Zwrot wydatków z tytułu zatrudnienia pracowników IT, poniesionych w ramach wspólnego przedsięwzięcia, między Wnioskodawcą a spółką powiązaną, stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, gdyż istnieje bezpośredni związek świadczenia wzajemnego między stronami, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, obejmujące wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne, mogą być uznane za koszty kwalifikowane na potrzeby ulgi B+R, zgodnie z art. 18d ustawy o CIT, jeśli działalność spełnia kryteria twórczości, systematyczności oraz wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Status podatnika jako Centrum Badawczo-Rozwojowego oraz kategoria wielkości przedsiębiorstwa decydują o limitach kosztów kwalifikowanych w kontekście art. 18d ustawy o CIT. Przepisy te stosuje się od momentu, kiedy status CBR jest prawomocny i w roku poniesienia kosztów.

Wydatki poniesione na wynagrodzenia i usługi związane z bezpośrednią sprzedażą udziałów spółki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Natomiast wydatki związane z pośrednią sprzedażą udziałów poprzez jednego wspólnika nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów spółki.

Rozwój i wdrażanie rozwiązań informatycznych oraz sztucznej inteligencji w jednoosobowej działalności od lutego 2026 r. kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa, której wydatki na sprzęt uznaje się za koszty B+R. Dochody z IP spełniające warunki ewidencyjne mogą być opodatkowane 5% stawką IP BOX.

Dotacja otrzymana z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 zwolniona jest z opodatkowania PIT, jednakże wydatki pokryte tą dotacją nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, wymagając korekty kosztów podatkowych, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o PIT.

Wydatki poniesione na egzamin radcowski oraz wpis na listę radców prawnych mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu z działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia kancelarii, pod warunkiem ich racjonalnego związku z gospodarczo uzasadnionymi przychodami.

Dochód osiągnięty z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w tym praw autorskich do programu komputerowego, wytworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką w wysokości 5%.

Działalność badawczo-rozwojowa obejmuje twórczą, systematyczną działalność prowadzącą do zwiększenia zasobów wiedzy oraz tworzenia nowych zastosowań. Koszty projektów B+R mogą być uznane za koszty kwalifikowane, o ile wykazują bezpośredni związek z działalnością innowacyjną. Przekazywanie informacji handlowych nie spełnia kryteriów działalności B+R.

Działalność Wnioskodawcy przy tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej, umożliwiając zastosowanie preferencyjnej stawki 5% dla dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT. Warunkiem koniecznym jest spełnienie obowiązków ewidencyjnych i kontynuacja działalności w zgodzie z opisanymi warunkami.

Wydatki ponoszone na najem części lokalu mieszkalnego będącego wyłączną własnością małżonki, z którą podatnik ma rozdzielność majątkową, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli są wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.

Straty z tytułu likwidacji lub sprzedaży nie w pełni amortyzowanych środków trwałych związanych z produkcją nierentownych grup produktów, które nie wynikają z zmiany rodzaju działalności, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów działalności pozastrefowej opodatkowanej na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT.

Dochody uzyskiwane z przeniesienia praw autorskich do programów komputerowych, jako kwalifikowane prawa własności intelektualnej, mogą podlegać preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5%, jeśli spełniają one wymogi działalności badawczo-rozwojowej oraz są stosownie ewidencjonowane zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.

Otrzymana należność z tytułu sprzedaży wierzytelności w postaci zachowku stanowi przychód z praw majątkowych dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, podlegający wykazaniu w PIT-36. Koszty uzyskania przychodów nie obejmują równowartości należnego zachowku, jeśli brak jest udokumentowanych wydatków związanych z jego nabyciem.

Saldo Dodatnie, jako koszt pośredni uzyskania przychodu, może zostać rozpoznane jako koszt w dacie jego ostatecznego potwierdzenia przez zarządcę rozliczeń po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, a nie w trakcie prowadzenia bieżących raportów do operatora.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Instytucja finansowa, uznana zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 7 Prawa bankowego, może kwalifikować przychody z umorzenia certyfikatów i wykupu obligacji jako przychody inne niż zyski kapitałowe w oparciu o art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.

Zawarcie ugody zwracającej nadpłacone raty kredytowe, ubezpieczenia i koszty procesowe nie skutkuje powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż stanowi zwrot własnych środków, a odsetki za opóźnienie i zwrot kosztów procesowych są zwolnione z opodatkowania, o ile nie przewyższają poniesionych wydatków.

Saldo Dodatnie powstałe w systemie aukcyjnym OZE podlega uznaniu za koszt uzyskania przychodu w momencie jego ostatecznego ujawienia po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zgodnie z przepisami ustawy o CIT.

Kwota Salda Dodatniego, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, stanowi dla wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów, ujmowany w księgach po ostatecznym rozliczeniu trzyletnim okresie, jako koszt pośredni, nie bezpośredni. Organ zaakceptował tę interpretację, uznając stanowisko za prawidłowe.

W zakresie kosztów uzyskania przychodu, Saldo Dodatnie użytkowane przez Wytwórcę energii z OZE powinno być uznane za koszt pośredni ponoszony w momencie jego księgowego ujęcia jako zobowiązanie wobec ZR, na podstawie ostatecznego potwierdzenia wysokości przez ZR po zakończeniu każdego 3-letniego okresu rozliczeniowego.