Zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów nie jest wykluczone przez fakt wystawienia faktur poza KSeF, pod warunkiem, że spełniają one formalne i materialne wymogi ustawowe dla uznania ich za dowód księgowy zgodnie z ustawą o CIT.
Faktura zakupowa wystawiona poza Krajowym Systemem e-Faktur, spełniająca formalne wymogi VAT, może stanowić podstawę zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Faktura zakupowa wystawiona poza systemem Krajowego Systemu e-Faktur, o ile spełnia wymogi formalne oraz potwierdza rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, może stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów na gruncie ustawy o CIT.
Brak wystawienia faktur przez KSeF nie wyklucza zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, jeśli spełnione są ogólne warunki dla uznania wydatków za koszty podatkowe zgodnie z ustawą o CIT.
Brak wystawienia faktury przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur nie stanowi samodzielnej przesłanki wykluczającej możliwość zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli faktura ta spełnia wszystkie wymogi dowodu księgowego oraz przesłanki określone w ustawie o CIT.
Podatnik jest uprawniony do uznania wydatków za koszt uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, które zostały udokumentowane fakturami zakupowymi, nawet gdy faktury te, wbrew obowiązkowi, pominięto w Krajowym Systemie e-Faktur, o ile dokumentują rzeczywiste i prawidłowe transakcje gospodarcze.
Faktury wystawione poza KSeF mogą stanowić podstawę do zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o ile dokumentują rzeczywiste zdarzenia gospodarcze i spełniają wymogi prawa rachunkowego, niezależnie od naruszeń formalnych wynikających z ustawy o VAT.
Faktury dokumentujące rzeczywiste zdarzenia gospodarcze mogą być uznane za podstawę dla rozpoznania kosztów uzyskania przychodów, niezależnie od formy wystawienia, o ile spełnione są warunki wynikające z art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT; techniczne wymogi KSeF mają autonomiczne zastosowanie na gruncie Ustawy o VAT i nie wpływają na przepisy dotyczące CIT.
Podatnik VAT nie jest obowiązany do wystawienia faktury dokumentującej sprzedaż usług zwolnionych z VAT, o ile nabywca nie zgłosi żądania jej wystawienia w ustawowym terminie, co nie kreuje obowiązku dokumentowania czynności fakturą ustrukturyzowaną przez KSeF, chyba że obowiązek taki wynika z ustawy o VAT.
Podatnik będzie uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami zakupowymi wystawionymi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (KSeF), pod warunkiem spełnienia innych przesłanek uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych.
Dopuszczalne jest uznanie za koszty uzyskania przychodów wydatków dokumentowanych fakturami wystawionymi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, jeżeli spełniają ogólne przesłanki przewidziane w ustawie o CIT.
Faktury wystawione poza Krajowym Systemem e-Faktur (KSeF), spełniające wymagane prawem wymogi, mogą stanowić podstawę uniemożliwiającą zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych. Forma techniczna tych faktur nie wpływa na ich skutki podatkowe.
Podatnikowi VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych wystawionych bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, jeśli fakty te odzwierciedlają rzeczywiste transakcje gospodarcze, a towary i usługi służą czynnościom opodatkowanym.
Podatnik ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktur otrzymanych poza KSeF, jeśli spełnia inne wymogi odliczenia, w tym przeznaczenie towarów i usług do działalności opodatkowanej. Otrzymanie takiej faktury bez użycia KSeF nie jest przesłanką negatywną wykluczającą prawo do odliczenia według art. 88 ustawy o VAT.
Wydanie klientowi wizualizacji faktury ustrukturyzowanej bez pełnego lub prawidłowego oznakowania poza KSeF stanowi fakturę z art. 108 ustawy o VAT, co może prowadzić do obowiązku zapłaty podatku VAT, jednak sytuacja taka może zostać skorygowana poprzez wystawienie odpowiednich faktur korygujących.
Faktury wystawione z pominięciem obowiązku Krajowego Systemu e-Faktur mogą nadal stanowić podstawę do zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodów, o ile spełniają warunki określone w art. 15 ust. 1 oraz nie są wyłączone przez art. 16 ustawy o CIT, niezależnie od formy faktury.
Wydatki dokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli spełniają warunki formalne i merytoryczne na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nawet jeśli uchybiono obowiązkowi wystawienia faktury w KSeF od początku.
Wystawienie faktury bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie stanowi przeszkody dla uznania jej za dowód poniesienia kosztu uzyskania przychodu zgodnie z ustawą o CIT, o ile spełnione są wszystkie inne przesłanki wymagane dla uznania wydatku za koszt podatkowy.
Dokumenty EDI i Wizualizacje PDF stanowiące wizualizacje faktur ustrukturyzowanych mogą być traktowane jako odrębne pustą faktury, jeśli ich treść lub sposób prezentacji wprowadza w błąd i odbiega od zgodności z danymi zawartymi na fakturze ustrukturyzowanej w KSeF.
Podatnik ma prawo do odliczenia VAT z faktur wydanych poza KSeF, przy spełnieniu pozostałych warunków, niezależnie od późniejszego wprowadzenia faktury do KSeF, jednakże momentem odliczenia VAT z e-faktur jest data przypisana w KSeF.
Zasady prowadzenia ewidencji dla celów podatku dochodowego od osób prawnych dopuszczają zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów na podstawie faktury wystawionej poza KSeF, o ile spełniają one wymogi art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, niezależnie od obowiązku KSeF.
Wydatki dokumentowane fakturami wystawionymi poza KSeF mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, pod warunkiem spełnienia przesłanek uznającyh je za koszty z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, niezależne od obowiązku rejestracji faktur w systemie e-Faktur.
Wydatki zwrócone pracownikom, związane z wykonywaniem obowiązków służbowych, udokumentowane fakturami elektronicznymi imiennie wystawionymi na pracowników, mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy CIT, pod warunkiem spełnienia wymogów dokumentacyjnych autentyczności, integralności i czytelności.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie faktur otrzymanych poza KSeF przysługuje, jeżeli faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze oraz przy spełnieniu wymogów materialnych z art. 86 ustawy o VAT, niezależnie od formy wystawienia faktury.