulgi badawczo-rozwojowej wymagane jest jednolite ujęcie tych kosztów w podatkowych kosztach uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 4a updop.
Działalność wnioskodawcy w zakresie budowy prototypu stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże niektóre wydatki związane z tą działalnością nie spełniają warunków do uznania ich za koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R ze względu na niewłaściwe zastosowanie różnych metod zaliczenia kosztów uzyskania przychodów.
Działalność Spółki w zakresie budowy prototypu stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jednakże odliczenie kosztów kwalifikowanych jest ograniczone jednorodnym rozliczeniem zgodnie z art. 15 ust. 4a ustawy CIT.
Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową w zakresie budowy prototypu w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jednakże formy rozliczania kosztów prac rozwojowych muszą być jednolite (według art. 15 ust. 4a) w ramach jednego projektu, co warunkuje możliwość skorzystania z ulgi B+R.
Działalność Wnioskodawcy w zakresie tworzenia prototypów spełnia warunki działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże, aby uznać koszty z nią związane za kwalifikowane, konieczne jest jednolite traktowanie tych kosztów w ramach metody jednej zrozumiale wybranej na podstawie art. 15 ust. 4a CIT.
Podatnicy mają prawo zwiększyć stawki amortyzacyjne dla pojazdów używanych intensywniej niż przeciętne, zgodnie z art. 22i ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT, jeśli wykorzystywane uprzywilejowaną działalność wykazuje intensywną eksploatację lub wymaga szczególnej sprawności technicznej.
Przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej jest zgodne z przepisami prawa podatkowego i rachunkowego, pod warunkiem spełnienia wymogów dotyczących autentyczności, integralności i dostępności, co umożliwia zaliczenie związanych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
Odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych sklasyfikowanych w grupie 1 KŚT mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu, nawet gdy dla celów bilansowych nieruchomość nie podlega amortyzacji, o ile nie są spełnione kumulatywne warunki ograniczenia z art. 15 ust. 6 ustawy CIT.
Dochód z przeniesienia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych, tworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5% zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT, przy spełnieniu wymogów prowadzenia szczegółowej ewidencji.
Wydatki związane z leasingiem i eksploatacją drugiego samochodu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 oraz art. 23 ust. 1 pkt 46a i 47a ustawy o PIT, przy spełnieniu odpowiednich warunków i z uwzględnieniem ustawowych ograniczeń.
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat z odpłatnego zbycia obligacji, jako wierzytelności, chyba że wierzytelność została wcześniej zarachowana jako przychód należny; art. 16 ust. 1 pkt 39 ustawy o CIT wyklucza pełne rozliczenie strat z takich transakcji w kosztach podatkowych.
Strata z odpłatnego zbycia obligacji, jako papierów wartościowych o charakterze dłużnym, nie jest kosztem uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych, chyba że wierzytelność wynikająca z obligacji była wcześniej zarachowana jako przychód należny.
Prowizje i opłaty platform płatniczych, jako związane ogólnie z działalnością gospodarczą, nie stanowią kosztów bezpośrednio związanych z działalnością badawczo-rozwojową i wytworzeniem kwalifikowanego IP, a tym samym nie mogą być uwzględniane we wskaźniku nexus przy wyliczaniu dochodu kwalifikowanego z IP BOX.
Wydatki poniesione na składki ubezpieczeniowe na życie członków zarządu mogą stanowić koszty uzyskania przychodów spółki, ponieważ pełnią funkcję zabezpieczającą i motywacyjną, oraz są wzajemnym świadczeniem związanym z wykonywaniem obowiązków zarządczych, nie stanowiąc przy tym świadczeń jednostronnych. Koszty te są potrącalne w momencie ich poniesienia jako koszty pośrednie według art. 15 ust. 4d
Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na usługi świadczone przez organizację zrzeszającą franczyzobiorców, w celu promocji działalności gospodarczej, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jeśli wykazany zostanie związek przyczynowy z osiąganiem przychodów i spełnione są przesłanki dotyczące charakteru, celu i dokumentacji wydatku.
Zawarcie ugody dokonującej potrącenia wzajemnych roszczeń oraz wypłaty przez bank określonych kwot na rzecz kredytobiorcy nie skutkuje powstaniem przychodu podatkowego po stronie kredytobiorcy, jeśli środki te stanowią zwrot własnych uprzednio przekazanych środków lub zwrot kosztów procesowych, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ponoszone przez wnioskodawcę opłaty marketingowe mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, jeśli mają charakter definitywny, są gospodarczo uzasadnione, związane z działalnością gospodarczą wnioskodawcy, właściwie udokumentowane i nieujęte w katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
Zwrot nadpłaconych rat i kosztów kredytu frankowego w wyniku ugody z bankiem nie stanowi przychodu podatkowego podlegającego PIT, lecz zwrot należności nienależnie pobranych. Natomiast odsetki ustawowe są przychodem zwolnionym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o PIT.
Opłaty marketingowe ponoszone przez Wnioskodawczynię w ramach umowy ze Związkiem można kwalifikować jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem ich udokumentowania oraz wykazania związku z przychodami z działalności gospodarczej.
Działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania i budowy maszyn stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy PIT, a wydatki na materiały i wynagrodzenia pracowników, mogą być uznane za koszty kwalifikowane, z wyłączeniem wynagrodzeń za usprawiedliwione nieobecności pracowników.
Spółka nieruchomościowa może zaliczać do kosztów uzyskania przychodu odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jeśli dla celów bilansowych nieruchomość nie stanowi środka trwałego, a tym samym odpisy te nie obciążają wyniku finansowego.
Przechowywanie w postaci elektronicznej skanów faktur, przy jednoczesnym zniszczeniu papierowych oryginałów, jest zgodne z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie pozbawia podatnika prawa do zaliczenia kosztów jako uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia wymogów dokumentacyjnych oraz zapewnienia organom podatkowym dostępu do tych skanów.
Działalność wnioskodawcy, obejmująca tworzenie i rozwijanie programów komputerowych jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej, spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej, co umożliwia zastosowanie 5% stawki podatku na podstawie art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT. Preferencja podatkowa IP BOX jest możliwa z uwagi na kreacyjny i systematyczny charakter działalności, wykluczając rutynowe
Wnioskodawca, stosując model sponsoringu właściwego z ekwiwalentnością świadczeń, ma prawo do ulgi z art. 18ee ustawy CIT w zakresie wydatków na sponsoring i rozliczeń royalties, pod warunkiem że świadczenia są wzajemne i równoważne. Ulga nie obejmuje rabatów redukujących przychody.