Projekt inwestycyjny Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej. W konsekwencji, na mocy art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, koszty finansowania dłużnego związane z niniejszym projektem nie powinny być uwzględniane przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.

Koszty uzyskania przychodu wynikające z Instrumentu SWAP traktować należy jako koszty finansowania dłużnego podlegające limitowi z art. 15c ust. 12 ustawy o CIT; natomiast przychody z tego instrumentu nie stanowią przychodów odsetkowych na gruncie art. 15c ust. 13 ustawy o CIT.

Inwestycja w farmę wiatrową przez spółkę w ramach finansowania dłużnego kwalifikuje się jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej zgodnie z art. 15c ustawy o CIT, uprawniając do wyłączenia tego finansowania z limitów nadwyżki kosztów dłużnych.

Odsetki od finansowania dłużnego związanego z nabyciem udziałów, nawet po refinansowaniu lub odnowieniu umowy, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, jeśli finansowanie to jest związane z transakcjami kapitałowymi w kontekście art. 16 ust. 1 pkt 13e i 13f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dla celów kalkulacji limitu kosztów finansowania dłużnego, o którym mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT, uwzględnia się przychody z tytułu dywidend, nawet jeśli są one zwolnione z opodatkowania zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, stosownie do odesłania do art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy o CIT w art. 15c ust. 4.

Skapitalizowane odsetki od pożyczki na nabycie udziałów w świetle art. 16 ust. 1 pkt 13e ustawy o CIT nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, gdyż są związane z transakcją kapitałową, kontynuującą działalność spółki przejmowanej poprzez jej aktywa. Ograniczenia z art. 16 ust. 1 pkt 13f nie dotyczą transakcji sprzed 2022 roku.

Realizowana przez SPV inwestycja kwalifikuje się jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, co zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT zwalnia Wnioskodawcę z obowiązku rozliczania nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w rozliczeniach podatkowych.

Element odsetkowy rat leasingowych stanowi przychód odsetkowy w rozumieniu art. 15c ust. 13 ustawy o CIT tylko dla umów leasingu finansowego określonych w art. 17f. Umowy leasingu operacyjnego zgodnie z art. 17b nie kreują takich przychodów.

Po rozwiązaniu PGK, inwestycja realizowana przez spółkę celową może być nadal klasyfikowana jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej na gruncie art. 15c ustawy o CIT, co uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego z limitowania, zgodnie z ust. 8 tejże ustawy.

Projekt realizowany przez spółkę w formie inwestycji energetycznej kwalifikuje się jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, pozwalając wyłączyć koszty finansowania dłużnego z limitów wynikających z art. 15c ustawy o CIT nawet po rozwiązaniu Podatkowej Grupy Kapitałowej.

Po Rozwiązaniu PGK, Inwestycja realizowana przez Spółkę będzie nadal kwalifikowana jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego przy wyliczaniu nadwyżki zgodnie z art. 15c ust. 8.

Inwestycja realizowana przez A sp. z o.o. pozostaje kwalifikowana jako długoterminowy projekt infrastrukturalny, na potrzeby art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co powoduje, że koszty jej finansowania nie są uwzględniane w wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, zgodnie z art. 15c ust. 8 ustawy o CIT.

Na potrzeby obliczenia limitu kosztów finansowania dłużnego z art. 15c ust. 1 w zw. z art. 15c ust. 4 ustawy CIT należy uwzględniać przychody z dywidend, również te zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 22 ustawy CIT.

Projekt inwestycyjny spółki X, polegający na budowie i eksploatacji farm wiatrowych, stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 10 CIT, co uzasadnia wyłączenie kosztów finansowania dłużnego tej inwestycji z limitowania, zgodnie z art. 15c ust. 8 CIT.

Inwestycja realizowana przez spółkę jako farma fotowoltaiczna kwalifikuje się jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w myśl art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, co uzasadnia możliwość pominięcia kosztów finansowania dłużnego przy kalkulacji nadwyżki tych kosztów.

Podatnik realizujący długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, taki jak elektrownia fotowoltaiczna, który spełnia przesłanki art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT oraz przepisy Dyrektywy ATAD, nie musi uwzględniać kosztów finansowania dłużnego przy wyliczaniu nadwyżki tych kosztów.

W przypadku udziału w długoterminowym projekcie z zakresu infrastruktury publicznej, który spełnia określone normy i służy interesowi publicznemu, koszty finansowania dłużnego związanego z takim projektem nie muszą być uwzględniane przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania, o czym mowa w art. 15c ustawy o CIT.

Inwestycja Wnioskodawcy polegająca na budowie farmy fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy CIT, co pozwala na wyłączenie kosztów finansowania dłużnego przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania. Wyłączenie to możliwe jest, o ile projekt spełnia kryteria długoterminowości, znaczącego aktywu oraz działania w interesie publicznym

Ograniczenia wynikające z art. 15c i 15e ustawy o PDOP, dotyczące zaliczania kosztów finansowania i innych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, nie mają zastosowania do kosztów działalności zwolnionej z opodatkowania na podstawie art. 17 ustawy o PDOP.

Należy uwzględniać wszelkie przychody z refaktur Fitout i Service Charge jako przychody ze sprzedaży w obliczaniu limitu przychodów dla "małego podatnika"; koszty finansowania dłużnego poniesione na rzecz podmiotów powiązanych, przekraczające limit, muszą być uwzględniane w podstawie minimalnego podatku.

Farma wiatrowa będąca długoterminowym projektem z zakresu infrastruktury publicznej spełnia warunki określone w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, a koszty jej finansowania dłużnego nie podlegają limitowaniu zgodnie z ust. 8 tego artykułu po rozwiązaniu umowy PGK.

Dla kosztów finansowania dłużnego od fundacji rodzinnych, limitowanie obejmuje nadwyżkę zgodną z art. 15c ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, bazującą na podatkowej EBITDA, nie wyłączając całkowicie tych kosztów z regulacji.

Organ podatkowy uznał, iż koszty finansowania dłużnego wyłączone w poprzednich latach podatkowych mogą być uwzględnione w kosztach uzyskania przychodów na zasadzie FIFO. Takie rozliczenie jest możliwe w roku, gdy spółka osiąga przychody odsetkowe, zgodnie z obowiązującymi limitami wynikającymi z art. 15c ustawy o CIT.

Koszty finansowania dłużnego wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 15c ust. 1 ustawy o CIT mogą, zgodnie z zasadą FIFO, być zaliczone do kosztów w pięciu kolejnych latach podatkowych, przed kosztami bieżącymi, o ile inne przepisy nie stanowią wyraźnie inaczej.