Opłaty marketingowe ponoszone przez franczyzobiorców na rzecz Związku za usługi reklamowe i marketingowe mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem istnienia adekwatnego związku przyczynowego z uzyskaniem przychodu i odpowiedniego udokumentowania, nie będąc przy tym uznawane za składki członkowskie wyłączone z kosztów podatkowych.

Wydatki związane z mechanizmem earn-out, jako składające się na ostateczną cenę nabycia udziałów, nie mogą być zaliczane jako koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, lecz dopiero przy zbyciu udziałów, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT.

Jednorazowe świadczenie pieniężne wypłacone byłemu pracownikowi na mocy ugody sądowej, związane z zakończeniem stosunku pracy, nie może być uznane za koszt uzyskania przychodów. Wydatek ten nie spełnia wymogu celowości zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie jest nakierowany na uzyskanie, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów Spółki.

Kiedy pojazd, choć oznaczony jako specjalny - karetka sanitarna, nie spełnia warunków dla pojazdu specjalnego w rozumieniu art. 5a pkt 19a lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy stosować wobec niego ograniczenia z art. 23 ust. 1 pkt 47a tej ustawy dotyczące rozliczania opłat leasingowych.

Potrącenie wzajemnych roszczeń oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego na podstawie ugody z bankiem nie prowadzą do powstania przychodu podatkowego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako że nie występuje trwałe i definitywne przysporzenie majątkowe po stronie podatnika.

Amortyzacji na zasadzie odpisów podatkowych nie podlegają budynki sklasyfikowane jako mieszkalne według pozwolenia na budowę, nawet jeśli w rzeczywistości pełnią funkcję biurową, co wyklucza uznanie ich jako koszt uzyskania przychodu w działalności gospodarczej.

Wydatek na kurs prawa jazdy kat. C+E dla osoby nieformalnie i incydentalnie współpracującej z przedsiębiorstwem, bez wykazania bezpośredniego przyczynowo-skutkowego związku z przychodami, nie może być uznany za koszt uzyskania przychodów.

Wynagrodzenie należne SAWP za bezumowne korzystanie z praw autorskich, zgodnie z umową zawartą z mocą wsteczną, stanowi koszt uzyskania przychodów A. Sp. z o.o., gdyż służy zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Objęcie udziałów w kapitale zakładowym spółki poniżej wartości rynkowej w ramach planu opcyjnego przez menedżera generuje przychód ze stosunku pracy w momencie ich objęcia, równy różnicy między wartością rynkową a ceną nabycia, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na nabycie Materiałów Produkcyjnych i Remontowych przez spółkę, zgodnie z ustawą o CIT, uznaje się za pośrednie koszty uzyskania przychodów, zaliczane do kosztów podatkowych w dacie ich ujęcia w księgach rachunkowych, co umożliwia dokonanie korekty tych kosztów do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Wydatki na opłaty marketingowe mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, o ile poniesione są w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, są definitywne, dokumentowane fakturami VAT i nie mieszczą się w katalogu wyłączeń zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.

Wydatki poniesione na kurs programowania, który rozszerza kompetencje i umiejętności podatnika w prowadzonej działalności gospodarczej, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile istnieje związek przyczynowo-skutkowy z podjętymi działaniami biznesowymi.

Opłaty marketingowe uiszczane za konkretne usługi promocyjne świadczone przez związek pracodawców na rzecz przedsiębiorcy mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia przesłanek art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i właściwego udokumentowania, gdyż nie mają charakteru składki członkowskiej.

Wydatek na okulary do bliży z filtrem nie stanowi kosztu uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, gdyż ma charakter osobisty, a nie jest ukierunkowany na uzyskanie przychodu.

Działalność wnioskodawcy w zakresie budowy prototypu stanowi działalność badawczo-rozwojową, spełniając definicję zawartą w art. 4a pkt 26) ustawy o CIT. Niemniej, brak jednolitego podejścia do rozliczeń kosztów uniemożliwia uznanie części z nich za koszty kwalifikowane w świetle ulgi B+R.

Działalność Wnioskodawcy w budowie prototypów jest działalnością badawczo-rozwojową, lecz koszty można jedynie odliczać, stosując jednolitą metodę dla całkowitych kosztów prac rozwojowych w ramach projektu.

Zwiększenie odpisu na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych ponad ustawowy limit, ustalone w regulaminie wynagradzania, stanowi koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem spełnienia ram zawartych w ustawie o CIT i ZFŚS.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na usługi marketingowe świadczone przez Związek są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jeśli spełniają przesłanki takich kosztów, i nie są równoznaczne ze składkami członkowskimi wyłączonymi z kosztów uzyskania przychodów.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na rzecz Związku na kampanie promocyjne sieci B mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu, gdyż nie zostały wymienione w art. 23 ustawy o PIT jako składki członkowskie, a spełniają przesłanki racjonalnego i celowego działania w celu osiągnięcia przychodów przewidziane w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Przychody z odsetek od weksli kwalifikowane są jako przychody z zysków kapitałowych, podczas gdy odsetki od pożyczek, niebędące partycypacyjnymi, zaliczane są do przychodów z innych źródeł. Koszty związane z uzyskiwaniem takich przychodów wymagają stosowania proporcji podziału zgodnie z ustawą CIT.

Działalność polegająca na projektowaniu i budowaniu maszyn oraz linii technologicznych o charakterze twórczym i systematycznym kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, umożliwiając korzystanie z ulgi B+R.

Opłaty marketingowe, ponoszone przez podatnika w związku z usługami reklamowymi świadczonymi na jego rzecz, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli spełniają warunki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, tj. pozostają w adekwatnym związku przyczynowym z generowaniem przychodów działalności gospodarczej.

Zwroty uzyskane z tytułu zawartej ugody oraz kosztów zastępstwa procesowego nie stanowią przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzą do realnego przysporzenia majątkowego podatnika, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Działalność w zakresie budowy prototypów spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Niemniej, koszty surowców, wynagrodzeń i odpisów amortyzacyjnych związanych z takimi projektami nie mogą być uznane za koszty kwalifikowane ulgi B+R, jeśli w rozliczeniu łączone są różne metody ujmowania kosztów zgodnie z art. 15 ust. 4a CIT.