Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur otrzymanych poza Krajowym Systemem e-Faktur, mimo formalnego obowiązku korzystania z KSeF, pod warunkiem rzeczywistości transakcji i spełnienia pozostałych przesłanek odliczenia.
Zarejestrowanemu podatnikowi podatku VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych poza KSeF, mimo formalnego obowiązku korzystania z tego systemu, pod warunkiem spełnienia wszystkich pozostałych przesłanek odliczenia.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, mimo wymogu ich wystawienia w tym systemie, o ile spełniono inne przesłanki odliczenia, a faktura odzwierciedla rzeczywiste transakcje gospodarcze. Odliczenie VAT następuje w momencie faktycznego otrzymania faktury przez nabywcę.
Odliczenie VAT od faktur nie w KSeF przysługuje przy spełnieniu warunków art. 86 ust. 1 ustawy VAT. Momentem odliczenia jest data otrzymania faktury, niezależnie od późniejszego jej wprowadzenia do KSeF, pod warunkiem braku przesłanek z art. 88.
Spółce przysługuje prawo odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupowych wystawionych poza KSeF, nawet gdy istnieje obowiązek korzystania z tego systemu, pod warunkiem, że spełnione są wszystkie inne warunki do odliczenia, a późniejsze ustrukturyzowane faktury nie modyfikują tego prawa.
Podatnik zachowuje prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktury wystawionej poza KSeF, jeśli faktura spełnia warunki materialne ustawy, a moment odliczenia to data faktycznego otrzymania faktury.
Jeżeli faktury są wystawiane w imieniu i na rzecz podatnika przez nabywcę, który nie posługuje się polskim NIP, takie transakcje są zwolnione z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez KSeF zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów.
Usługi pośrednictwa w obrocie nieruchomościami położonymi poza terytorium kraju, powierzonymi przez polskiego podatnika VAT, podlegają opodatkowaniu w miejscu położenia nieruchomości zgodnie z art. 28e ustawy o VAT, a faktury za takie usługi mogą być korygowane w zakresie stawki VAT zgodnie z art. 106j ustawy.
Podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT z faktur wystawionych zgodnie z treścią art. 2 pkt 31 i 32 ustawy VAT, nawet jeśli zostały wystawione poza KSeF, o ile nie są objęte przesłankami negatywnymi z art. 88. Momentem realizacji prawa do odliczenia podatku jest data przydzielenia numeru KSeF, niezależnie od faktycznego otrzymania faktury.
W przypadku otrzymania faktury korygującej „in minus”, korektę podstawy opodatkowania dla ulgi na złe długi należy rozliczać przy użyciu ogólnych zasad korygowania zobowiązań podatkowych, poprzez korektę złożonego zeznania – art. 81 Ordynacji podatkowej. Bieżące rozliczenie powinno uwzględniać efekt w okresie otrzymania faktury korygującej.
Czynnym podatnikom VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych wystawionych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, o ile faktury te dokumentują rzeczywiste zdarzenia gospodarcze zgodne z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, a przesłanki z art. 88 ustawy nie znajdują zastosowania.
Wnioskodawcy, mimo wystawienia faktur poza Krajowym Systemem e-Faktur, przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego, pod warunkiem spełnienia pozostałych kryteriów materialnych odliczenia oraz dokumentacji faktycznych transakcji gospodarczych.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego wynikającego z nabycia lokalu przeznaczonego na działalność opodatkowaną VAT pod warunkiem jego rzeczywistego wykorzystania w tej działalności, ale bez możliwości jednorazowej korekty w przypadku uprzedniego zadeklarowania przeznaczenia prywatnego.
Spółka zagraniczna nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, wymagającego korzystania z Krajowego Systemu e-Faktur, z racji braku wystarczającej i niezależnej struktury personalno-technicznej na terytorium kraju. Wynika to z niespełnienia kryteriów samodzielności i stabilności działalności, a także relacji kontrolnych z podmiotami lokalnymi.
Faktury wystawione poza KSeF mogą stanowić podstawę do uznania wydatków za koszty uzyskania przychodów, jeśli spełniają przesłanki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz nie są wyłączone z kosztów podatkowych zgodnie z art. 16 ust. 1 tej ustawy.
Podatnik ma prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur wystawionych poza KSeF, o ile faktury te spełniają wymagania formalnoprawne i dokumentują rzeczywiste transakcje. Faktury wystawione poza KSeF nie pozbawiają prawa odliczenia, a fakt ich otrzymania wyznacza moment tego odliczenia, niezależnie od późniejszego włączenia ich do KSeF.
Otrzymanie faktur zakupowych poza KSeF, mimo ciążącego obowiązku ich wprowadzenia, nie wyklucza prawa podatnika do odliczenia VAT, pod warunkiem, że faktury te odzwierciedlają rzeczywiste transakcje gospodarcze.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT z faktur wystawionych poza KSeF, pod warunkiem, że faktura spełnia wymogi formalne i odzwierciedla rzeczywiste zdarzenie gospodarcze. Prawo to powstaje w okresie faktycznego otrzymania faktury przez odbiorcę.
Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktury wystawionej bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, pomimo obowiązku wystawienia faktury w formie ustrukturyzowanej, o ile spełnione są wszystkie materialne przesłanki odliczenia oraz brak jest przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy o VAT.
Konieczność wystawiania faktur przy użyciu KSeF od 2026 roku nie wpływa na możliwość zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, jeśli inne ustawowe kryteria dotyczące tych kosztów są spełnione, a faktura, niezależnie od formy, dokumentuje rzeczywiste operacje gospodarcze.
Otrzymanie faktury zakupowej wystawionej poza Krajowym Systemem e-Faktur nie pozbawia prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego, o ile faktura potwierdza rzeczywiste transakcje handlowe związane z czynnościami opodatkowanymi VAT.
Przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości zostaną zakwalifikowane jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jako sprzedaż majątku prywatnego. Czynności przygotowawcze, rozmiar przeprowadzonych remontów i zamierzone cele sprzedażowe wskazują na profesjonalny i ciągły charakter działań Wnioskodawcy