Wynagrodzenie należne SAWP za bezumowne korzystanie z praw autorskich, zgodnie z umową zawartą z mocą wsteczną, stanowi koszt uzyskania przychodów A. Sp. z o.o., gdyż służy zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Wydatki na nabycie Materiałów Produkcyjnych i Remontowych przez spółkę, zgodnie z ustawą o CIT, uznaje się za pośrednie koszty uzyskania przychodów, zaliczane do kosztów podatkowych w dacie ich ujęcia w księgach rachunkowych, co umożliwia dokonanie korekty tych kosztów do czasu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Wydatki na opłaty marketingowe mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, o ile poniesione są w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, są definitywne, dokumentowane fakturami VAT i nie mieszczą się w katalogu wyłączeń zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT.

Zwiększenie odpisu na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych ponad ustawowy limit, ustalone w regulaminie wynagradzania, stanowi koszt uzyskania przychodu, pod warunkiem spełnienia ram zawartych w ustawie o CIT i ZFŚS.

Działalność wnioskodawcy w zakresie budowy prototypu stanowi działalność badawczo-rozwojową, spełniając definicję zawartą w art. 4a pkt 26) ustawy o CIT. Niemniej, brak jednolitego podejścia do rozliczeń kosztów uniemożliwia uznanie części z nich za koszty kwalifikowane w świetle ulgi B+R.

Działalność Wnioskodawcy w budowie prototypów jest działalnością badawczo-rozwojową, lecz koszty można jedynie odliczać, stosując jednolitą metodę dla całkowitych kosztów prac rozwojowych w ramach projektu.

Wydatek na okulary do bliży z filtrem nie stanowi kosztu uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, gdyż ma charakter osobisty, a nie jest ukierunkowany na uzyskanie przychodu.

Wydatki poniesione na kurs programowania, który rozszerza kompetencje i umiejętności podatnika w prowadzonej działalności gospodarczej, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile istnieje związek przyczynowo-skutkowy z podjętymi działaniami biznesowymi.

Opłaty marketingowe uiszczane za konkretne usługi promocyjne świadczone przez związek pracodawców na rzecz przedsiębiorcy mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, pod warunkiem spełnienia przesłanek art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i właściwego udokumentowania, gdyż nie mają charakteru składki członkowskiej.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na usługi marketingowe świadczone przez Związek są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, jeśli spełniają przesłanki takich kosztów, i nie są równoznaczne ze składkami członkowskimi wyłączonymi z kosztów uzyskania przychodów.

Opłaty marketingowe ponoszone przez podatnika na rzecz Związku na kampanie promocyjne sieci B mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu, gdyż nie zostały wymienione w art. 23 ustawy o PIT jako składki członkowskie, a spełniają przesłanki racjonalnego i celowego działania w celu osiągnięcia przychodów przewidziane w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Przychody z odsetek od weksli kwalifikowane są jako przychody z zysków kapitałowych, podczas gdy odsetki od pożyczek, niebędące partycypacyjnymi, zaliczane są do przychodów z innych źródeł. Koszty związane z uzyskiwaniem takich przychodów wymagają stosowania proporcji podziału zgodnie z ustawą CIT.

Opłaty marketingowe, ponoszone przez podatnika w związku z usługami reklamowymi świadczonymi na jego rzecz, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeśli spełniają warunki art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, tj. pozostają w adekwatnym związku przyczynowym z generowaniem przychodów działalności gospodarczej.

Działalność polegająca na projektowaniu i budowaniu maszyn oraz linii technologicznych o charakterze twórczym i systematycznym kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, umożliwiając korzystanie z ulgi B+R.

Działalność w zakresie budowy prototypów spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej z art. 4a pkt 26 ustawy CIT. Niemniej, koszty surowców, wynagrodzeń i odpisów amortyzacyjnych związanych z takimi projektami nie mogą być uznane za koszty kwalifikowane ulgi B+R, jeśli w rozliczeniu łączone są różne metody ujmowania kosztów zgodnie z art. 15 ust. 4a CIT.

Działalność badawczo-rozwojowa w zakresie budowy prototypu może być uznana za kwalifikującą się do ulgi B+R, pod warunkiem spełnienia wymogów jednolitego ujmowania kosztów kwalifikowanych według art. 15 ust. 4a i art. 18d ustawy CIT.

Zwroty uzyskane z tytułu zawartej ugody oraz kosztów zastępstwa procesowego nie stanowią przychodu podatkowego, gdyż nie prowadzą do realnego przysporzenia majątkowego podatnika, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Działalność wnioskodawcy w zakresie projektowania i budowy prototypów kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT; jednakże, dla celów ulgi badawczo-rozwojowej, koszty projektów muszą być rozliczane jako koszty uzyskania przychodów w sposób jednolity wg metody wskazanej w art. 15 ust. 4a ustawy CIT.

Działalność Spółki związana z budową Prototypu spełnia przesłanki prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy CIT, lecz ujmowanie kosztów prac badawczo-rozwojowych musi być jednolite dla celów podatkowych, a zastosowanie ulg na B+R wymaga spełnienia warunku jednolitego ich rozliczenia.

Działalność polegająca na budowie prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 4a pkt 26 ustawy CIT, jednakże koszty tego projektu nie stanowią kosztów kwalifikowanych do ulgi B+R, gdyż zastosowano niewłaściwe zasady rozliczania podatkowego w ramach jednego projektu.

Zwrot pracownikom kosztów parkingowych i za przejazdy drogami płatnymi w czasie podróży służbowej, nie wliczany do kilometrówki, stanowi przychód zwolniony z PIT na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a ustawy PIT, zwalniając płatnika z obowiązków płatniczych względem tych kosztów.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie budowy prototypów spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej. Jednakże Wnioskodawca nie może odliczać kosztów kwalifikowanych w małej projektów (materiały, wynagrodzenia) w różnych proporcjach i metodach zgodnie z art. 15 ust. 4a CIT. Tylko spełnienie jednolitej metody rozliczania kosztów umożliwia ulgę B+R.

Działalność polegająca na budowie prototypów maszyn i urządzeń może być uznana za działalność badawczo-rozwojową kwalifikującą do ulgi B+R, jeśli jest podejmowana systematycznie, w sposób twórczy, jednakże różne metody księgowe stosowane do rozliczenia kosztów uniemożliwiają pełne skorzystanie z ulgi na jednym projekcie.

Działalność wnioskodawcy związana z budową prototypu spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej art. 4a pkt 26 CIT, lecz kwalifikowane odliczenia podatkowe muszą być jednolite w ramach projektu, co wyklucza mieszanie metod amortyzacyjnych dla poszczególnych kosztów.