Działalność wnioskodawcy oparta na modelu dropshippingu stanowi odpłatną dostawę towarów, której miejsce opodatkowania znajduje się w kraju trzecim. Tym samym czynności te nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, a wnioskodawca nie jest zobowiązany do prowadzenia ewidencji sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej.

Dostawa towarów realizowana przez wnioskodawcę w ramach modelu dropshipping nie stanowi ułatwiania dostawy w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT. Miejscem opodatkowania dostawy jest miejsce rozpoczęcia transportu, co wyłącza obowiązek ewidencjonowania na kasie fiskalnej w Polsce. Transakcje te są opodatkowane poza terytorium UE.

Uniwersytet zobowiązany jest do rozpoznania importu usług na podstawie art. 28b ust. 1 oraz art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT jako usługobiorca z siedzibą w Polsce, co podlega opodatkowaniu VAT-em na przewidzianych zasadach.

W transakcji nabycia i sprzedaży ropy naftowej transportowanej rurociągiem, z zastosowaniem formuły Incoterms 2000 DAF, miejscem opodatkowania VAT nie jest Polska, gdyż transport rozpoczyna się i kończy poza jej granicami, a towar nie jest dopuszczany do obrotu na terenie kraju.

Podatnikowi, który importuje pojazd używany do celów mieszanych (prywatnych i gospodarczych), przysługuje prawo do odliczenia 50% kwoty VAT naliczonego z tytułu takiego importu, zgodnie z art. 86a ust. 1 i 2 ustawy o VAT, pod warunkiem wypełnienia wynikających z decyzji organu celnego zobowiązań podatkowych.

Import towarów na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w przesyłkach wysyłanych z państw trzecich do osób fizycznych przebywających w innych krajach członkowskich UE podlega zwolnieniu z VAT, pod warunkiem spełnienia kryteriów z art. 52 ustawy o VAT, zgodnie z dyrektywą 2006/112/WE oraz dyrektywą 2006/79/WE.

Spółka nie jest uprawniona do zastosowania stawki 0% VAT dla usług transportu towarów poza terytorium kraju w przypadku braku dokumentu potwierdzającego wliczenie wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu, zgodnie z art. 83 ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT.

Przelew wierzytelności na rzecz podmiotu zagranicznego w zamian za wynagrodzenie stanowi usługę finansową podlegającą opodatkowaniu VAT w Polsce jako import usług, o ile zapewnia zbywcy środki pieniężne oraz przenosi ryzyko ich dochodzenia na nabywcę.

Spółka, która dokonuje wstecznej rejestracji dla celów VAT w Polsce, jest zobowiązana do korekty wcześniejszych rozliczeń, nawet jeśli były one pierwotnie objęte mechanizmem odwrotnego obciążenia; wsteczna rejestracja zmienia bowiem obowiązki podatkowe przewidziane pierwotnie dla nabywcy.

Przywóz komponentów Farmy Wiatrowej spoza UE na teren WSE nie stanowi importu towarów na terytorium kraju w rozumieniu ustawy o VAT, nie występuje bowiem dług celny. Dostawy komponentów z UE na WSE podlegają procedurom WNT, umożliwiając prawo do odliczenia VAT, gdy towary są przeznaczone do działalności opodatkowanej, a WSE uznawane jest za terytorium kraju dla celów VAT.

Podatnik importujący towary do kraju ma prawo do odliczenia VAT, jeżeli jest zarejestrowany jako czynny podatnik w kraju importu, a obowiązek podatkowy z tytułu dostawy następuje w momencie przejścia ekonomicznego władztwa nad towarem. Podmiot bez stałego miejsca działalności w Polsce nie podlega obowiązkowi wystawiania faktur przez KSeF.

Nabycie usług reklamowych przez stowarzyszenie od zagranicznego podmiotu stanowi import usług, zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, co skutkuje obowiązkiem rozliczenia VAT w Polsce, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, mimo iż stowarzyszenie działa non-profit i korzysta ze zwolnienia VAT.

Usługi dotyczące instrumentów finansowych typu SWAP, świadczone przez instytucje zagraniczne na rzecz polskiej spółki, korzystają ze zwolnienia z VAT, o ile ich przedmiotem są wyłącznie rozliczenia pieniężne, bez dostaw towarów, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 41 ustawy o VAT.

Import towarów z państwa trzeciego do państw UE spełniający warunki z art. 52 ustawy o VAT i dyrektyw 2006/112/WE oraz 2006/79/WE korzysta ze zwolnienia z VAT, niezależnie od finalnego państwa członkowskiego przeznaczenia w UE.

Spółka jako reprezentująca pośrednio importera nie jest uprawniona do odliczenia podatku naliczonego VAT zapłaconego z tytułu importu towarów, gdyż nie istnieje związek między importowanymi towarami a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach działalności Spółki.

Działalność Wnioskodawcy prowadzona w modelu dropshippingowym stanowi odpłatną dostawę towarów, a nie świadczenie usług. Wnioskodawca nie jest uznawany za podmiot ułatwiający dostawę wg art. 7a ustawy o VAT, a miejsce opodatkowania tych transakcji znajduje się w kraju trzecim.

Podatnik jest uprawniony do dokonania odliczenia VAT naliczonego z tytułu importu usług od webmasterów oraz do zbiorczej ewidencji w JPK_VAT na podstawie miesięcznych zestawień, o ile spełnione są przesłanki dokumentacyjne oraz warunki określone w przytoczonych artykułach ustawy o VAT.

Nie są Państwo zobowiązani do odprowadzenia podatku VAT od nabycia elektronicznych dokumentów od Y, gdyż Y nie spełnia kryteriów podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy o podatku VAT, co wyklucza rozpoznanie importu usług w Polsce.

Podatnikowi (spółce) przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu towarów wykorzystywanych do świadczenia opodatkowanych usług konfekcjonowania, mimo braku własności tych towarów, pod warunkiem że koszty te są uwzględnione w cenie usług i spełnione są przesłanki z art. 86 ustawy o VAT.

Transakcja wniesienia aportu w postaci certyfikatów finansowych przez komandytariusza do spółki komandytowej nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT. Brak charakterystyki działalności gospodarczej oraz sprzedaz incydentalna wykluczają obowiązek podatkowy w VAT.

Aport jednostek ETF przez podmiot nieprowadzący działalności brokerskiej ani maklerskiej nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Aport jednostek ETF do spółki komandytowej przez podmiot niebędący maklerem ani niezarządzający funduszem, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, nawet jeśli uczestniczy on we własnym portfelu inwestycyjnym, zgodnie z orzecznictwem TSUE.

Wniesienie aportu jednostek inwestycyjnych przez komandytariusza nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż komandytariusz nie działa w charakterze podatnika. Przyjęta interpretacja wyklucza obowiązek rozpoznania importu usług, uznając transakcję za incydentalną.

Aport certyfikatów ETF do spółki komandytowej przez komandytariusza nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż czynność ta nie jest wykonywana w ramach działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT z uwagi na brak działalności maklerskiej i brokerskiej ze strony komandytariusza.