Gminie, która realizuje projekt polegający na montażu instalacji fotowoltaicznych do zaspokajania wyłącznie własnych potrzeb energetycznych budynków użyteczności publicznej, nie przysługuje prawo do obniżenia podatku VAT należnego ani uzyskania jego zwrotu z uwagi na brak związku z czynnościami opodatkowanymi VAT.

Wydatki na nabycie gwarancji pochodzenia, które wygasły i nie zostały umorzone, stanowią koszty uzyskania przychodów, gdy spełniają kryteria art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, zapewniając zgodność z prowadzoną działalnością gospodarczą i mając związek z uzyskaniem przychodów.

Wydatki na energię elektryczną na potrzeby ogólnej obsługi przedsiębiorstwa stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, a faktury za te wydatki z przełomu lat podatkowych mogą być ujmowane jednorazowo jako koszty bieżącego roku podatkowego, zgodnie z uzasadnionymi uproszczeniami wdrożonymi w polityce rachunkowości.

Cena ujemna płacona przez producenta energii elektrycznej za jej odbiór w ramach mechanizmu rynku energii stanowi koszt uzyskania przychodów, zgodny z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jako koszty związane z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów z działalności gospodarczej.

Dofinansowanie gminy nie podlega VAT, gdyż nie wpływa bezpośrednio na cenę towarów/usług. Podatek naliczony z zakupów instalacji fotowoltaicznej podlega częściowemu odliczeniu jako związany z czynnościami opodatkowanymi, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Wydatki poniesione przez podatnika z tytułu sprzedaży energii elektrycznej po cenach ujemnych mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów, jeśli są definitywne, właściwie udokumentowane oraz związane z zabezpieczeniem źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy CIT.

W zakresie, w jakim wydatki na montaż paneli fotowoltaicznych wraz z magazynem energii mogą być przypisane do działalności opodatkowanej, Gminie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, stosując zasady określone w art. 86 ust. 1 i 2a-2h ustawy o VAT.

Świadczenie publiczne z programu rządowego nie korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych jako dotacja, lecz stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, gdyż nie służy realizacji zadań publicznych, lecz rekompensuje wzrost kosztów działalności.

Koszty energii elektrycznej, dostępu do Internetu, transmisji danych oraz telefonii, alokowane do działalności badawczo-rozwojowej, stanowią zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT koszty kwalifikowane, podlegające odliczeniu. Natomiast inne koszty niematerialne, takie jak kolokacja i usługi specjalne, nie są uznawane za kwalifikowane do ulgi B+R.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od towarów i usług związanych z instalacją fotowoltaiczną używaną do celów prywatnych, gdyż nie jest ona wykorzystywana do działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.

Gmina ma prawo do częściowego odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną, proporcjonalnie do stopnia wykorzystania jej do czynności opodatkowanych. Natomiast, brak jest prawa do odliczenia VAT w odniesieniu do pozostałych wydatków inwestycyjnych nieopodatkowanych działaniami podatkowymi.

Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od kosztów związanych z instalacjami wykorzystywanymi wyłącznie do działalności niepodlegającej VAT, jak jednostki oświatowe oraz K. Gminie przysługuje ograniczone prawo do odliczenia VAT w przypadku instalacji wykorzystywanych do działalności mieszanej z zastosowaniem prewspółczynnika dla H i I, zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT oraz

Zużycie surowców pochodzących z własnej produkcji rolnej w pozarolniczej działalności gospodarczej może być uznane za koszt uzyskania przychodów tej działalności, z wyceną według cen rynkowych, potwierdzoną dowodem wewnętrznym, oraz podziałem kosztów wspólnych zgodnie z proporcją przychodów.

Gmina nie ma prawa do pełnego odliczenia VAT naliczonego od wydatków na instalację fotowoltaiczną na budynkach użyteczności publicznej, gdy energia ze źródła odnawialnego jest częściowo sprzedawana w systemie net-billingu, a budynki służą celom nieopodatkowanym.

Przychody z tytułu salda ujemnego są rozpoznawane w dniu ich faktycznego otrzymania lub potrącenia z dodatnim saldem, zaś saldo dodatnie jako pośredni koszt uzyskania przychodu potrąca się w dniu poniesienia kosztu.

Przychody z tytułu Salda Ujemnego powinny być rozpoznawane metodą kasową zgodnie z art. 12 ust. 3e ustawy o CIT, natomiast koszty z tytułu Salda Dodatniego są kosztami pośrednimi potrącanymi w momencie poniesienia według art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Dostawa energii elektrycznej po cenie ujemnej stanowi odpłatne świadczenie usług na rzecz dostawcy energii, co kwalifikuje nabywcę tej energii jako usługodawcę na potrzeby VAT, a dostawcę jako usługobiorcę, z uwagi na ekonomiczny ciężar zagospodarowania nadwyżki energii.

W przypadku dostawy energii elektrycznej po cenie ujemnej, odbiorca energii świadczy usługę polegającą na przyjęciu energii, co stanowi odpłatne świadczenie usług na gruncie VAT, przy czym wytwórca energii jest usługobiorcą tej usługi.

Powiat przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z instalacją fotowoltaiczną w zakresie proporcjonalnym do wykorzystania do czynności opodatkowanych VAT, z uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

Ani spółka A, ani spółka B, jako podmioty zaangażowane w dzierżawę instalacji fotowoltaicznych, nie są podatnikami podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania energii elektrycznej, w myśl ustawy o podatku akcyzowym, gdyż faktyczne czynności wytwórcze realizuje dzierżawca.

Gmina, dokonując wydatków na inwestycje związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi z podatku VAT, nie ma prawa do odliczenia ani zwrotu podatku naliczonego, gdyż nie spełnia warunków związku zakupów z czynnościami opodatkowanymi, przewidzianych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Gmina nie posiada prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją zadań publicznych, ponieważ nie są one przeznaczone do wykorzystywania w czynnościach opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Podstawę opodatkowania dla prosumentów w systemie net-billing stanowi brutto wartość energii elektrycznej, a sposoby fakturowania sprzedaży energii wymagają wystawienia faktur VAT, lecz nie przy zwrocie nadwyżki depozytu prosumenckiego.

Podstawą opodatkowania energii elektrycznej wprowadzanej do sieci przez prosumentów jest wartość iloczynu energii wprowadzonej i rynkowej ceny powiększona o współczynnik regulacyjny, stanowiąca kwotę brutto, wymagającą korekty o podatek należny metodą "w stu".