Wprowadzenie przez Gminę energii elektrycznej do sieci energetycznej stanowi działalność gospodarczą i odpłatną dostawę towarów podlegającą VAT. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury lub upływu terminu na jej wystawienie, a podstawa opodatkowania ustalana jest w relacji do wartości depozytu prosumenckiego zwiększonego o współczynnik 1,23.

Przychody wynikające z rozliczeń energii wytworzonej przez prosumenta odnawialnej w spółdzielni energetycznej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na wyłączenie przychodów opisane w art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Członkostwo spółki opodatkowanej estońskim CIT w spółdzielni energetycznej nie narusza wymogu prostej struktury udziałowej i nie stanowi przeszkody do stosowania ryczałtu od dochodów spółek. Transakcje ze spółdzielnią, realizowane na rynku zasadach, nie uznaje się za ukryte zyski. Interpretacja ta potwierdza możliwość neutralnego podatkowo udziału w spółdzielniach energetycznych.

Środki pieniężne pobierane i następnie przekazywane przez podatnika do Zarządcy Rozliczeń, w ramach realizacji Obowiązku 1, nie stanowią przychodu podatkowego w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, gdyż nie wchodzą definitywnie do majątku podatnika, lecz mają charakter tymczasowy i są przeznaczone do dalszej transferencji.

Dochód uzyskany przez wspólnoty mieszkaniowe z tytułu zbycia praw majątkowych ze świadectwa efektywności energetycznej nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego, gdyż nie pochodzi z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

Dochód uzyskany przez wspólnotę mieszkaniową z tytułu zrzeczenia się praw do świadectwa efektywności energetycznej nie stanowi dochodu z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, co wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

Dochody spółdzielni mieszkaniowych z tytułu sprzedaży świadectw efektywności energetycznej, będące wynikiem obrotu prawami majątkowymi na giełdzie, nie stanowią dochodów uzyskanych z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i jako takie nie podlegają zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT.

Gmina, montując instalację fotowoltaiczną w ramach projektów współfinansowanych z środków UE, nie ma prawa pełnego odliczenia VAT, gdyż instalacja będzie wykorzystywana zarówno do działalności opodatkowanej, jak i nieopodatkowanej. Wydatki powinny być alokowane z zastosowaniem prewspółczynnika zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy, a przy wartości poniżej 2%, Gmina może zrezygnować z odliczenia.

Inwestycje w instalacje OZE przez jednostki budżetowe, służące zarówno czynnościom opodatkowanym, jak i nieopodatkowanym, uprawniają do częściowego odliczenia VAT. Przy prewspółczynniku poniżej 2%, dopuszczalne jest nieodliczanie VAT, uznając współczynnik za równy 0%.

Jednostki samorządu terytorialnego, przy realizacji projektów wykorzystywanych zarówno do działalności opodatkowanej, jak i nieopodatkowanej, mogą stosować prewspółczynnik dla odliczenia VAT, zgodnie z §3 rozporządzenia Ministra Finansów. W zakresie dostaw energii elektrycznej, przyjęty sposób określenia proporcji uwzględnia specyfikę i metodologię określoną w art. 86 ust. 2a-2g ustawy o VAT oraz odpowiednich

Czynności zabezpieczenia ceny energii elektrycznej nie są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy, jednak obrót wynikający z takich transakcji ma charakter pomocniczy i nie powinien być uwzględniany w kalkulacji proporcji VAT, zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy o VAT.

Gminie przysługuje częściowe odliczenie VAT od pozostałych wydatków inwestycyjnych związanych z realizacją zadania inwestycyjnego w oparciu o proporcję wyliczoną wg art. 86 i art. 90 ustawy o VAT, z wyłączeniem zakupu i montażu paneli fotowoltaicznych z magazynem energii, które związane są z różnymi czynnościami.

Zaliczki na rekompensaty oraz rekompensaty dla podmiotów uprawnionych wynikające z ustawy o maksymalnych cenach energii elektrycznej, stanowią wyjątek od zasady opodatkowania VAT. Nie są traktowane jako dotacje wpływające na podstawę opodatkowania według ustawy o VAT i nie podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Rekompensaty przyznawane na podstawie ustawy o środkach nadzwyczajnych, w świetle art. 10 ust. 2 tej ustawy, są wyłączone z podstawy opodatkowania VAT, mimo podobieństwa do dotacji, subwencji i innych dopłat wymienionych w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Wprowadzenie do sieci energetycznej energii wytworzonej przez członka spółdzielni energetycznej nie jest czynnością opodatkowaną VAT, a zatem spółdzielnia nie może odliczyć VAT naliczonego, gdyż przypisanie energii wytworzonej służy wyłącznie celom bilansowania ilościowego.

Obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia przez Wnioskodawczynię usługi najmu powstaje z chwilą wystawienia faktury za te usługi oraz za opłaty eksploatacyjne. Otrzymane zaliczki na poczet czynszu nie wpływają na moment powstania obowiązku podatkowego.

Sprzedaż energii elektrycznej do nabywców końcowych, tj. podmiotów nieposiadających koncesji, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego z chwilą wydania energii, niezależnie od dalszych transakcji. Czynność ta stanowi dopuszczenie do konsumpcji podlegające akcyzie.

Budowa farmy wiatrowej jako długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej spełnia warunki wyłączające limitowanie kosztów finansowania dłużnego na podstawie art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT. Projekt ten kwalifikuje się jako infrastruktura publiczna w interesie ogólnospołecznym, co umożliwia nieuwzględnianie związanych z nim kosztów kredytów i pożyczek przy wyliczaniu nadwyżki kosztów

Realizacja Farmy Fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, co uprawnia do wyłączenia kosztów finansowania dłużnego przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania, w świetle zapewnienia ogólnego interesu publicznego oraz formy i struktury inwestycyjnej.

Realizowana inwestycja w postaci budowy Farmy Fotowoltaicznej stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej w rozumieniu art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT, co umożliwia nieuwzględnianie kosztów finansowania dłużnego przy obliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego.

Saldo Dodatnie uznawane jest za pośredni koszt uzyskania przychodu, który powinien być rozpoznawany i księgowany dopiero po zakończeniu i ostatecznym zamknięciu 3-letniego okresu rozliczeniowego w systemie wsparcia odnawialnych źródeł energii.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów w momencie jego definitywnego poniesienia w księgach rachunkowych po zakończeniu okresu rozliczeniowego, zabezpieczając źródło przychodów z działalności w zakresie energii odnawialnej.

Saldo Dodatnie stanowi koszt uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, a moment jego rozpoznania przypada na czas otrzymania ostatecznego rozliczenia od Zarządcy Rozliczeń, kończącego 3-letni okres rozliczeniowy.