Przechowywanie dokumentów księgowych w formie elektronicznej, z zachowaniem zasad integralności, autentyczności i czytelności, jest dopuszczalne bez papierowych kopii. Prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od spełnienia warunków zarówno przez dokumenty, jak i przez transakcje, których dotyczą.

Prawo do odliczenia VAT naliczonego powstaje z chwilą faktycznego otrzymania faktury, wystawionej poza KSeF, gdy spełnione są materialne przesłanki z art. 86 ustawy o VAT, a późniejsze przesłanie faktury do KSeF nie wpływa na ten moment.

Podatnik mający siedzibę działalności gospodarczej poza Polską, który nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce ze względu na wynajem infrastruktury i usług na warunkach typowej współpracy i braku decyzyjności lokalnej, nie jest zobowiązany do wystawiania faktur ustrukturyzowanych przez KSeF zgodnie z art. 106ga ustawy o VAT.

Wykładnia przepisów ustawy o VAT dopuszcza archiwizowanie i przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej, przy zachowaniu wymogów autentyczności i integralności. Prawo do odliczenia podatku naliczonego zachodzi wyłącznie, gdy dokumenty elektroniczne spełniające definicję faktur są związane z czynnościami opodatkowanymi.

Przechowywanie dokumentów księgowych wyłącznie w formie elektronicznej jest dopuszczalne o ile spełnia wymogi zapewniające autentyczność, integralność i czytelność, jednakże prawo do odliczenia VAT przysługuje jedynie dla dokumentów spełniających definicję faktury zgodnie z ustawą o VAT.

Usługi szkoleniowe z zakresu prac na wysokościach świadczone przez wnioskodawcę nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, gdyż nie spełniają wymogów określonych w art. 43 ust. 1 pkt 26-29 ustawy o VAT, co wyklucza możliwość wystawiania faktur ze zwolnieniem VAT.

W sytuacji, gdy podatnik dokonał płatności na rachunek spoza białej listy podatników VAT, a następnie dokonał zwrotu i ponownej płatności na właściwy rachunek, wydatki mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem prawidłowego wykonania kolejnej transakcji bez konieczności korekty kosztów za wcześniejsze lata.

Dodatkowe opłaty związane z dostawą towarów są kosztem dodatkowym w rozumieniu art. 29a ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT i stanowią element podstawy opodatkowania świadczenia głównego. Wykazywanie takich opłat jako odrębnych pozycji na fakturze jest nieprawidłowe oraz istnieje obowiązek ich proporcjonalnego rozdziału w przypadku różnorodnych stawek VAT dla dokumentowanych towarów.

Podatnik zagraniczny nieposiadający siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, realizujący transakcje w ramach samofakturowania, jest zwolniony z obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych w KSeF.

Transakcja dropshippingowa realizowana przez wnioskodawcę stanowi odpłatną dostawę towarów poza terytorium Polski. Wnioskodawca nie dokonuje odprawy celnej, a miejscem opodatkowania VAT jest terytorium państwa trzeciego (Chiny). Tym samym, brak jest obowiązku wystawiania faktur ani rejestrowania transakcji na kasach fiskalnych w Polsce.

Dostawa towarów w modelu dropshippingowym, przy czym prawo do rozporządzania towarem jak właściciel przechodzi na klienta, uznaje się za odpłatną dostawę towarów. Miejscem jej opodatkowania jest państwo trzecie (Chiny), co wyłącza ją z obowiązku ewidencji i opodatkowania VAT w Polsce.

Koszty uzyskania przychodów powiązane z przychodami są potrącalne w roku ich uzyskania, a zaliczki na zakup towarów nie stanowią kosztu podatkowego przed ich rozliczeniem fakturą końcową. Rozpoznanie przychodu i przypisanych kosztów musi odzwierciedlać rzeczywisty i definitywny wpływ na majątek podatnika oraz zgodność z regułą współmierności przychodów i kosztów.

Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupowych otrzymanych poza systemem KSeF, pomimo ustawowego obowiązku wystawienia faktury w formie ustrukturyzowanej, i bez konieczności korekty struktury JPK_V7M, jeżeli spełnione są wszystkie inne warunki materialne i formalne tego odliczenia.

Spółka A. GmbH nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej do celów podatkowych oraz stosowania Krajowego Systemu e-Faktur, gdyż nie spełnia kryteriów stałości oraz odpowiedniej organizacji personalnej i technicznej.

Wydatki na rolety podtynkowe, mimo ich energetycznych właściwości, nie są objęte ulgą termomodernizacyjną, gdyż nie mieszczą się w katalogu wydatków kwalifikowanych, co uniemożliwia ich odliczenie w ramach tej ulgi.

Świadczenie usług informatycznych przez podmiot z centrum życiowo-gospodarczym w Szwajcarii na rzecz polskiego podatnika, przy braku siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, skutkuje obowiązkiem rozliczenia podatku VAT przez nabywcę usług zgodnie z zasadą odwrotnego obciążenia.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupowych wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, mimo istniejącego obowiązku ich ustrukturyzowanego wystawienia, pod warunkiem, że transakcje są rzeczywiste, związane z działalnością opodatkowaną i nie zachodzą negatywne przesłanki wyłączające to prawo.

Wykonując usługę na rzecz małoletniego, nabywcą usługi na fakturze powinien być wskazany rodzic lub opiekun prawny dziecka, gdyż to oni dokonują zamówienia i finansują usługę, a małoletni nie ma zdolności do czynności prawnych.

Wystawienie faktur poza Krajowym Systemem e-Faktur, mimo ciążącego obowiązku, nie wyłącza prawa nabywcy do odliczenia podatku VAT naliczonego zawartego w tych fakturach, pod warunkiem spełnienia przesłanek materialnych odliczenia, określonych w przepisach o VAT.

Koszty pośrednie związane z działalnością gospodarczą, których faktura zostaje otrzymana w roku następującym po roku zakończenia okresu, którego dotyczą, są uznawane za poniesione w momencie ich technicznego zaksięgowania na podstawie otrzymanej faktury, zgodnie z art. 15 ust. 4d i 4e Ustawy o CIT, pomimo możliwego retorspektywnego rachunkowego ujęcia w roku poprzedzającym.

Nie jest dopuszczalne wskazywanie referencji do faktur pierwotnych wyłącznie w zewnętrznym załączniku poza KSeF dla spełnienia obowiązków informacyjnych na fakturze korygującej, zgodnie z art. 106j ustawy o VAT.

Podatnikowi przysługuje prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi z pominięciem systemu KSeF, pod warunkiem, że faktury te spełniają wymogi dokumentacyjne ustawy VAT i inne przesłanki uznania takich kosztów określone w ustawie o CIT.

Obowiązek podatkowy w zakresie zaliczki na poczet czynszu dzierżawnego powstaje w momencie wystawienia faktury z tytułu czynszu dzierżawnego, a nie z chwilą otrzymania zaliczki ani zastrzeżonego terminu wpłaty zaliczek w umowie.

Przesyłanie kontrahentom wizualizacji faktury ustrukturyzowanej wystawionej w KSeF, zawierającej dodatkowe informacje, nie skutkuje powstaniem obowiązku zapłaty VAT zgodnie z art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem zgodności treści wizualizacji z fakturą w KSeF.