Działalność Wnioskodawcy w budowie prototypów jest działalnością badawczo-rozwojową, lecz koszty można jedynie odliczać, stosując jednolitą metodę dla całkowitych kosztów prac rozwojowych w ramach projektu.
Zwiększenie odpisu na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych ponad ustawowy limit, ustalone w regulaminie wynagradzania, stanowi koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem spełnienia ram zawartych w ustawie o CIT i ZFŚS.
Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na usługi marketingowe świadczone przez Związek są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jeśli spełniają przesłanki takich kosztów, i nie są równoznaczne ze składkami członkowskimi wyłączonymi z kosztów uzyskania przychodów.
Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na rzecz Związku na kampanie promocyjne sieci B mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu, gdyż nie zostały wymienione w art. 23 ustawy o PIT jako składki członkowskie, a spełniają przesłanki racjonalnego i celowego działania w celu osiągnięcia przychodów przewidziane w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
Przychody z odsetek od weksli kwalifikowane są jako przychody z zysków kapitałowych, podczas gdy odsetki od pożyczek, niebędące partycypacyjnymi, zaliczane są do przychodów z innych źródeł. Koszty związane z uzyskiwaniem takich przychodów wymagają stosowania proporcji podziału zgodnie z ustawą CIT.
Opłaty marketingowe, ponoszone przez podatnika w związku z usługami reklamowymi świadczonymi na jego rzecz, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli spełniają warunki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, tj. pozostają w adekwatnym związku przyczynowym z generowaniem przychodów działalności gospodarczej.
Działalność polegająca na projektowaniu i budowaniu maszyn oraz linii technologicznych o charakterze twórczym i systematycznym kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, umożliwiając korzystanie z ulgi B+R.
Zwroty uzyskane z tytułu zawartej ugody oraz kosztów zastępstwa procesowego nie stanowią przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzą do realnego przysporzenia majątkowego podatnika, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Działalność w zakresie budowy prototypów spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Niemniej, koszty surowców, wynagrodzeń i odpisów amortyzacyjnych związanych z takimi projektami nie mogą być uznane za koszty kwalifikowane ulgi B+R, jeśli w rozliczeniu łączone są różne metody ujmowania kosztów zgodnie z art. 15 ust. 4a CIT.
Działalność badawczo-rozwojowa w zakresie budowy prototypu może być uznana za kwalifikującą się do ulgi B+R, pod warunkiem spełnienia wymogów jednolitego ujmowania kosztów kwalifikowanych według art. 15 ust. 4a i art. 18d ustawy CIT.
Działalność wnioskodawcy w zakresie projektowania i budowy prototypów kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT; jednakże, dla celów ulgi badawczo-rozwojowej, koszty projektów muszą być rozliczane jako koszty uzyskania przychodów w sposób jednolity wg metody wskazanej w art. 15 ust. 4a ustawy CIT.
Działalność wnioskodawcy związana z budową prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej art. 4a pkt 26 CIT, lecz kwalifikowane odliczenia podatkowe muszą być jednolite w ramach projektu, co wyklucza mieszanie metod amortyzacyjnych dla poszczególnych kosztów.
Działalność Spółki związana z budową Prototypu spełnia przesłanki prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT, lecz ujmowanie kosztów prac badawczo-rozwojowych musi być jednolite dla celów podatkowych, a zastosowanie ulg na B+R wymaga spełnienia warunku jednolitego ich rozliczenia.
Działalność polegająca na budowie prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jednakże koszty tego projektu nie stanowią kosztów kwalifikowanych do ulgi B+R, gdyż zastosowano niewłaściwe zasady rozliczania podatkowego w ramach jednego projektu.
Zwrot pracownikom kosztów parkingowych i za przejazdy drogami płatnymi w czasie podróży służbowej, nie wliczany do kilometrówki, stanowi przychód zwolniony z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy PIT, zwalniając płatnika z obowiązków płatniczych względem tych kosztów.
Działalność Wnioskodawcy w zakresie budowy prototypów spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej. Jednakże Wnioskodawca nie może odliczać kosztów kwalifikowanych w małej projektów (materiały, wynagrodzenia) w różnych proporcjach i metodach zgodnie z art. 15 ust. 4a CIT. Tylko spełnienie jednolitej metody rozliczania kosztów umożliwia ulgę B+R.
Działalność polegająca na budowie prototypów maszyn i urządzeń może być uznana za działalność badawczo-rozwojową kwalifikującą do ulgi B+R, jeśli jest podejmowana systematycznie, w sposób twórczy, jednakże różne metody księgowe stosowane do rozliczenia kosztów uniemożliwiają pełne skorzystanie z ulgi na jednym projekcie.
Wydatki na Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością gastronomiczną, udokumentowane fakturą VAT i niebędące składkami członkowskimi, mogą być zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów, jeżeli spełniają przy tym kryterium związku z przychodami oraz pozostają w granicach określonych w art. 22 ust. 1 ustawy PIT.
Działalność Spółki w zakresie budowy prototypu jest działalnością badawczo-rozwojową, jednakże koszty kwalifikowane muszą być jednolicie ujęte w kosztach uzyskania przychodów; ich różne ujmowanie w jednym projekcie uniemożliwia skorzystanie z ulgi B+R.
Działalność obejmująca budowę prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Jednakże, aby wydatki związane z taką działalnością mogły być uznane za koszty kwalifikowane, ich rozliczanie musi być dokonane w sposób jednolity dla całego projektu prac rozwojowych.
Realizacja Projektu UE 1 i UE 2 spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia związanych z nimi odpisów amortyzacyjnych, proporcjonalnie do wkładu własnego Spółki, zgodnie z art. 18d ust. 2a i 3 ustawy o CIT.
Wydatek poniesiony na polisę ubezpieczeniową dla prokurenta stanowi koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli wykazano związek wydatku z przychodami z działalności gospodarczej poprzez zabezpieczenie źródła przychodów.
Wydatki ponoszone na zakup kosmetyków do makijażu oraz biżuterii ezoterycznej, mające charakter reprezentacyjny i służące kreowaniu wizerunku przedsiębiorcy, nie mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów na gruncie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Koszty materiału złomowanego, związane z przychodami z odpadu produkcyjnego, powinny być przypisane do działalności pozastrefowej, co implikuje konieczność korekty zeznań CIT-8. Zwolnieniem podatkowym objęte są tylko dochody z działalności określonej w zezwoleniu SSE.