Podstawą opodatkowania energii elektrycznej wprowadzanej do sieci przez prosumentów jest wartość iloczynu energii wprowadzonej i rynkowej ceny powiększona o współczynnik regulacyjny, stanowiąca kwotę brutto, wymagającą korekty o podatek należny metodą "w stu".

Transakcje związane z kontraktem terminowym nie mogą być uznane za pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, gdyż stanowią bezpośrednie, stałe i konieczne rozszerzenie głównej działalności podatnika, przez co wymagają uwzględnienia w kalkulacji proporcji odliczenia podatku.

W sytuacji, gdy jednostka samorządu terytorialnego wykorzystuje generatory OZE o łącznej mocy do 1 MW dla każdej jednostki organizacyjnej, zużycie energii z OZE może być zwolnione z akcyzy, wyłączając kogeneratory zasilane gazem zwolnionym z akcyzy.

Przychody ze sprzedaży składników majątku przedsiębiorstwa powinny być opodatkowane według stawek zryczałtowanego podatku dochodowego dedykowanych poszczególnym kategoriom składników, przy czym prawa majątkowe winny być opodatkowane stawką 5,5%, a nie 10%, jak błędnie oceniono we wniosku.

Transakcje realizowane w ramach kontraktu terminowego nie mogą być uznane za pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT, ponieważ stanowią integralne i niezbędne rozszerzenie działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży energii elektrycznej, a ich obrót musi być uwzględniany przy ustalaniu proporcji odliczenia podatku.

Transakcje realizowane przez Wnioskodawcę w związku z kontraktem terminowym są stałym i koniecznym rozszerzeniem jego działalności gospodarczej, zatem nie mogą być uznane za pomocnicze w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT. W efekcie, obrót z tych transakcji musi być uwzględniany przy obliczaniu proporcji, zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy.

Transakcje związane z kontraktami terminowymi zawartymi przez podatnika w ramach zabezpieczania cen energii elektrycznej, jako stały i niezbędny element działalności, nie będą miały charakteru pomocniczego w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT i w związku z tym ich obrót powinien być uwzględniany przy obliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

W świetle art. 24ca ust. 2 pkt 5 ustawy o CIT, podatnik może nie uwzględniać wzrostu kosztów zakupu energii elektrycznej w kalkulacji udziału dochodów w przychodach lub straty, niezależnie od przeznaczenia tej energii, przy ustalaniu minimalnego podatku dochodowego.

Kontrakty terminowe zawierane przez podatnika, służące zabezpieczeniu ryzyka cenowego przy obrocie energią, nie stanowią transakcji pomocniczych w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT i obrót z ich tytułu powinien być uwzględniany w proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.

Sprzedaż nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej przez fundację stanowi czynność opodatkowaną VAT. Fundacji przysługuje prawo do zwolnienia podmiotowego z VAT do limitu 240 000 zł rocznie, po jego przekroczeniu obowiązkowa jest rejestracja jako czynny podatnik VAT, z prawem do częściowego odliczenia VAT w zgodzie z proporcją zużycia energii.

Przekazanie energii elektrycznej przez spółdzielnię energetyczną jej członkom na pokrycie ich potrzeb własnych, stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu VAT, kwalifikując spółdzielnię jako podatnika wykonującego działalność gospodarczą, mimo iż jej głównym celem działania nie jest zysk, lecz pokrycie kosztów funkcjonowania i eksploatacji.

Gmina, realizując inwestycję obejmującą dostawę i montaż instalacji fotowoltaicznej oraz magazynu energii w systemie off-grid, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT od dokonanych wydatków, gdyż energia jest wykorzystywana do czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Instalacja fotowoltaiczna, będąca częścią mienia publicznego, umożliwia gminie częściowe odliczenie VAT, jeśli energia wyprodukowana jest dostarczana do sieci, a organ dokonuje alokacji kosztów zgodnie z proporcją przypisania do działalności opodatkowanej.

W przypadku umorzenia po 1 stycznia 2019 r. świadectw pochodzenia dla energii OZE wytworzonej do 31 grudnia 2018 r., stawkę akcyzy przy kalkulacji zwolnienia stosuje się według stawki z momentu wytworzenia energii, co potwierdza zasada niewprowadzania nowych przepisów wstecznie.

Zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych tego samego podmiotu, o łącznej mocy poniżej 1 MW, która nie jest sprzedawana lub przekazywana najemcom jako odrębna usługa, korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, pod warunkiem niezwiązania jej z opłatą indywidualną.

Obowiązek podatkowy w VAT powstaje w momencie otrzymania informacji od Kontrahenta o wysokości należnego wynagrodzenia, gdyż dopiero wtedy usługa może być uznana za wykonaną. Zastosowanie ogólnej zasady z art. 19a ust. 1 Ustawy o VAT jest właściwe, biorąc pod uwagę uwarunkowania umowne i regulacyjne.

Wprowadzenie opłat eksploatacyjnych za udostępnienie infrastruktury PV, które nie obejmują sprzedaży energii, nie rodzi po stronie Wnioskodawcy obowiązku zapłaty podatku akcyzowego.

Wprowadzanie do sieci nadwyżki energii przez gminne instalacje fotowoltaiczne stanowi działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Obowiązek podatkowy dla takich dostaw energii powstaje z chwilą wystawienia faktury, a podstawę opodatkowania określa wartość energii ustalona metodą net-billing, nie bazując wyłącznie na kwocie kompensaty.

Wykorzystując w przypadku nabycia towarów i usług prewspółczynnik oparty na wartości przychodów z tytułu sprzedaży energii Odbiorcom Zewnętrznym, proporcjonalnie do całkowitej sprzedaży, Gmina prawidłowo spełnia warunki umożliwiające częściowe odliczenie podatku VAT naliczonego z inwestycji energetycznych, zgodnie z art. 86 ust. 2a-2b ustawy o VAT.

Refakturowanie kosztów zużytej energii elektrycznej przez Gminę na Gminne Centrum Zdrowia stanowi działalność gospodarczą, kwalifikującą się jako odpłatne świadczenie usług, podlegającą opodatkowaniu VAT i niekorzystającą z żadnego przewidzianego zwolnienia.

Wydanie energii elektrycznej najemcom przez podmiot nieposiadający koncesji, z odrębnym wykazaniem kosztów na fakturach, jest traktowane jako sprzedaż nabywcom końcowym i podlega opodatkowaniu akcyzą bez zastosowania zwolnienia dla podmiotów produkujących energię w mikroinstalacji.

Zużycie wyrobów energetycznych w składzie podatkowym, nawet w procesie produkcji energii elektrycznej, nie spełnia przesłanek do zwolnienia z podatku akcyzowego na podstawie art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy, jeśli nie dochodzi do dostarczenia tych wyrobów poza skład podatkowy, zgodnie z warunkami określonymi w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym.